Ο προπονητής πρέπει να βγει μπροστά

Κακά τα ψέματα, πρέπει να παραδεχτούμε ότι μέχρι στιγμής στον όμιλο των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ, η τύχη έχει σταθεί στο πλευρό  μας.

Και δεν μιλάμε τόσο για το δοκάρι του Ολμο στην πρεμιέρα μας στη Γρανάδα, αλλά για το γεγονός ότι και τα δύο γκολ που σημειώσαμε ήταν ευγενική χορηγία μεγάλων προσωπικών λαθών των αντιπάλων μας.

Αφενός το αφελές μαρκάρισμα του Ινιγκο Μαρτίνεθ στον Γιώργο Μασούρα που έφερε το πέναλτι για το γκολ της ισοφάρισης (Μπακασέτας) στον αγώνα με την Ισπανία (1-1) και μάλιστα έπρεπε να συνοδευτεί και από κόκκινη κάρτα.

Προχθές ήταν η σειρά του Οτάρ Κακαμπάτζε να κάνει κακή εκτίμηση και να πλασάρει (χωρίς την παραμικρή πίεση) τον τερματοφύλακά του, δίνοντας έτσι πολύτιμο προβάδισμα στην Εθνική μας με λίγα λεπτά (14-16 μαζί με τις καθυστερήσεις) για τη λήξη.

Και όμως ούτε αυτά τα δώρα ήταν ικανά να αλλάξουν την ψυχολογία της Εθνικής μας προς το καλύτερο. Ιδιαίτερα στον αγώνα με τη Γεωργία, εννέα φορές στις δέκα σε τέτοιες περιπτώσεις έρχεται μετά το 2-0 από την (θεωρητικά) καλύτερη ομάδα. Αλλά εδώ ήταν το θέμα ότι μόνο στα χαρτιά ήμασταν καλύτεροι, στο γήπεδο σαφώς οι Γεωργιανοί του Βίλι Σανιόλ ήταν αυτοί που είχαν πλάνο.

Το αντίστοιχο του Τζον Φαν ‘τ Σιπ, δεν λέμε ότι δεν υπήρχε, αλλά σίγουρα δεν βγήκε στο χορτάρι του γηπέδου της Τούμπας. Και σαφώς έχουν και οι παίκτες τη δική τους ευθύνη, όμως εδώ ο Ολλανδός πρέπει να πάρει ξεκάθαρες αποφάσεις.

Τα παιχνίδια των προκριματικών θέλουν κυνισμό και αυτόν πολλές φορές δεν είναι ικανοί να τον εξυπηρετήσουν όλοι οι παίκτες. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός επιλέγει φανταζόμαστε κάθε φορά τους εκλεκτούς της ενδεκάδας με βάση το ποιοι είναι οι πιο φορμαρισμένοι.

Πλέον δεν έχει άλλο περιθώριο και στη δεύτερη (αλλά και τελευταία) ευκαιρία να μείνουμε «ζωντανοί» στο όνειρο του Κατάρ τον ερχόμενο Σεπτέμβριο που θα θέλουμε αρχικά δύο νίκες εκτός έδρας με το Κόσοβο και εντός με τη Σουηδία θα πρέπει να παίξουν οι παίκτες που μπορούν να εξυπηρετήσουν τον σκοπό.

Διότι μετά (εκτός εάν ο Ολλανδός από πριν βγει και πει ότι κατά τη γνώμη του δεν έχουμε ποιότητα και υλικό για να πάμε στο Μουντιάλ) όλη η ευθύνη πια θα πέφτει στους ώμους του και δεν θα έχει πλέον καμία δικαιολογία.