Η γαλλική «Liberation» αποχαιρετά, με ένα αφιερωματικό φύλλο και το απαραίτητο πρωτοσέλιδο, τον παλιό γελοιογράφο της, τον Willem (Βιγιέμ). Και μαζί αποχαιρέτησε μια εποχή. Εποχή οργής, βλάσφημη και θορυβώδη, που έφτιαξε μια κουλτούρα ελευθεριότητας γύρω από το ορόσημο της εξέγερσης του Μάη του ’68, που, ακόμα κι αν ήταν εμπνευσμένη άτσαλα από τη μαοϊκή παρεξήγηση (ως Πολιτιστική Επανάσταση έφτασε στην Ευρώπη ο κινεζικός ολοκληρωτισμός του προέδρου Μάο), κατέληξε να διεκδικεί κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες.
Ο Βιγιέμ ήταν ένας από τους σχεδιαστές που έδωσε το στυλ του στο έντυπο χιούμορ, το βίαια βλάσφημο που σήμερα απεχθάνεται η πολιτική ορθότητα. Ολλανδός που προσέκρουσε στους νόμους περί Τύπου, μεγαλούργησε στη Γαλλία. Ανορθόγραφος, αφού γαλλικά έμαθε στην πορεία, ήταν από την αρχή (μαζί με Βολινσκί, Ράιζερ, καθηγητή Σορόν κ.ά.) στο εγχείρημα του περιοδικού «Hebdo – Hara-Kiri», που έγινε «Charlie Hebdo» το 1970, και από το 1981 προσελήφθη ως γελοιογράφος στη «Liberation», χωρίς να βάλει νερό στο κρασί του: ήταν πάντα απρεπής και βέβηλος – συχνά άδικος, αλλά ο γελοιογράφος πάντα απολαμβάνει μια ανοχή.
Και στα περιπετειώδη νιάτα του και τώρα που η γραμμή του, πλέον, έχει γίνει τρεμάμενη.
