Το πρώτο Μουντιάλ χωρίς κανένα φαβορί…
Μοιάζει αδύνατο ακόμα και να φανταστείς ποια ομάδα θα διακριθεί στο Κατάρ. Για το ποια θα κερδίσει σταματά και η φαντασία...
Είχα την υποψία καιρό τώρα και το ξεκίνημα των προκριματικών του Μουντιάλ του 2022 απλώς μου την επιβεβαίωσε. Δεν ξέρω ποιες από τις μεγάλες ομάδες δεν θα καταφέρουν να φτάσουν στο Κατάρ – ίσως τα καταφέρουν όλες αφού όπως είναι το σύστημα διεξαγωγής και οι όμιλοι δύσκολα κάποιοι θα χάσουν την πρόκριση. Ωστόσο, μετά από πολλά χρόνια όλα δείχνουν πως στο παράξενο και πολυσυζητημένο Κατάρ θα δούμε μετά από χρόνια ένα Μουντιάλ χωρίς φαβορί. Μοιάζει απίθανο στον ενάμιση χρόνο που έχουμε μπροστά μας για την ολοκλήρωση των προκριματικών να δούμε κάποια εθνική ομάδα που να εντυπωσιάσει τόσο, ώστε να τη χρήσουμε παγκόσμια πρωταθλήτρια πριν πάει στο Κατάρ. Δεν θα υπάρχει καμία που να κουβαλάει τον άτυπο τίτλο του φαβορί στις αποσκευές της.
Αναβολή
Είδα πολλά από τα ματς των εθνικών ομάδων τις προηγούμενες μέρες και οι πιο πολλές μου φάνηκαν αγνώριστες. Ισως να φταίει η περσινή αναβολή των τελικών του Euro που μας στέρησε τη δυνατότητα να δούμε εν δράσει τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Σίγουρα η αναβολή των τελικών δεν επέτρεψε σε κάποιες ομάδες να κλείσουν ή να ανοίξουν κύκλους. Οι μεγάλες διοργανώσεις δίνουν πολύ συχνά την ευκαιρία για την ολοκλήρωση μιας προσπάθειας. ‘Η λειτουργούν ως αρχή για μια καινούργια: οι Ισπανοί το 2008 κέρδισαν το Euro και πήραν φόρα – κατέκτησαν το Μουντιάλ του 2010 και το Euro του 2012. Η Γαλλία του Ζιντάν από την άλλη στα γήπεδα της Ολλανδίας και του Βελγίου το 2000 ολοκλήρωσε τον κύκλο της.
Σταθερότητα
Σίγουρα είναι και σημάδι των καιρών: στο ποδόσφαιρο του καιρού μας η σταθερότητα είναι ολοένα και πιο δύσκολη υπόθεση από την ποιότητα. Ομάδες με αστέρια βρίσκεις – με σταθερότητα όμως όχι. Στην ποδοσφαιρική Ευρώπη αυτή τη στιγμή κυριαρχεί ένα είδος ποδοσφαιρικής ισορροπίας του τρόμου. Είναι δύσκολο να δεις ομάδα να ξεχωρίζει. Στις πρώτες αγωνιστικές των προκριματικών τα περίφημα φαβορί έκαναν απλώς τη δουλειά τους και με τρόπο που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.
Κακό
Στην πρεμιέρα των προκριματικών η παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία έφερε μια ισοπαλία με την Ουκρανία: δεν είναι το πρώτο κακό αποτέλεσμα που έχουν οι παγκόσμιοι πρωταθλητές μετά τον θρίαμβό τους στη Μόσχα. Στη δεύτερη αγωνιστική ζορίστηκαν στο Καζακστάν! Παραμένουν σίγουρα μια ομάδα με ταλέντο, αλλά από τους παίκτες της ενδεκάδας που θριάμβευσε το καλοκαίρι του 2018 δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν μπόρεσαν να δώσουν συνέχεια στα σπουδαία που έκαναν στη Ρωσία. Ο Βαράν, πληρώνοντας και την κρίση της Ρεάλ, είναι το φάντασμα του κεντρικού αμυντικού που στη Μόσχα θαυμάσαμε. Ο σπουδαίος Γκριεζμάν περισσότερο ταλαιπωρήθηκε παρά έλαμψε στην Μπαρτσελόνα. Ο Ντμίτρι Παγέτ δεν είναι καν βασικός. Ο Εμπαπέ ωρίμασε, συνεχίζει να σκοράρει, αλλά μοιάζει λίγο και πιο μόνος.
