«Θερμό επεισόδιο» για το Ελσίνκι

«Πράγματι, έχουμε διαφορετική αντίληψη». Ο Κώστας Σημίτης και ο Κώστας Καραμανλής, με δημόσιες παρεμβάσεις τους για την κληρονομιά του Ελσίνκι, συμφωνούν πως διαφωνούν – και, παράλληλα, ξεδιπλώνουν με αφορμή τα ελληνοτουρκικά δύο εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις για τη σύγχρονη ελληνική εξωτερική πολιτική. Για πρώτη φορά από την ημέρα που παρέδωσε την εξουσία, ο Κώστας Καραμανλής επέλεξε να απαντήσει δημόσια για τις επιλογές του, που διαμόρφωσαν το πλαίσιο των μετέπειτα ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ολα ξεκίνησαν από την προδημοσίευση του νέου βιβλίου του Κώστα Σημίτη στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», όπου ο πρώην πρωθυπουργός επέκρινε τον Καραμανλή για την απόφασή του να εκκινήσει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ, παρότι δεν είχε τακτοποιήσει τις διαφορές της με την Ελλάδα, όσον αφορά την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα.

Με τη δική του δήλωση, ο Καραμανλής διαψεύδει γεγονότα που αναφέρονται από τον Σημίτη, διαφωνεί για τα όσα κατάφερε η τότε κυβέρνηση στο Ελσίνκι και κατηγορεί εμμέσως τον προκάτοχό του για ενδοτισμό. Ο Καραμανλής βασίζεται στο ότι ο Σημίτης αναφέρεται και στο θέμα της επίλυσης των χωρικών υδάτων, μιλάει για διαπραγμάτευση «πακέτο με όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις» και συμφωνεί πως στόχος του, από την πρώτη κιόλας μέρα, ήταν η απεμπλοκή από το Ελσίνκι. «Είναι πράγματι αληθές ότι έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις με τον κ. Σημίτη και όσους συμμερίζονται τις απόψεις του», καταλήγει ο Καραμανλής. «Μοναδικό θέμα προς επίλυση με την Τουρκία: η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ». Ο Σημίτης σήκωσε το γάντι, απαντώντας εκ νέου. Οχι μόνο υπερασπιζόμενος την πρόοδο που έγινε στο Ελσίνκι όσον αφορά την ενταξιακή πορεία της Κύπρου, αλλά και τη συμφωνία για έναν οδικό χάρτη επίλυσης των ελληνοτουρκικών, που η επόμενη κυβέρνηση δεν αξιοποίησε, χάνοντας το μομέντουμ. Ο Σημίτης μιλάει για διαφορές που πρέπει να λύνονται «ενεργά», καθώς «η επ’ αόριστον παραπομπή των διαφορών σε μια μελλοντική διευθέτηση, οδηγεί στη διεύρυνση των τουρκικών διεκδικήσεων». Ξεκαθαρίζει, δε, πως όλες οι κυβερνήσεις – και αυτή του Καραμανλή – συζητούσαν το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης, καθώς χωρίς αυτό δεν μπορεί κανείς να συζητήσει για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.

Της θέσης του Κώστα Σημίτη υπεραμύνεται και το Κίνημα Αλλαγής, τονίζοντας πως «το Ελσίνκι ήταν η επιτυχής εξέλιξη της ενεργητικής διπλωματίας» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Και αναρωτιούνται τι κέρδισε η Ελλάδα με την απόφαση του Καραμανλή το 2004 «να συναινέσει στην έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία χωρίς να έχει κλείσει η υπόθεση της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας».