Οι πυλώνες του θριάμβου

Καθόλου τυχαία και η εφετινή θριαμβευτική πορεία του Ολυμπιακού και η κατάκτηση ακόμη ενός τίτλου. Πολλοί μπορούν να πουν πολλά, να παραθέσουν λόγους και αιτίες, να αναφερθούν σε στιγμές αλλά η αλήθεια είναι μία και μοιάζει εξαιρετικά απλή: στο Λιμάνι έχουν τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές σε θέσεις κομβικές, εκεί που συνήθως λέμε ότι βρίσκεται η… ραχοκοκαλιά του συνόλου. Ιδού, λοιπόν η πραγματικότητα.

Ο Σα, μολονότι είχε μια πτώση απόδοσης για ένα μικρό διάστημα, παραμένει ο μακράν καλύτερος γκολκίπερ του εγχώριου πρωταθλήματος. Για να ειπωθεί στην ποδοσφαιρική αργκό, αυτός με το υψηλότερο… ταβάνι! Μπορεί να βγάλει το άπιαστο, ικανότατος στα τετ- α-τετ, εμπνέει εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του, προφανώς κάτι σπουδαίο για την αμυντική γραμμή και την εν γένει λειτουργία της ενδεκάδας.

Μπροστά στον Σα ο Σεμέδο. Ο διεθνής πορτογάλος μπακ έχει το εξής χαρακτηριστικό: γνωρίζει την ποιότητά του, μάλλον αντιλαμβάνεται πως το επίπεδό του είναι ανώτερο της Λίγκας μας, οπότε βγάζει μια ώρες ώρες αχρείαστη άνεση στο παιχνίδι του. Κατά συνέπεια, υποπίπτει σε φάουλ, ίσως και σε αχρείαστα πέναλτι, σίγουρα όμως είναι καταλύτης και σημείο αναφοράς στα μετόπισθεν. Στα πολύ καλά του όχι μόνο δεν έχει ταίρι, αλλά κοιτά ψηλά.

Στη γραμμή των μέσων ένας ποδοσφαιριστής ατόφιο χρυσάφι που λέει και το τραγούδι. Ηρθε άγουρος ο Μαντί Καμαρά, στην αρχή δεν λογιζόταν βασικός στο αρχικό σχήμα, με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, κέρδισε το προσωπικό στοίχημα και στα κρίσιμα ματς δεν νοείται να μη βρίσκεται σε περίοπτη θέση στα πλάνα του Μαρτίνς. Γιατί έχει εξελίξει το παιχνίδι του και απειλεί με γκολ τον αντίπαλο, πλέον, συχνότερα από ποτέ!

Για δε τον Ελ Αραμπί, τον τέταρτο της παρέας των ποδοσφαιριστών που δείχνουν ως τα θεμέλια του οικοδομήματος, τα λόγια περιττεύουν. Οι αναλύσεις ισοδυναμούν με κάτι αχρείαστο. Το σενάριο γνωστό και στον πλέον αδαή περί του αθλήματος. Ικανός ο Ελ Αραμπί να αξιοποιήσει την ευκαιρία σκοράροντας με σουτ και τη «μια επαφή», αλλά και να τρέξει, να μοχθήσει, να φτάσει σε προσωπική ενέργεια. Ισως ένας από τους πληρέστερους φορ που φόρεσαν την ερυθρόλευκη εδώ και δεκαετίες. Τα στοιχεία του εντυπωσιακά και στα μέρη μας το απολαμβάνει. Και τον απολαμβάνουν οι φίλαθλοι.

Φυσικά, οι άνωθεν άσοι δεν είναι οι μόνοι στη διαδρομή του Ολυμπιακού προς τον τίτλο. Υπάρχουν οι Βαλμπουενά και Φορτούνης που στάζουν ποιότητα με τις πάσες τους, ο πληθωρικός Εμβιλά που ασφαλώς είναι έξοχο ταίρι του Καμαρά στον άξονα και έκανε να ξεχαστεί σύντομα ο Γκιγιέρμε, οι υποτιμημένοι αλλά απίστευτα χρήσιμοι και άξιοι συγχαρητηρίων Μασούρας και Μπουχαλάκης, ο έμπειρος Σωκράτης, ο ταλαντούχος Μπα, ο καλύτερος αναπληρωματικός φορ, Χασάν. Και ακόμη πολλοί. Γιατί η μαγκιά του Μαρτίνς είναι ότι έβαλε πολλούς στο… κόλπο.