Κρίση
Ακόμα χειρότερα από τους Γάλλους τα πήγαν οι Κροάτες. Η ομάδα τους ολοκλήρωσε στη Μόσχα μια τρομερή δεκαετία στην οποία φλέρταρε με τη μεγάλη επιτυχία. Οι Πιάνιτς, Μάτζουκιτς, Μόντριτς, Πέρισιτς έφτασαν με την Κροατία στον τελικό της Μόσχας το 2018 και πιθανότατα θα τα είχαν καταφέρει να παίξουν τελικό και στο Euro του 2016, αν δεν τους απέκλειε η Πορτογαλία του Σάντος σε ένα ματς που όποιος το θυμάται νιώθει στενοχώρια γιατί το ποδόσφαιρο είναι μερικές φορές τόσο άδικο. Αλλά για να φτάσουν στο Κατάρ οι Κροάτες θα φτύσουν αίμα: παραλίγο να μην κερδίσουν την Κύπρο – η νίκη τους με 1-0 ήταν μάλλον άδικη. Σε πτώση και το καταπληκτικό Βέλγιο – τρίτο στη Ρωσία. Ο Αζάρ ταλαιπωρείται από τραυματισμούς, οι διάφοροι Βερμάλεν, Βερτόκεν, Μέρτενς δεν είναι παιδιά θαύματα. Ο Ντε Μπρόιν κι ο Λουκάκου είναι ικανοί για το καλύτερο, αλλά το βάθος της ομάδας είναι μικρότερο. Οι Αγγλοι, τέταρτοι το 2018, έχουν το αντίθετο πρόβλημα: πολλούς παίκτες, αλλά λίγες προσωπικότητες. Είναι δύσκολο να καταλάβεις αν ο Χάρι Κέιν, ο Στέρλινγκ κι ο Ράσφορντ είναι παίκτες ικανοί να αλλάξουν ισορροπίες κι όχι μόνο γιατί κουβαλάνε τη χρυσόσκονη της Πρέμιερ Λιγκ. Σίγουρα οι Αγγλοι είναι οι χαμένοι από την αναβολή των τελικών του Euro. Ονειρεύονταν τη συμμετοχή στον τελικό που θα διοργάνωναν πέρυσι το καλοκαίρι. Και τώρα πρέπει να αποκλείσουν την Αλβανία με την οποία ζορίστηκαν.
Πολλά
Περνούν μέρες παρακμής οι παραδοσιακές δυνάμεις; Δεν είναι εύκολο να το πεις. Οι Γερμανοί δοκίμασαν πολλά στο τελευταίο UEFA Νations League και το ολοκλήρωσαν με μια ήττα ντροπής με 6-0 από τους Ισπανούς, που με τη σειρά τους κάνουν κι αυτοί ένα νέο ξεκίνημα. Το να βλέπεις τη Γερμανία να παίζει άμυνα για να κρατήσει το 1-0 με τη Ρουμανία είναι εξίσου διασκεδαστικό με το να βλέπεις τους Ισπανούς να πανηγυρίζουν ένα γκολ με τη Γεωργία στο 90′! Θα είναι δύσκολο αυτές οι ομάδες να βελτιωθούν τόσο ώστε να πάνε στο Κατάρ ως φαβορί. Το ίδιο και οι Ιταλοί: μου φαίνεται απίθανο από απόντες το 2018 να γίνουν πρωταγωνιστές το 2022. Οι Πορτογάλοι από την άλλη, που στην πρεμιέρα των προκριματικών ίδρωσαν να κερδίσουν το Αζερμπαϊτζάν, σίγουρα θα παραμείνουν εξαρτημένοι από τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Η θέλησή του παραμένει τεράστια – με τη Σερβία έφυγε από το γήπεδο γιατί (κακώς) δεν μέτρησε ένα γκολ που πέτυχε. Αλλά μιλάμε για κάποιον που στο Κατάρ θα έχει περάσει τα 35! Οχι ότι αυτοί που έχουν νέους μπορούν να αισθάνονται σίγουροι. Οι Ολλανδοί μάζεψαν δέκα μέρες πριν τέσσερα γκολ από τους Τούρκους. Κάμποσα από τα ταλέντα του Αγιαξ τα δυο τελευταία χρόνια θαμπώνουν. Με τη στασιμότητά τους.
Euro
Αν οι Ευρωπαίοι έχουν προβλήματα εσωστρέφειας το ίδιο ισχύει και για δυο άλλες χώρες που παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν το Παγκόσμιο Κύπελλο ως βιτρίνα του ταλέντου τους: μιλάω για τη Βραζιλία και την Αργεντινή. Οι Βραζιλιάνοι νομίζω δεν έχουν ξεπεράσει το σοκ που προκάλεσε στο ποδόσφαιρό τους η καταστροφική ήττα από τους Γερμανούς το 2014: τα επτά γκολ παραμένουν ένας εφιάλτης. Στα επτά χρόνια που έχουν περάσει από τότε έκακαν πολλά αλλά δεν ξαναβρήκαν λάμψη. Ενα Κόπα Αμέρικα, ή μια καλή παρουσία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, είναι ασπιρίνες που δεν γιατρεύουν μια ομάδα άρρωστη. Στη Ρωσία όταν αντιμετώπιζαν μια ευρωπαϊκή ομάδα ένιωθαν τρόμο: αν δεν τον ξορκίσουν δεν έχουν τύχη ούτε στο Κατάρ. Ακόμα χειρότερα τα πράγματα για τους Αργεντινούς. Πάνω από δώδεκα χρόνια τα πέρασαν συζητώντας για το αν ο Μέσι θα γίνει Μαραντόνα. Τώρα ήδη ψάχνουν να βρουν ποιος μπορεί να γίνει Μέσι. Η αποκάλυψη ότι δεν υπάρχει κανείς θα προκαλέσει ένα νέο σοκ…












