Αντίφαση

Στηρίζει το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση, στηρίζει και το δικαίωμα του εμβρύου στη ζωή. Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Στέλιου Κυμπουρόπουλου μίλησαν για αντίφαση. Εύλογα. Το υπό συζήτηση θέμα, εξάλλου, δεν προσφέρεται για ισαποστακισμούς. Είτε πιστεύεις ότι οι γυναίκες μπορούν να αποφασίζουν αν θα κυοφορήσουν ή όχι. Είτε θεωρείς πως «το δίκαιο του εμβρύου από τη στιγμή της σύλληψης» – όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ακροδεξιάς εμπνεύσεως τροπολογία που έπεισε τον νεοδημοκράτη εκπρόσωπο της Ελλάδας στο Ευρωκοινοβούλιο – υπερτερεί εκείνου του σώματος που το φιλοξενεί, σαν το τελευταίο να είναι απλά ένα δοχείο γονιμοποιημένων ωαρίων. Για να το πούμε αλλιώς, ψήφισε κάτι που δεν χρειάζεται να έχεις διδακτορικό στη γλωσσολογία για να αντιληφθείς πως αφαιρεί από τις γυναίκες το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Η εξόφθαλμη ασυμβατότητα των πιστεύω του – που στην πραγματικότητα επιβεβαιώνει ποια πλευρά διαλέγει – δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία αν το θέμα ήταν απλά η κοσμοθεωρία ενός ευρωβουλευτή ανάμεσα στους 705 που κάθονται στα έδρανα της Ολομέλειας στο Στρασβούργο.

Κίνδυνος

Η ψήφος στήριξης που ο Κυμπουρόπουλος προσέφερε στους εκφραστές υπερσυντηρητικών απόψεων, για ζητήματα τα οποία η πλειονότητα των δυτικών κρατών έχουν λύσει νομοθετικά χρόνια τώρα, δεν ήταν η μοναδική όμως. Παρότι οι υπόλοιποι της γαλάζιας ευρωομάδας δεν τον ακολούθησαν, αρκετοί από το ΕΛΚ – η μία από τις δύο πολιτικές οικογένειες που αποτέλεσαν τους πυλώνες της Ενωσης – τάχθηκαν υπέρ της συγκεκριμένης τροπολογίας. Μαζί και ο υποψήφιός του για την προεδρία της Κομισιόν Μάνφρεντ Βέμπερ. Επομένως, οι ανησυχίες που ακούστηκαν για την πιθανότητα μιας ευρωπαϊκής οπισθοδρόμησης ενδέχεται να μην είναι και τόσο υπερβολικές. Εφόσον, πάντως, οι ευρωπαίοι κεντροδεξιοί σκέφτονται πια έτσι, κινδυνεύουν να επαναλάβουν το λάθος που κάνουν συχνά στην απόπειρά τους να διεισδύσουν στα πούρα δεξιά ακροατήρια: να υιοθετήσουν την ατζέντα των ακραίων του δικού τους ιδεολογικού στρατοπέδου εις βάρος των κοινωνικών και πολιτικών κατακτήσεων που ξεχωρίζουν το οικοδόμημα της ΕΕ από τις υπόλοιπες πλούσιες χώρες του πλανήτη. Διακινδυνεύουν, άρα, την ίδια την πορεία της Ευρώπης – αφού είναι πρακτικά αδύνατο να πάει κανείς μπροστά γυρνώντας πίσω.