Τον αρχηγό και τα μάτια σας

Η ίδια η UEFA στη φωτογραφία για το Euro 2004 αναφέρει ως λεζάντα: «Η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία της διοργάνωσης», εκεί όπου εικονίζεται ο Θοδωρής Ζαγοράκης να σηκώνει στον ουρανό της Λισαβόνας το βαρύτιμο τρόπαιο της Πρωταθλήτριας Ευρώπης Ελλάδας.

Ισως στα γραφεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας να προκάλεσε εντύπωση ότι στις εκλογές της ΕΠΟ όχι απλώς δεν μπήκαν στο ΔΣ άλλα μέλη της εκπληκτικής ομάδας του 2004, αλλά δεν μπόρεσαν καν να διεκδικήσουν μια θέση, έστω σε ένα…ντέρμπι ψηφοφορίας.

Για τους γνωρίζοντας πώς λειτουργούν οι ενώσεις και το σκεπτικό τους, ουδεμία έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι ο Θοδωρής Ζαγοράκης δεν θα έχει «φυσικούς» συμπαίκτες από την Εθνική αλλά θα πρέπει να παίξει μπάλα και να δώσει (αλλά και να πάρει) πάσες σε ανθρώπους που οι περισσότεροι είναι αμφίβολο εάν έχουν κλωτσήσει ποτέ το τόπι.

Εάν βέβαια σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, τότε θα μπορέσει να υπάρξει αποτέλεσμα και να πιάσει τόπο ότι στη θέση του προέδρου θα κάθεται ο αρχηγός της εθνικής ομάδας που έβγαλε στον δρόμο τους Ελληνες σε όλη την υφήλιο.

Πολύ σημαντική εδώ είναι η στάση της UEFA διότι ωραία η ολιστική μελέτη, ωραία η υψηλή επίβλεψη, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει η ευρωπαϊκή ομοσπονδία να είναι πραγματικά ο θεματοφύλακας ότι τα πράγματα θα γίνονται με πρωταρχικό στόχο το όφελος του ίδιου του ποδοσφαίρου.

Είναι δεδομένο ότι ο Θοδωρής Ζαγοράκης έχει θέληση και όρεξη να βοηθήσει το άθλημα που υπηρέτησε τόσα χρόνια μέσα στο χορτάρι και μπορεί να εμπνεύσει και άλλους να σταθούν στο ύψος τους.

Αλλά παράλληλα είναι ο πρώτος που αν δει ότι οι συμπαίκτες του δεν τραβάνε, δεν βοηθάνε στο ομαδικό παιχνίδι, τότε θα αποχωρήσει.

Και αν συμβεί κάτι τέτοιο, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη ήττα πρώτα απ’ όλα για το ίδιο το ποδόσφαιρο αλλά και για την UEFA.