Θέμα

Η συνάντηση Φον ντερ Λάιεν και Μισέλ με τον Ερντογάν δεν ικανοποίησε τον Γιώργο Κατρούγκαλο. Οχι τόσο λόγω του sofagate, αλλά επειδή η θετική ατζέντα των συζητήσεών τους στην Αγκυρα ήταν «ιδιαίτερα πληθωρική» με «πολύ θεωρητικές και αφηρημένες προϋποθέσεις για την υλοποίησή της». Μεταξύ μας, δεν αμφέβαλα πως ο σουλτανικός σεξισμός δεν θα αποτελούσε θέμα για το κόμμα του.

Μελέτη
«Το Κίνημα Αλλαγής, πιστό στην ιστορική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ, οφείλει να βγει και πάλι μπροστά, με γνώμονα την αξιοπρέπεια των πολιτών και την ευημερία των πολλών, όχι μόνο των «αρίστων»! Οπως έκανε πάντα η μεγάλη δημοκρατική παράταξη, με συναίσθηση εθνικού καθήκοντος και πατριωτικής ευθύνης για το παρόν και το μέλλον της χώρας». Ο Μιχάλης Κατρίνης έχει μελετήσει σε βάθος την πασοκική διάλεκτο – με την ευλάβεια που απομνημονεύουν το Ταλμούδ οι υπερορθόδοξοι Εβραίοι, τολμώ να πω.

Σιωπή
Εντάξει, πρώτος έτρεξε να υπερασπιστεί τον Καραμανλή τον νεότερο για το Ελσίνκι ο Τσιτουρίδης. Ωστόσο, και ο Θόδωρος Ρουσόπουλος δεν έμεινε πίσω. Μίλησε πολύ τις μέρες που πέρασαν – και πριν και αφού παρέβη τον νόμο της αφωνίας του ο πρώην πρωθυπουργός. Οπότε εικάζω ότι υπάρχουν κερδισμένοι από τη σημιτική «επίθεση». Οσοι βρήκαν την ευκαιρία να λύσουν και τη δική τους σιωπή – η οποία βέβαια ήταν αποτέλεσμα πολύχρονης απομάκρυνσης από το πολιτικό προσκήνιο, όχι επιλογής.

Παράπονα
Διάβασα στη διαδικτυακή σελίδα παραπόνων του BBC ότι λαμβάνουν «παράπονα για υπερβολική τηλεοπτική κάλυψη του θανάτου της Αυτού Υψηλότητας Πρίγκιπα Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου». Το παραθέτω για όσους έχουν την εύλογη απορία πώς γίνεται ο λαός που καθιέρωσε την κοινοβουλευτική δημοκρατία να έχει τέτοια εμμονή με το Στέμμα και τα οικογενειακά του. Δεν την έχουν όλοι, η χώρα χωρίζεται σε μοναρχικούς και αντιμοναρχικούς.