Πολιτικός πόλεμος για τις αμβλώσεις

Πριν από έναν χρόνο, τον Ιανουάριο του 2020, μερικές αφίσες στο μετρό που διατυμπάνιζαν το δικαίωμα ενός εμβρύου στη ζωή είχαν γίνει αιτία έντονης αντιπαράθεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, ανοίγοντας εκ νέου ένα ζήτημα που στην Ελλάδα έχει λήξει από το 1985. Το δικαίωμα στην άμβλωση επανήλθε τις τελευταίες μέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την ψήφο του Στέλιου Κυμπουρόπουλου στην Ευρωβουλή υπέρ ενός ψηφίσματος στο οποίο αναφερόταν ότι η ανθρώπινη ζωή «πρέπει πάντα να προστατεύεται, ξεκινώντας από τη στιγμή της σύλληψης».

«Θέλω να ζητήσω συγγνώμη. Υπήρχε ένα ψήφισμα που αφορούσε τα δικαιώματα των παιδιών. Μεταξύ αυτών υπήρχε και μια τροπολογία για το δικαίωμα του παιδιού στη ζωή, αυτό είναι που ψήφισα» ανέφερε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ (Open), τονίζοντας πως είναι υπέρ της αυτοδιάθεσης του σώματος κάθε γυναίκας. «Σκέφτομαι λίγο το θέμα και από αυτή τη θέση που σίγουρα με επηρεάζει, αν η μητέρα μου είχε δει ότι είμαι ανάπηρος θα με σκότωνε ή όχι; Θεωρώ ότι, ναι, υπάρχει το δικαίωμα στην άμβλωση και δεν είμαι κατά. Αλλά θέλω να δώσω και το δικαίωμα και στο παιδί που δεν μπορεί να μιλήσει» πρόσθεσε («Παραπολιτικά»). Οι εξηγήσεις δεν σταμάτησαν τις αντιδράσεις, γιατί αφενός το περιεχόμενο του ψηφίσματος που στήριξε ο Κυμπουρόπουλος τάσσεται εκ των πραγμάτων απέναντι στο δικαίωμα επιλογής κάθε γυναίκας και αφετέρου γιατί υπήρξε ο μοναδικός Ελληνας που το υπερψήφισε. «Η “μεταρρύθμιση” προχωράει, επόμενη στάση κυνήγι μαγισσών» ανέφερε εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο Νάσος Ηλιόπουλος, ενώ ο Παύλος Χρηστίδης τόνισε πως «το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση έχει κατοχυρωθεί δεκαετίες τώρα, με την υπογραφή των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ».

Αδιαμφισβήτητη επιλογή. Αν κάτι βγήκε, όμως, από αυτή τη συζήτηση είναι ότι τα μεγαλύτερα κοινοβουλευτικά κόμματα στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης και της κυβερνώσας ΝΔ που «άδειασε» με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τον ευρωβουλευτή της, δεσμεύτηκαν εκ νέου δημοσίως πως, ανεξάρτητα από προσωπικές απόψεις που εκφράζονται, η επιλογή μιας γυναίκας να γίνει μητέρα ή όχι δεν αμφισβητείται. Τη στιγμή που ακόμα και στην Ευρώπη η συζήτηση είναι υπαρκτή και στις ΗΠΑ αποτελεί κομμάτι της προεκλογικής ατζέντας των κομμάτων, η συναίνεση στο ζήτημα έχει τη δική της σημασία. Πριν από μερικά χρόνια αυτή η στάση, ανεξαρτήτως πολιτικού προσανατολισμού, δεν ήταν δεδομένη.