Ο θρύλος ξαναζεί

Οποιος λάτρης του αυτοκινήτου δεν έχει δει από κοντά μια ειδική διαδρομή του Ράλι Ακρόπολις ή έστω έναν τερματισμό κάτω από τον Ιερό Βράχο, δεν μπορεί να αντιληφθεί το μέγεθος της τιτάνιας προσπάθειας των υπεράνθρωπων ειδώλων της παγκόσμιας τετράτροχης οικογένειας στο WRC με τα ιερά τέρατα των ανάποδων τιμονιών, που ορμούσαν στριγγλίζοντας στις ειδικές διαδρομές όπως ο ταυρομάχος στην αρένα.

Η συνταγή του Ράλι Ακρόπολις ήταν μοναδική, προκλητική, ήταν ο δικός μας αγώνας που άντεχε στον χρόνο επειδή ξεκαθάριζε το τοπίο των δυνατών από τους λιγότερο ανθεκτικούς. Και αυτή η συνταγή επαναλαμβανόταν κάθε χρόνο, την ίδια περίοδο, περιμένοντας να τη ζήσουν οδηγοί, πληρώματα, μα πολύ περισσότερο οι χιλιάδες οπαδοί – και μη – που ζούσαν το δικό τους όνειρο: να ανταμώσουν κάθε χρόνο με τους θρύλους των ειδικών διαδρομών, να έρθουν όσο πιο κοντά γίνεται με τον Σεμπαστιάν Λεμπ, τον Ντιντιέ Οριόλ, να ζητωκραυγάσουν το πέρασμα των ελληνικών πληρωμάτων που μάχονταν με τον Γολιάθ των ξένων πληρωμάτων.

Είναι οι έλληνες φανατικοί των ράλι που κρατούσαν ακόμη και άδειες από τη δουλειά τους, σε ένα σκηνικό που θύμιζε μίνι διακοπές: να ξεκινήσουν παρέες, οικογένειες, με παιδιά, αξημέρωτα για την ειδική διαδρομή στη μαγευτική, ορεινή Ελλάδα που είχαν τσεκάρει – Ιτέα, Λαμία, Λουτράκι -, να σκαρφαλώσουν στα φιλόξενα, καλοκαιρινά βουνά, για να νιώσουν, έπειτα από αρκετές ώρες αναμονής στα λιβάδια, το δέος των πιο εξελιγμένων τετράτροχων θηρίων, που έσκιζαν τις χωμάτινες διαδρομές, πετώντας από στροφή σε στροφή, περιμένοντας το μοναδικό τους «έπαθλο». Ενα σύννεφο σκόνης, και τις μυρωδιές καμένων υλικών λάστιχου, για να επιστρέψουν το βράδυ στο σπίτι τους, και να καταστρώσουν την επόμενη εξόρμησή τους στη φύση, που μεταμορφωνόταν σε ένα εργοστάσιο υπόκωφων θορύβων, από τους θηριώδεις κινητήρες και τα σκασίματα των εξατμίσεων, απόρροια των καλύτερων, χρωματιστών αγωνιστικών με τους «θεούς» των αλάνθαστων τιμονιών του κόσμου να κάνουν τα μαγικά τους.

Η ώρα αυτής της μαγικής εικόνας ήρθε, το Ράλι Ακρόπολις επιστρέφει, και η πίκρα των χιλιάδων οπαδών, που στερήθηκαν τον αγώνα των θεών τα τελευταία οκτώ χρόνια, έφυγε στο άκουσμα της είδησης ότι ο πιο σκληροτράχηλος αγώνας του κόσμου θα λάβει χώρα το φθινόπωρο στη χώρα μας!

Το Ράλι Ακρόπολις αναστήθηκε. Ο αγώνας που έτρεμαν ακόμη και οι πιο μεγάλες εργοστασιακές ομάδες θα δώσει το «παρών» το τετραήμερο 9-12 Σεπτεμβρίου, με την οργανωτική επιτροπή να έχει ήδη βάλει μπροστά τις μηχανές, για να λύσει τις επόμενες ημέρες άλλη μια μεγάλη απορία. Αν πρέπει το επίκεντρο του αγώνα να στηθεί στη Λαμία ή στο Λουτράκι.

Ολα οφείλονται σε μια παρέα…
Το Ράλι Ακρόπολις έχει τη δική του ιστορία. Γεννήθηκε από μια παρέα νεαρών με τσαγανό στις αρχές του 1950, που αγαπούσαν τους αγώνες, με πρωτοπόρο τον Τζόνι Πεσματζόγλου, τον πρώτο νικητή του ράλι ΕΛΠΑ, το 1952, για να δούμε έπειτα από δεκαετίες τον Κάρλο Σάινθ, τον Ντιντιέ Οριόλ, τον Γιούχα Κάνκουνεν, τον Μίκι Μπιαζόν και τον μοναδικό Κόλιν ΜακΡέι με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία του θεσμού, να ανεβαίνουν στο πρώτο σκαλί του βάθρου, ενίοτε κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.

Από το 1952 έως και σήμερα, όλα έχουν αλλάξει. Μόνο ένα στοιχείο παραμένει πρόκληση για τις ομάδες. Οι δύσκολες, σκληροτράχηλες ειδικές διαδρομές που θα δυσκολέψουν ακόμη και τις πιο καλοθωρακισμένες ομάδες με τα δυνατότερα αγωνιστικά αυτοκίνητα.

Στον εθνικό μας αγώνα άφησε το στίγμα της και μια θρυλική μορφή των αγώνων. Η Γαλλίδα Μισέλ Μουτόν, που το 1982 «ντρόπιασε» τους ισχυρούς του ανδρικού πληθυσμού όταν ανέβηκε στο βάθρο υπό τις επευφημίες χιλιάδων ελλήνων οπαδών. Ενας αγώνας, που λίγες φορές έδωσε την ευκαιρία στα δικά μας ελληνικά πληρώματα να γευτούν τη σαμπάνια, όπως συνέβη το 1995, με νικητές τους Βωβό – Στεφανή, όντας οι πρώτοι έλληνες νικητές μετά την κυριαρχία του Τζόνι Πεσματζόγλου.

Το Ράλι Ακρόπολις επιστρέφει. Ισως οι πιο παλιοί να περπατήσουν στις γνώριμες ειδικές διαδρομές, στα μαγευτικά βουνά της χώρας μας, εκεί όπου έσκαψε με τα λάστιχά της η Μισέλ Μουτόν με το τετρακίνητο Audi Quattro, ή ο λατρεμένος μας Κάρλος Σάινθ με την ανίκητη Toyota Celica, που κάποτε αποφάσισε να τερματίσει την καριέρα του στη χώρα μας, προς τιμήν των θεών, που απέδειξαν ότι το Ράλι Ακρόπολις έχει την προστασία τους, ό,τι και να συμβεί…