Βουτηγμένοι στις σκέψεις τους

Καθόλου παράδοξο δεν είναι που ο Ολυμπιακός και τούτη τη σεζόν κάνει αυτό που συνήθως λέμε «περίπατο». Δεν είναι μόνον η πλέον σταθερή ομάδα. Αλλά και αυτή που έχει σταθερότητα σε όλα. Το ένα και το άλλο, ώρες ώρες δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Γιατί το δεύτερο συνεπάγεται πως ο Ολυμπιακός έχει ένα ξεκάθαρο πλάνο ανάπτυξης και εξέλιξης και δεν θέλει να περεκκλίνει διόλου από αυτό. Τι σημαίνει αυτό; Επένδυσε στον Μαρτίνς, έναν προπονητή που βρίσκεται τρία χρόνια στο τιμόνι του και σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Στα αποδυτήρια υπάρχουν «νόμοι και κανόνες», γενικά μια κατάσταση που ευνοεί την ηρεμία και την επίτευξη των στόχων. Κάπως έτσι είναι ξεκάθαρο πως έχει όλες τις προδιαγραφές το κόκκινο σκαρί να αντέξει στην όποια αναποδιά και να φτάσει μέχρι το τέρμα, ή και σε ακόμη μακρύτερους προορισμούς.

Την ίδια στιγμή, αν κοιτάξουμε τους αντιπάλους του, εύκολα διαπιστώνουμε πως έχουν ένα κοινό σημείο: πορεύονται με άλλους προπονητές σε σχέση με αυτούς που άρχισαν την αγωνιστική περίοδο. Θα πει κάποιος ότι αυτό το γνωρίζουν καλά πάνω απ’ όλα οι ίδιοι. Και τι μ’ αυτό; Κατάφεραν να το αποφύγουν; Η ΑΕΚ από τον Καρέρα πήγε στον Χιμένεθ και εκεί που έλεγε πως βρήκε την ηρεμία της μετά τα πρώτα θετικά αποτελέσματα, τώρα έχει φτάσει στο σημείο όχι να αναρωτιέται αν θα συνεχίσει και του χρόνου ο ισπανός προπονητής, αλλά και αν πορευτεί με τον Μανόλο έως το φινάλε του πρωταθλήματος και των play offs. Οσον αφορά στην κατάσταση στον Παναθηναϊκό, ισχύει το «μια κρύο και μια ζέστη». Δηλαδή, τις… μονές ημέρες ο Μπόλονι είναι καλός και αξιόπιστος καθώς βελτιώνει τη θέση της ομάδας και αναδεικνύει το ταλέντο των Ελλήνων και τις υπόλοιπες ο ρουμάνος προπονητής εμφανίζεται ως ένας άνθρωπος που βραχυκυκλώνει στον πάγκο του, αδυνατώντας να διαχειριστεί πλεονεκτήματα και το υπέρ του σκορ. Αφήστε που ενίοτε βγαίνουν στην επιφάνεια γκρίνιες από την πλευρά των ποδοσφαιριστών.

Η δε κατάσταση στον ΠΑΟΚ μοιάζει περίπλοκη. Ο Γκαρσία ήταν στους νέους και πήγε καλά, ορισμένοι ανέβηκαν στην πρώτη ομάδα και μόνο όποιος εθελοτυφλεί δεν βλέπει την αξία ή τις προοπτικές τους. Στον αντίποδα, πρόκειται για εκκολαπτόμενο προπονητή, μάλλον άπειρο στη διαχείριση καταστάσεων ανδρικής ομάδας, ένας κόουτς που παρέλαβε τον ΠΑΟΚ λίγους βαθμούς μακριά από την κορυφή αλλά τώρα είναι μακριά και τίθεται εν αμφιβόλω ακόμη και η κατάκτηση της δεύτερης θέσης.

Κάπως έτσι, όλα δείχνουν ολότελα θολά αναφορικά με το μέλλον των ομάδων. Οπότε, τι είδους σχεδιασμός θα γίνει; Και πώς περιμένει κάποιους να αρχίσουν με τους καλύτερους δυνατούς οιωνούς;