«Αυτό που δεν σε σκοτώνει απλά σε κάνει πιο τρελό»

Ο χαρακτήρας Carnage είναι ένας φανταστικός supervillain – παραλλαγή του κακού χαρακτήρα που βρίσκεται συνήθως σε αμερικανικά κόμικς και έχει υπεράνθρωπες ικανότητες – που εμφανίζεται στα βιβλία / περιοδικά που εκδίδει η Marvel Comics. Συνήθως είναι αντίπαλος του Spider-Man. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο The Amazing Spider-Man #361 (Απρ. 1992). Δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα David Michelinie και τον καλλιτέχνη Mark Bagley, αν και το πρώτο δημοσιευμένο έργο τέχνης του Carnage ήταν μολύβι από τον Chris Marrinan. Το Carnage ανήκει στην κατηγορία των άμορφων εξωγήινων παράσιτων γνωστών ως Symbiotes, τα οποία σχηματίζουν έναν δεσμό με τους οικοδεσπότες τους και τους δίνουν υπεράνθρωπες ικανότητες.

Ο Νικ Κέιβ λίαν προσφάτως εξαπέλυσε τον δικό του ιό – βλέπε «Carnage» – μαζί με τον συνεργάτη του Γουόρεν Ελις. Ο τελευταίος έκανε την πρώτη του εμφάνιση παίζοντας στους Bad Seeds το 1994, όταν κυκλοφόρησε το album «Let Love In». Το 2005 συνεργάστηκαν στο soundtrack «The Proposition», ένα Western σε σενάριο του Νικ Κέιβ. Από τότε υπέγραψαν πολλές δουλειές από κοινού σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές τόσο στο πλαίσιο των Τhe Bad Seeds όσο και εκτός αυτών. Πρόκειται για την πρώτη κοινή δισκογραφική δουλειά τους, που δεν αφορά soundtrack αλλά ουσιαστικά ντύνει όλα όσα έχουμε βιώσει τον τελευταίο χρόνο εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού.

«ΒΙΑΙΟΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟΣ». Το «Carnage» ως δημιουργική σύλληψη αλλά και πραγμάτωσή του έγινε μέσα στο lockdown, ενώ την πρώτη του μορφή πήρε σε δυόμισι μέρες. «Η δημιουργία του “Carnage” ήταν μία αναπτυσσόμενη διαδικασία έντονης δημιουργικότητας» σημειώνει ο Ελις και συνεχίζει: «Τα οκτώ τραγούδια βρίσκονταν εκεί με τη μία ή την άλλη μορφή μέσα στις πρώτες δυόμισι μέρες και μετά ήταν απλά “ας φτιάξουμε έναν δίσκο” Δεν υπήρχε τίποτα προμελετημένο». Οσο για τον Κέιβ τα πράγματα έχουν ως εξής: «Ενας βίαιος αλλά πανέμορφος δίσκος που εκκολάφθηκε σε μία κοινή καταστροφή».

Αυτό ακριβώς είναι το «Carnage». Σκληρός και ιδιαίτερα όμορφος δίσκος που περιγράφει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την πανδημία. Από την απόγνωση των πρώτων κομματιών οδηγούμαστε σταδιακά στη λύτρωση, η απομόνωση που βιώνουμε όσο πάει και απομακρύνεται για να οδηγηθούμε τελικά στη λύτρωση. Μια λύτρωση που σαφώς είναι φαντασιακή. Το ψηφιακό άλμπουμ «Carnage» περιλαμβάνει τα εξής οκτώ κομμάτια: «Hand of God», «Old Time», «Carnage», «White Elephant», «Albuquerque», «Lavender Fields», «Shattered Ground» και «Balcony Man». Το άλμπουμ διαθέσιμο και σε φυσικό υλικό, CD και βινύλιο, από τις 28 Μαΐου 2021.

