Αλήθεια, τι είναι πρόοδος;

Εχει ενδιαφέρον το πώς αντιμετωπίζουν ορισμένοι την πρόοδο του αθλήματος. Εν προκειμένω του ποδοσφαίρου. Αλλοι θα πανηγύριζαν αν η χώρα μας είχε υψηλή θέση στη βαθμολογία της FIFA. Ορισμένοι θα χαμογελούσαν πλατιά με τις επιτυχίες της εθνικής ομάδας. Κάποιοι άλλοι θα κοιτούσαν τι συνέβη στα χαμηλά στρώματα και την παραγωγική διαδικασία. Και δεν αποκλείεται, να υπήρχαν και αυτοί που μελετώντας τα οικονομικά στοιχεία θα καμάρωναν γιατί έβαλαν τάξη.

Οχι, ο απερχόμενος πρόεδρος της ΕΠΟ, Βαγγέλης Γραμμένος, δεν θέλησε να ρίξει ματιά ή να σταθεί στα ανωτέρω. Το γεγονός ότι αναδείχθηκαν διαφορετικοί πρωταθλητές και δεν είχαμε μονοτονία, είναι ένα βήμα προόδου, σύμφωνα με την άποψη του παράγοντα που ήταν μέχρι πρότινος επικεφαλής της ομοσπονδίας.

Ασφαλώς και θα βρεθούν άτομα που θα συμφωνήσουν με την άποψή του. Αλίμονο. Ωστόσο, δεν αποκλείεται αρκετοί να κοιτάξουν τις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες και να δουν τι συμβαίνει εκεί. Δεν είναι κακό να μιλάμε και να έχουμε επιχειρήματα που θα στηρίζουν τις θέσεις μας. Ιδού λοιπόν:

Στη Γερμανία η Μπάγερν έχει κατακτήσει τα οκτώ τελευταία πρωταθλήματα. Η Γιουβέντους στην Ιταλία γιορτάζει τον τίτλο επί εννιά συνεχόμενες σεζόν. Η Παρί στη Γαλλία, από το ’13 και δώθε, μόνο το ’17 έχασε τα σκήπτρα. Η Σέλτικ ήταν κυρίαρχος στη Σκωτία από το ’12 έως το ’20. Στην Ισπανία οι μάχες είναι ανάμεσα σε Ρεάλ και Μπαρτσελόνα και μόνο κατά περιόδους βλέπουμε να μπαίνει σφήνα η Ατλέτικο Μαδρίτης. Εκτός πάλι αν δεν ήταν ωραίο και ενδιαφέρον το πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λιγκ όταν επί σειρά ετών σάρωνε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Να δούμε και άλλες χώρες; Η… αγαπημένη για αρκετούς έλληνες οπαδούς Πορτογαλία έχει από το 2003 και μετά μόνο την Μπενφίκα ή την Πόρτο να κατακτούν τίτλο. Οι δε Αετοί μετά το ’14 έχουν πάρει πέντε τίτλους. Στη δε Ουκρανία, η Σαχτάρ κάνει περιπάτους με 12 κορυφές τα τελευταία 16 χρόνια.

Ας μπει εδώ μια τελεία. Τα παραδείγματα ή η ματιά στο τι συμβαίνει εκτός Ελλάδας, αρκεί. Ο καθένας μπορεί να βλέπει τα δεδομένα όπως τον βολεύουν. Και να κοιμάται μετά ήσυχος. Το βέβαιο είναι πως δουλειά της ΕΠΟ δεν είναι να χαίρεται ή να λυπάται ανάλογα με το ποιος θα κατακτήσει τον τίτλο ή το Κύπελλο. Ούτε να έχει ως απώτερο στόχο σε δέκα χρόνια να έχουν πατήσει

κορυφή… ισάριθμες ομάδες! Αλλο η πρόοδος του αθλήματος και εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες ή το ενδιαφέρον για την πρωτιά. Που δεν προκύπτει πάντα από βήματα που γίνονται προς τα εμπρός. Ισως είναι και οπισθοχώρηση αυτό…

Οσον αφορά στο VAR, ποιος μπορεί να επαίρεται επειδή πληρώθηκε πολύ παραπάνω από το κανονικό; Που δώσαμε ένα σκασμό χρήματα; Που αναζητείται ακόμη το αληθινό κόστος; Και που αφορά μια ανακάλυψη του ’18. Νωρίτερα δεν το είχαμε, γιατί απλά δεν υπήρχε.