Διπλωματία της διαστρέβλωσης

Ο χθεσινός, 62ος γύρος, των διερευνητικών δεν βελτίωσε την κατάσταση ή τους όρους της συζήτησης. Η Τουρκία φέρεται να επέμεινε σε θέσεις, που δεν επιτρέπουν σκέψεις για μακροημέρευσή τους. Οσοι έχουν αμφιβολίες για τις προθέσεις της, συνειδητοποιούν ότι η συμμετοχή της στις διμερείς διαβουλεύσεις αποτελεί μέρος ενός παιχνιδιού εντυπώσεων, με το βλέμμα στραμμένο στην ΕΕ και τη Σύνοδο Κορυφής αλλά και στις ΗΠΑ, οι οποίες δείχνουν διάθεση μεγαλύτερης εμπλοκής στα δρώμενα της περιοχής.

Είναι δεδομένο ότι η Αγκυρα έχει προσέλθει στις διερευνητικές με βαριά καρδιά, ενώ οι θέσεις της παραμένουν αναλλοίωτες. Τι, όμως, επιδιώκει; Αφενός, να τις αναβαθμίσει από το τεχνικό στο πολιτικό επίπεδο, αλλάζοντας τη φύση των επαφών, για αυτό άλλωστε τις έχει βαφτίσει «συμβουλευτικές συνομιλίες», αφετέρου, να εμπλουτίσει την ατζέντα με ζητήματα, όπως η αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών και οι γκρίζες ζώνες. Εν γνώσει της ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχθεί τις παράλογες απαιτήσεις της, έχει αποφασίσει να θολώσει τα νερά. Γιατί; Για να εμφανίσει την Αθήνα ως προκλητική (συνεχείς δηλώσεις Ακάρ σε αυτή την κατεύθυνση), άρα και υπεύθυνη για την καθήλωση των διμερών σχέσεων. Πού αποσκοπεί;

Από τη μία, στην εξίσωση Ελλάδας και Τουρκίας στα μάτια του διεθνούς παράγοντα, ώστε οι ευθύνες να είναι μοιρασμένες και οι πιέσεις να ασκούνται εξίσου και στα δύο μέρη, και από την άλλη, στην επίρριψη της ευθύνης στην ελληνική πλευρά, σε περίπτωση ναυαγίου. Θέλει με αυτόν τον τρόπο να αποφύγει το έτσι και αλλιώς περιορισμένο ενδεχόμενο λήψης μέτρων σε βάρος της από την ΕΕ, καθώς και να μην «ερεθίσει» περαιτέρω τα αντανακλαστικά της ούτως ή άλλως σκεπτικιστική έναντί της Ουάσιγκτον. Προς τούτο, αξιοποιεί τη μυστικότητα των συνομιλιών, γεγονός που καθιστά δύσκολο για την Αθήνα να εκθέσει δημόσια την τουρκική αδιαλλαξία. Παράλληλα, έχοντας «διαβάσει» σωστά την ανάγκη κάποιων εκ των ευρωπαίων εταίρων μας να αποδώσουν στη δήθεν δραστική αλλαγή στάσης της Αγκυρας την απροθυμία τους για την υιοθέτηση της οποιασδήποτε μορφής αρνητική ατζέντα στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής, εμφανίζει ένα συμβιβαστικό πρόσωπο, με ταυτόχρονα ανοίγματα σε Ισραήλ και Αίγυπτο.

Ως προς τη διπλωματική νότα που επέδωσε η Τουρκία σε Ελλάδα, Ισραήλ και Ευρωπαϊκή Ενωση για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης EuroAsia Interconnector, πρόκειται, για σαφή στρέβλωση του δικαίου της θάλασσας, καθώς δεν νομιμοποιείται σε μία ανοριοθέτητη περιοχή να εγείρει αξιώσεις, πολύ περισσότερο για την πόντιση υποθαλάσσιου καλωδίου. Θέλει, όμως, έτσι να καταστήσει de facto τετελεσμένο τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της, όπως τα έχει καταθέσει στον ΟΗΕ. Στην αντίληψή της ότι ανήκει στο κλαμπ των ισχυρών κρατών, θεωρεί ότι μπορεί να επιβάλλει το δικό της (α λα τούρκα και α λα καρτ) δίκαιο και όχι να σέβεται την ισχύ του δικαίου.

Ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι Εκτελεστικός Διευθυντής του ΙΔΙΣ