Παρότι ο Νικ Κέιβ παρουσιάζει ένα άλμπουμ τόσο άμεσα δεμένο με την πραγματικότητα, εντούτοις δεν λείπουν από την εργασία του οι μυστηριώδεις κερασφόρες φιγούρες-θεότητες και οι αλληγορίες. Υπάρχουν πολλές υπέροχες μελωδίες αλλά το πιο απλό όμορφο τραγούδι μπορεί να είναι το «Albuquerque», μια υπέροχη πρόκληση μελαγχολικής λαχτάρας που βρίσκει λύση για να αξιοποιήσει στο έπακρο την ανθρώπινη επαφή, εκεί που επιτρέπεται. Η μουσική προσέγγιση του Κέιβ και του Ελις είναι ζωντανή, ενώ ο πυκνός, συνεχώς μεταβαλλόμενος ήχος συμπληρώνει ιδανικά τους στίχους του 63χρονου Πρίγκιπα. Σε μια ηλικία όπου πολλοί συνάδελφοί του επιστρέφουν στο τιμημένο παρελθόν τους για να αντλήσουν έμπνευση, ο Νικ Κέιβ μοιάζει ανεξάντλητος και έτοιμος για νέες προκλήσεις. Οπως άλλωστε τον περιγράφει και το πρόσφατο βιβλίο του Mark Mordue με τίτλο «Boy On Fire: The Young Nick Cave». Αναφέρει λεπτομερώς πώς ένα ευχάριστο αγόρι που ακούγεται από την εξοχική πόλη Warracknabeal σταδιακά μετατράπηκε σε τρόμο του Λονδίνου όταν εμφανίσθηκε εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’80.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΩΤΗΡΙΑ. Το «Carnage» είναι ένας σχετικά ήσυχος διαλογισμός για την πνευματική σωτηρία στην εποχή της μοναξιάς. Σε καθένα από τα οκτώ κομμάτια του δίσκου, ο Κέιβ προσπαθεί να κατανοήσει τη θέση του στον κόσμο, καθώς τον βλέπει να καταρρέει γύρω του. Οπως όταν σκέφτεται την αγάπη στο κομμάτι «Carnage» τραγουδώντας «με λίγη βροχή και ελπίζω να σας ξαναδώ». Στο «Shattered Ground», η αγάπη του είναι διάχυτη, «Οπου κι αν βρίσκεστε, βρίσκομαι», τραγουδά σε έναν αιθέρα από συνθετικές χορδές, «και όπου κι αν βρίσκεστε, θα κρατήσω το χέρι σας ξανά».

Αν κάποιος καλλιτέχνης ήταν προετοιμασμένος για καραντίνα μηνών και κοινωνικής απόστασης, θα ήταν ο Κέιβ, του οποίου η μουσική αντιμετώπισε ρητά την απώλεια εδώ και δεκαετίες. Στα χρόνια μετά τον θάνατο του γιου του, του Αρθουρ, η θλίψη δεν είναι πλέον η μούσα του, αλλά κάτι που ήθελε απεγνωσμένα να δραπετεύσει. Το πιο πρόσφατο άλμπουμ του, το εξαιρετικό LP του 2019, «Ghosteen», ήταν μια πανέμορφη και θλιβερή σουίτα δύο μερών που γράφτηκε τόσο για τα παιδιά που έχουν πεθάνει όσο και των γονέων τους που τα πενθούν. Αλλά καθώς πλοήγησε στα λυπημένα νερά, ο Κέιβ άρχισε να γυρίζει το πλοίο του για αναζήτηση ελπίδας.

Τελικά, το μήνυμα του Κέιβ φαίνεται να είναι ότι μόνο μέσω της πνευματικής ενότητας μπορούν οι άνθρωποι να ξεπεράσουν τη σφαγή, την κατάθλιψη, τον φόβο, την προκατάληψη, την ασχήμια, αυτής της ζοφερής στιγμής που βιώνουμε όλοι μας. «Υπάρχει μια τρέλα σε αυτήν και μια τρέλα μέσα μου», τραγουδά στο «Shattered Ground». Και κλείνει τον δίσκο («Balcony Man)», τραγουδώντας με μια χορωδία, «Αυτό το πρωί είναι εκπληκτικό όπως είναι εσύ είσαι / Είσαι αδύναμος και υπέροχος και τεμπέλης / Και αυτό που δεν σε σκοτώνει απλά σε κάνει πιο τρελό». Είναι ο τρόπος του Νικ Κέιβ να λέει ότι θα μείνει εκεί δίπλα μέχρι το τέλος, ανεξάρτητα από το τι καταιγίδα βρίσκεται μπροστά.