Κίνημα Αλλαγής: Τι κρύβει η νέα αντιπολιτευτική συνταγή

Η διαφορά είναι εμφανής: η συναινετική στάση που κράτησε το Κίνημα Αλλαγής στην πρώτη περίοδο της πανδημίας δεν είναι η ίδια με τη σημερινή. Εδώ και κάποιο διάστημα, και σε ανώτατο επίπεδο, το Κίνημα Αλλαγής επιλέγει να στρέφει διαρκώς τα βέλη του απέναντι στην κυβέρνηση, πολλές φορές σε έντονο ύφος, ειδικά στα θέματα που θεωρούν πως οι δικές τους προτάσεις είναι καλύτερες – και ενίοτε υιοθετούνται, χωρίς την αντίστοιχη παραδοχή εκ μέρους του Μεγάρου Μαξίμου.

Ο τόνος απέναντι στην κυβέρνηση έχει οξυνθεί και η κριτική βασίζεται κατά κύριο λόγο στη διαχείριση της πανδημίας: για το Κίνημα Αλλαγής, η φάση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα δεν είναι ίδια με αυτήν του περασμένου Μαρτίου, όταν η χώρα και ο κρατικός μηχανισμός ήρθαν αντιμέτωποι με το πρώτο κύμα κορωνοϊού. Η κυβέρνηση, εξηγούν, πέφτει σε λάθη και αντιφάσεις, ειδικά όσον αφορά το άνοιγμα της οικονομίας, ενώ κατηγορείται επίσης πως δεν έχει βοηθήσει το ΕΣΥ όπως θα έπρεπε (και με μόνιμες προσλήψεις προσωπικού). Απαντώντας, για παράδειγμα, στον Μάκη Βορίδη για το «αχρείαστο κόστος» της επίταξης των ιδιωτικών κλινικών, ο Παύλος Χρηστίδης έκανε λόγο για «αναλγησία και ιδεοληψία τις πιο δύσκολες ώρες», τονίζοντας πως αυτά τα στελέχη «εκφράζουν πραγματικά» τη ΝΔ. Η ανάδειξη του πιο συντηρητικού προσώπου της ΝΔ έχει συγκεκριμένη στόχευση, καθώς διευκολύνει την ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή που τραβάει η Χαριλάου Τρικούπη, παρά τα ανοίγματα που ο ίδιος ο Μητσοτάκης κάνει στο Κέντρο. Με αυτόν τον τρόπο θέλει να ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να λειτουργήσει ως «συμπλήρωμα» της ΝΔ στις εκλογές της απλής αναλογικής – η παράταξη, δηλαδή, δεν θα ακολουθήσει το παράδειγμα του 2012, αλλά θα λειτουργήσει ως αντιπολίτευση.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗ. Ο κίνδυνος «συριζοποίησης», από την άλλη, έχει αναδειχθεί από μια μερίδα των ψηφοφόρων, αλλά και παλαιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ειδικά μετά την τελευταία παρέμβαση (κυρίως, τον διαδικτυακό τρόπο προβολής της) για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Στο ΚΙΝΑΛ αρνούνται κάθε πιθανότητα προσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας ειδική αναφορά σε μία από τις τελευταίες παρεμβάσεις της Γεννηματά στη Βουλή. Εκεί, απευθυνόμενη στη ΝΔ, είπε πως «άρχισε να θυμίζει ΣΥΡΙΖΑ» – θεωρεί, δηλαδή, ακόμη τον ΣΥΡΙΖΑ το κύριο παράδειγμα προς αποφυγή. Στόχος τους, πάντως, είναι να κάνουν τα απαραίτητα βήματα ώστε να αντικαταστήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως κύριο προοδευτικό πόλο, όμως σε πρώτη φάση να κινηθούν με τέτοιον τρόπο ώστε το προοδευτικό ακροατήριο να θεωρήσει πως η δική τους πρόταση είναι περισσότερο αξιόπιστη από αυτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης – η γενικότερη στάση της συριζαϊκής απαξίωσης φαίνεται και στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι «επιθέσεις φιλίας» του Αλέξη Τσίπρα, που εδώ και καιρό έχει σταματήσει τις απευθείας επιθέσεις απέναντι στον χώρο, με το βλέμμα στραμμένο στην απλή αναλογική. Το προηγούμενο διάστημα, όσο το ζήτημα της βίας κυριαρχούσε στη δημόσια συζήτηση, οι διακριτές αναφορές και με τους δύο ήταν ευκολότερες – το ΠΑΣΟΚ ήταν το βασικό θύμα του κύματος οργής το 2011. Οσο όμως το Μέγαρο Μαξίμου ρίχνει στη μάχη της πανδημίας τα πιο πασοκογενή στελέχη του, η τακτική αποδεικνύεται περισσότερο δύσκολη.

Ο ΖΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ. Οι κινήσεις αυτής της περιόδου γίνονται και προς διατήρηση και αναζήτηση περισσότερου ζωτικού χώρου: η μάχη του Κέντρου, που θα συνεχίσει και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, αυξάνει την ένταση ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Τα κεντροαριστερά στελέχη εκτιμούν πως και οι δύο πλευρές θα προτιμούσαν το Κίνημα Αλλαγής να χρησιμοποιείται ως «ανάχωμα» για τους ψηφοφόρους που δεν κάνουν απευθείας το άλμα από τον έναν στον άλλο – να έχει, δηλαδή, μικρή εκλογική δύναμη. Με τη ρητορική που έχει υιοθετηθεί, το Κίνημα Αλλαγής στοχεύει στους αναποφάσιστους προοδευτικούς ψηφοφόρους και στην απογοήτευσή τους από τη στάση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζοντας ωστόσο πως ο χώρος πρέπει να κερδίσει σε εξωστρέφεια προτού ξεκινήσει επισήμως ο εσωκομματικός προεκλογικός αγώνας του φθινοπώρου.