Απόφαση καρδιάς

Το φινάλε ή όχι της μυθικής καριέρας του Βασίλη Σπανούλη είναι κάτι που πρωτίστως θα το αποφασίσει ο ίδιος μιλώντας με την οικογένειά του αλλά, κακά τα ψέματα, κοιτώντας κυρίως… τον καθρέφτη.

Ο εμβληματικός αρχηγός του Ολυμπιακού θα πρέπει ο ίδιος πρώτα απ’ όλα να ζυγίσει τα δεδομένα και να μετρήσει τις δυνάμεις του. Οχι μόνο τις σωματικές, σίγουρα και τις ψυχικές.

Κάποτε ο Γιάννης Ιωαννίδης (στο πρώτο του διαζύγιο με τον Ολυμπιακό και την κόντρα με τον Σωκράτη Κόκκαλη) είχε μιλήσει για τον ψυχισμό του και το ότι για να είναι κάπου πρέπει να νιώθει καλά σε αυτό το θέμα.

Ο Βασίλης Σπανούλης και ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχουν αμοιβαία εκτίμηση, με απόλυτο σεβασμό ο ένας για τον άλλον τόσα χρόνια (από το Μαρούσι όταν είχαν συνεργαστεί για πρώτη φορά το 2003, με τον κόουτς να είναι συνεργάτης του Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο, με τον Kill Bill στα 21 του χρόνια).

Ομως, πέρα από τον αληθινό (πέρα για πέρα) σεβασμό, ο ψυχισμός τους είχε διαταραχθεί το 2014 όταν ο (και τότε) κόουτς του Ολυμπιακού είχε αποχωρήσει από τους Πειραιώτες μετά την επίθεση που είχε δεχθεί η ομάδα και ο ίδιος στο πάρκινγκ του ΣΕΦ κατά την επιστροφή τους από το ΟΑΚΑ μετά τον αποκλεισμό στο κύπελλο από τον Παναθηναϊκό.

Δεν θέλει χάρες

Αυτή τη στιγμή ο Βασίλης Σπανούλης είναι δεδομένο ότι (σωματικά) νιώθει μια χαρά και θέλει να συνεχίσει τουλάχιστον για μια χρονιά, μαζί με τον υπαρχηγό Γιώργο Πρίντεζη. Δεν θέλει να παίξει χαριστικά ούτε για το χειροκρότημα, θέλει γιατί (εκτιμά ότι) μπορεί να είναι ανταγωνιστικός.

Σαφώς και μετράει ότι θέλει να τελειώσει την καριέρα του μπροστά σε κόσμο και να ξεπεράσει και την τελευταία κορυφή που του απομένει (χρειάζεται 32 πόντους για να περάσει τον Νίκο Γκάλη στην κορυφή του πρώτου σκόρερ όλων των εποχών σε όλα τα ευρωπαϊκά κύπελλα). Ναι, σίγουρα θέλει να ολοκληρώσει την καριέρα του και με μια καλύτερη χρονιά για την ομάδα του, της οποίας άλλαξε άρδην τη μοίρα και την πορεία από το καλοκαίρι του 2010, όταν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι έκαναν κίνηση ματ φέρνοντάς τον στο λιμάνι από «βασιλιά» στον Παναθηναϊκό.

Ο αθλητικός εγωισμός του Βασίλη Σπανούλη δεν υπάρχει, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ίσως και στην Ευρώπη. Αυτός όμως είναι που τον έχει κάνει να καλύψει με σκληρή (ατελείωτη) δουλειά κάθε αγωνιστική του αδυναμία και να γίνει ο κορυφαίος.

Από την άλλη πλευρά, ο κόουτς Γιώργος Μπαρτζώκας την περασμένη Παρασκευή μετά το φινάλε της σεζόν (και στη νίκη επί της Χίμκι 82-75 στο ΣΕΦ) παραδέχτηκε ότι: «Αυτός ο άνθρωπος χρειάζεται standing ovation, εννοείται, αλλά το μπάσκετ δεν είναι τόσο απλό, όλοι εσείς και οι φίλαθλοι το βλέπετε συναισθηματικά, εγώ θα το δω ρεαλιστικά, είμαι υποχρεωμένος, γιατί εμένα θα κράζετε μετά όλη τη χρονιά» και μάλιστα νωρίτερα χαριτολογώντας είχε πει: «Και αν έχουμε κορωνοϊό άλλα πέντε χρόνια, θα παίζει μέχρι τα 45;».

Η ώρα των προέδρων

Είναι φανερό ότι στο μυαλό του κόουτς ο Βασίλης Σπανούλης δεν «χωράει», τουλάχιστον με τη μορφή και το πλάνο που η ομάδα κινήθηκε εφέτος.

Ο αρχηγός ξεκαθάρισε σε φίλους του Ολυμπιακού που τον περίμεναν έξω από το γήπεδο ότι θέλει να παίξει αλλά δεν εξαρτάται απόλυτα από αυτόν. Είναι πλέον η στιγμή των αδελφών Αγγελόπουλων, του Παναγιώτη και του Γιώργου, να βγουν μπροστά και να συναντηθούν με τους δύο άνδρες.

Ταπεινή μας άποψη, θα πρέπει να είναι όλοι μαζί, και όχι σε ξεχωριστά ραντεβού, και εκεί αφενός να θέσουν όλα τα θέματα επί τάπητος και σε ειλικρινή βάση να μιλήσουν χωρίς κανείς τους (πρόεδροι, προπονητής και αρχηγός) να ξεχάσει ότι πάνω από όλους και από τα πρόσωπα είναι η ομάδα.

Και το βασικό είναι να μην τραβήξει και μετατραπεί σε… σίριαλ το θέμα, είτε τελικά συνεχίσει (που ξαναλέμε, είναι εφικτό με συγκεκριμένο αγωνιστικό ρόλο που μπορεί να αποδεχτεί) είτε βάλει τέλος στη μεγάλη αυτή καριέρα.