Φαίνεται στο βάθος μια αχτίδα φωτός…

Το ματς του Αρη με τον Ολυμπιακό στο «Βικελίδης» δίνει νόημα στην ύπαρξη του εφετινού Κυπέλλου Ελλάδος, το οποίο οι οργανωμένοι του ΠΑΟΚ σε πρόσφατη ανακοίνωσή τους χαρακτήρισαν «διοργάνωση τριών παιχνιδιών», περιγράφοντας εύστοχα την υποβάθμισή του. Ωστόσο δεν είναι ένα παιχνίδι που μετρά το ίδιο για τις δύο ομάδες: κακά τα ψέματα.

Βάρος

Για τον Αρη απόψε η πρόκριση είναι στόχος γιατί δεν έχει να επιδείξει πολλές προκρίσεις σε βάρος του Ολυμπιακού στην ιστορία του. Για τον Ολυμπιακό είναι ένα ακόμα ματς στο πλαίσιο ενός προγράμματος που δεν είναι απλώς σκληρό, αλλά απάνθρωπο: από τις 3 Ιανουαρίου που οι ομάδες επέστρεψαν στη δράση μετά τη μικρή διακοπή λόγω Χριστουγέννων μέχρι τις 18 Μαρτίου που ο Ολυμπιακός θα αγωνιστεί με την Αρσεναλ, οι Ερυθρόλευκοι θα έχουν ολοκληρώσει έναν κύκλο 22 αγώνων σε κάτι περισσότερο από δυο μήνες! Θυμίζω ότι κάποτε 30 ήταν οι αγώνες ολόκληρου του πρωταθλήματος, που ξεκινούσε τον Αύγουστο και ολοκληρωνόταν τον Μάιο. Ο Ολυμπιακός στο «Βικελίδης» ελπίζει να πάρει την πρόκριση, αλλά και να μη χάσει κι άλλον ποδοσφαιριστή. Ειδικά στην άμυνα οι λύσεις είναι μετρημένες.

Μικρός

Ο τραυματισμός του Σεμέδο και ο τραυματισμός του Αβραάμ Παπαδόπουλου δημιούργησαν έναν προβληματισμό για το αν έπρεπε να δοθεί δανεικός ο Σισέ. Οταν ο παίκτης παραχωρήθηκε στη Σεντ Ετιέν όλοι ήταν υγιείς: η συζήτηση δεν έχει νόημα. Με τον ερχομό του Παπασταθόπουλου ο Ολυμπιακός είχε τέσσερα στόπερ – τόσα είχε από το ξεκίνημα της χρονιάς και τόσα είχε και πέρυσι, γιατί τόσα θέλει ο Πέδρο Μαρτίνς. Το κακό στην ιστορία είναι ότι με την ομάδα Νέων να βρίσκεται ένα χρόνο σε αγωνιστική απραξία δεν υπάρχει δυνατότητα να ανεβεί στην πρώτη ομάδα κάποιος από τους μικρούς. Θα ήταν ευκαιρία.

Κανονικά

Η διακοπή του πρωταθλήματος Νέων είναι πραγματικά ακατανόητη, αν σκεφτεί κανείς ότι οι ομάδες Νέων ανήκουν οργανικά στις ομάδες της Σουπερλίγκα που αγωνίζονται κανονικά. Τα πρωτόκολλα που οι ομάδες σέβονται για τις προπονήσεις και τα ματς της πρώτης ομάδας θα μπορούσαν να ισχύουν και για τους μικρούς, ώστε να μη σταματήσει η διαδικασία παραγωγής ποδοσφαιριστών. Αυτό θα έπρεπε να ενδιαφέρει κι όχι το αν και πότε θα αρχίσει η Φούτμπολ Λιγκ, η επανέναρξη της οποίας θα δημιουργήσει απλά χρέη σε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και προπονητές που αποκλείεται να πληρωθούν. Αλλά δύσκολα ζητήματα που έχουν να κάνουν με το ποδόσφαιρο δεν απασχολούν τη Σουπερλίγκα. Αυτή την ενδιαφέρει η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών, το τι λεφτά θα δώσει το κράτος κ.λπ. κ.λπ.

Ζημιά

Μου κάνει εντύπωση ότι στην Ελλάδα η Λίγκα δεν έχει επιχειρήσει να μετρήσει την οικονομική ζημιά που έχουν πάθει οι ομάδες, μολονότι ο περίφημος συνεταιρισμός ασχολείται πιο πολύ με τα χρήματα παρά με το ποδόσφαιρο. Οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα ταμείο αλληλεγγύης, οι Γάλλοι ζήτησαν και πήραν ενισχύσεις από το κράτος, οι Ισπανοί έκαναν μια σοβαρή εκτίμηση της κατάστασης. Προχθές η ισπανική λίγκα ανακοίνωσε ότι η ζημιά των ισπανικών συλλόγων στη διετία είναι τρομακτική. Οπως ανέφερε ο πρόεδρος της La Liga, Χαβιέρ Τέμπας, οι ισπανικές επαγγελματικές ομάδες της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίες δεν ζήτησαν βοήθεια από το κράτος μειώνοντας τα έξοδά τους κατά 984 εκατομμύρια ευρώ, αλλά κι αυτό δεν επιτρέπει αισιοδοξία. Την περασμένη σεζόν (το 2019-20 δηλαδή) τα συνολικά έσοδα των ομάδων (από τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγούς, εισιτήρια, merchandising, πωλήσεις παικτών κ.λπ.) ήταν 4,8 δισ. ευρώ και η ζημιά 366 εκατ. ευρώ: αυτό ήταν το ποσό που δεν μπήκε στα ταμεία μετά τη διακοπή και την αναστάτωση. Φέτος, το ίδιο ποσό ανέρχεται στο 1,6 δισ. ευρώ: η μείωση των εσόδων σε σχέση με πρόπερσι ξεπερνά το 30%. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία τέτοια καταγραφή. Ελπίζω μεμονωμένα οι ΠΑΕ να γνωρίζουν τι έχουν χάσει γιατί τη ζημιά θα τη βρουν μπροστά τους.

