Η επένδυση {LF}στην γκρίνια

Μία από τις ωραιότερες γελοιογραφίες του Αλτάν, του πολύ δημοφιλούς και στην Ελλάδα αριστερού ιταλού γελοιογράφου, έδειχνε μια γυναίκα της μεσαίας τάξης να διαμαρτύρεται για τον άδικο καπιταλισμό. Για να αναρωτηθεί ο σύντροφός της για την γκρίνια: «Μήπως σε στενεύουν τα Τίμπερλαν;».

Τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν οι διαμαρτυρίες διαφόρων συριζαίων για διάφορους λόγους. Εχεις την αίσθηση ότι έχει δοθεί ένα σύνθημα για να ξεσπάσει μια ομαδική γκρίνια, για κάθε είδους ζήτημα. Ει δυνατόν, για όλα τα ζητήματα – στα οποία γίνεται προσπάθεια να δίνεται ιδεολογική προέκταση, προκειμένου να διατυπώνεται συνεχώς και να αναπαράγεται ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ακροδεξιά «χούντα», αδιάφορη για τα προβλήματα «του λαού», αποτυχημένη στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Συμμετέχουν όλοι – ο πρόεδρος, οι στενοί συνεργάτες του, οι βουλευτές, τα στελέχη του, οι εφημερίδες, οι φίλοι, οι συμπαθούντες, οι ιδεολόγοι των κοινωνικών δικτύων, ενώ στην γκρίνια προστίθενται η επιτηδευμένη δυσαρέσκεια διαφόρων συριζαίων με πολιτικά αλλά και οι όποιες επικρίσεις για επιμέρους ζητήματα από καλοπροαίρετους πολίτες. Η εκκίνηση αυτής της νέας μαζικής γκρίνιας έγινε με αφορμή τις γιορτές για την επέτειο της Επανάστασης του 1821.

Και τι δεν ειπώθηκε. Οτι οι προσκεκλημένες δυνάμεις εκπροσωπήθηκαν από δεύτερους – σε μια γιορτή που, στο κάτω κάτω, επιβεβαιώνει την ξενοκρατία, αφού η επίκληση των μεγάλων δυνάμεων της εποχής και της συμβολής τους στην ανεξαρτησία καταλήγει, κατά την εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, να σημαίνει «τρεις διεφθαρμένες πολιτικές φατρίες και διάφορους ληστρικούς δανεισμούς». Οτι το νόημα εκχωρήθηκε στους τύπους, στον «κιμά γαρίδας και εθνικής υπερηφάνειας». Οτι η παρέλαση είναι ένδειξη εθνικιστικής αντίληψης (ένας δημοσιογράφος της ηλεκτρονικής «Αυγής», μάλιστα, που ρωτήθηκε για την παρέλαση του 2015, όταν ο Πάνος Καμμένος μαζί με τη Ρένα Δούρου μοίραζαν σημαιάκια στα πλήθη, απάντησε ότι έχουν αλλάξει οι συνθήκες, δείχνοντας ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στο εθνικό φρόνημα ανάλογα με το ποιος έχει την εξουσία: αν την έχει ο ΣΥΡΙΖΑ ο Καμμένος είναι αγνός πατριώτης, αν δεν την έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνά μια εθνικιστική χούντα).

Από κοντά, εμφανίστηκαν και οι πελταστές της ιδεολογίας. Ως παλαιός εκσυγχρονιστής του ΠΑΣΟΚ, ο Αντώνης Λιάκος καταγγέλλει τη συμμαχία της «εκσυγχρονιστικής Δεξιάς» με τον «δεξιόστροφο εκσυγχρονισμό». Η πρώην υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά βρίσκει «κενό νοήματος» τον εορτασμό. Και ο πρώην υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης, ο μέγας λυρικός του ΣΥΡΙΖΑ, αφού επικαλεστεί επί ματαίω την Αξιώτη (που την προσφωνεί με το μικρό της, Μέλπω, λες και είναι η θεια του), αναφέρεται στην κυβέρνηση κάνοντας λόγο για εξουσιαστική «φαιά πανώλη» και για «Νέα Δημοκρατία του Σαλό» (ταυτίζοντας την κυβέρνηση όχι με χούντα αλλά με την Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1943 από τον Μουσολίνι στη μικρή πόλη Σαλό της Βόρειας Ιταλίας και την οποία μνημείωσε, με δάνεια από τον μαρκήσιο Ντε Σαντ, ο Παζολίνι).

Δεν τους στενεύουν τα παπούτσια τους όσους με τόσο φανατισμό επενδύουν στην οξύτητα. Εχουν στόχο. Επιδιώκουν τη συσσώρευση οργής. Την αποδιάρθρωση, την κούραση των πολιτών, την κλιμάκωση μιας νέας αγανάκτησης – που θεωρούν ότι, αν υπάρξει, θα την εισπράξουν εις ολόκληρον, μια που το ΠΑΣΟΚ στην ουσία έχει εκχωρήσει την αντιπολιτευτική ατζέντα στον ΣΥΡΙΖΑ, παραιτούμενο από τη διεκδίκηση των παραδοσιακών οπαδών του. Η αξιωματική αντιπολίτευση συνεχίζει να ελπίζει σε ερείπια – και να επενδύει σ’ αυτά.