Ο Παναθηναϊκός πρέπει να αποφασίσει τι θέλει να παρουσιάσει

Η απόφαση του Γιάννη Αλαφούζου να αυξήσει το μπάτζετ της επόμενης σεζόν δείχνει τη διάθεση που υπάρχει στον Παναθηναϊκό για να επιστρέψει στη διεκδίκηση των τίτλων. Είναι πλέον πολλά τα χρόνια που οι Πράσινοι παραμένουν σχεδόν… κομπάρσοι ανάμεσα στους υπόλοιπους μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είναι πάρα πολλά τα 11 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα. Και πρέπει να επιστρέψει η ελπίδα και η φιλοδοξία πως ο Παναθηναϊκός άμεσα θα είναι και πάλι μια ποδοσφαιρική δύναμη που θα ξεκινά με στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Το να δώσεις 2-3 εκατομμύρια περισσότερα, όμως, δεν θα σταθεί από μόνο του ικανό να επαναφέρει τον Παναθηναϊκό στον δρόμο των επιτυχιών. Πάνω απ’ όλα χρειάζεται πλάνα. Και στόχευση συγκεκριμένη. Στον Παναθηναϊκό πρέπει πρώτα να ξέρουν τι θέλουν να παίξουν. Τι είδους ομάδα θέλουν να εμφανίσουν στο γήπεδο. Οχι από πλευράς ονομάτων. Αλλά νοοτροπίας. Και τη νοοτροπία τη χτίζεις τόσο μέσα στα αποδυτήριά σου (εκτός από καλούς παίκτες χρειάζεται και παίκτες με προσωπικότητα) όσο και μέσω του προπονητή σου.

Και δεν είναι καθόλου βέβαιο πως ο Λάζλο Μπόλονι μπορεί να επαναφέρει τον Παναθηναϊκό σε έναν κυριαρχικό ρόλο εντός γηπέδου. Ο Ρουμάνος ακόμα και αν δεν βγει η ομάδα στην Ευρώπη, θα πιστωθεί τη βαθμολογική της αναγέννηση. Επί της ουσίας, στο δικό του βιογραφικό, το πέρασμά του από τον φετινό Παναθηναϊκό μάλλον πετυχημένο θα θεωρείται. Πήρε μια ομάδα στη 12η θέση και τη μετέτρεψε σε διεκδικήτρια της πρώτης τετράδας. Ομως δύσκολα μπορεί να τη μετατρέψει σε ομάδα πρωταθλητισμού. Ο Παναθηναϊκός του Μπόλονι παραμένει μια ομάδα που είναι περισσότερη ώρα πίσω από την μπάλα, παρά με αυτή στα πόδια της. Και τέτοιες ομάδες σπανίως κερδίζουν τίτλους σε έναν Μαραθώνιο που ξεκινά Αύγουστο και τελειώνει Μάιο.