Εμβόλια

Παρόλο που στις πιο πολλές χώρες οι απαγορεύσεις συνεχίζονται και τα γήπεδα είναι άδεια, αφού οι μεταλλάξεις του ιού δημιουργούν μεγαλύτερη μεταδοτικότητα, υπάρχει μια αχτίδα φωτός: έρχεται από τα εμβόλια, αλλά και από το πιστοποιητικό εμβολιασμού που θα μπει στη ζωή μας. Στην Αγγλία θεωρούν δεδομένο ότι στα τελευταία ματς της Πρέμιερ Λιγκ θα δούμε κόσμο στα γήπεδα: για αυτό και οι Αγγλοι δηλώνουν έτοιμοι να φιλοξενήσουν τα τελικά του Euro.

Στην Ιταλία θεωρούν δεδομένο ότι ο τελικός του Κυπέλλου Ιταλίας τον Μάιο θα γίνει με κόσμο: τουλάχιστον το 30% του γηπέδου θα είναι διαθέσιμο για τους ποδοσφαιρόφιλους. Η ίδια η UEFA ελπίζει ότι η διοργάνωση των τελικών του Euro τον Ιούνιο θα γίνει κανονικά σε δέκα χώρες, όπως είναι προγραμματισμένο και για αυτόν τον λόγο η απόφαση αξιολόγησης της κατάστασης μεταφέρθηκε από τον Μάρτιο στον Απρίλιο: πριν η UEFA αποφασίσει να δώσει τη διεξαγωγή του τουρνουά σε μια και μόνη χώρα, θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο να γίνουν όλα όπως τα έχει σχεδιάσει. «Θέλουμε να δούμε τα τελικά του Πανευρωπαϊκού όπως ελπίζαμε ότι θα γίνουν γιατί θέλουμε η διοργάνωση αυτών των τελικών να είναι το μεγάλο μήνυμα ότι νικήσαμε την πανδημία» έλεγε στη Ρώμη πριν από λίγες μέρες ο Τζιόρτζιο Μαρκέτι. Η UEFA θεωρεί δεδομένο ότι με κόσμο θα γίνει στην Κωνσταντινούπολη και ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ. Για αυτό άλλωστε δεν άλλαξαν και την έδρα του. Σε κάθε περίσταση είναι πιθανό για την αγορά εισιτηρίων να χρειάζεται η επίδειξη του πιστοποιητικού εμβολιασμού, τουλάχιστον για όποιον είναι πάνω από σαράντα χρόνων.

Δεδομένα

Είναι όλοι αυτοί που βλέπουν ότι σύντομα όλα θα είναι διαφορετικά υπεραισιόδοξοι; Πιθανόν. Αλλά το λένε βλέποντας τα νέα δεδομένα όπως αυτά προκύπτουν από την πρόοδο του εμβολιασμού. Στο μπάσκετ βλέπουμε κόσμο στα γήπεδα της Μόσχας και σιγά σιγά επιστρέφει ο κόσμος και στο Γιαντ Ελιάου της Μακάμπι: η επιστροφή του κόσμου σε κλειστά γήπεδα είναι καλό σημάδι. Δεν είναι ωστόσο όλοι αισιόδοξοι. Οι ιάπωνες διοργανωτές των Ολυμπιακών Αγώνων π.χ. ανήκουν στο στρατόπεδο όσων ανησυχούν πως και το επόμενο καλοκαίρι θα υπάρχει πρόβλημα. Χθες κυκλοφόρησε η είδηση ότι η αρμόδια επιτροπή του Τόκιο ενημέρωσε τη ΔΟΕ ότι υπάρχει σκέψη απαγόρευσης εισόδου φιλάθλων που θα ήθελαν να παρακολουθήσουν τους Αγώνες στην πρωτεύουσα της Ιαπωνίας διότι το δίμηνο Αύγουστος – Σεπτέμβριος είναι το κρίσιμο για να χτιστεί και στην Ιαπωνία η περίφημη «ανοσία της αγέλης». Θεωρητικά η ΔΟΕ δεν μπορεί να έχει αντιρρήσεις. Πρακτικά θα δούμε Ολυμπιακούς Αγώνες σε άδεια γήπεδα. Για το ότι θα γίνουν οι Αγώνες, αμφιβολίες δεν βλέπω να υπάρχουν. Κι ευτυχώς…