«Θα έπαιζα ακόμα και σε… σκηνή»

«Αν έλεγα ότι θα με ενοχλούσε επειδή δεν θα είναι αυτοί οι αγώνες όπως οι παλαιότεροι, σίγουρα θα ήμουν άπληστος. Μπορεί όλα αυτά τα μέτρα να επηρεάζουν σε ένα βαθμό την αίγλη της διοργάνωσης αλλά μην ξεχνάμε το όνειρο. Να είσαι στους Ολυμπιακούς Αγώνες και ας γίνονταν και μέσα σε… σκηνές»!

Ο «κέρβερος» κάτω από τα δοκάρια της εθνικής μας ομάδας Μάνος Ζερδεβάς γνωρίζει καλά ότι στο Τόκιο δεν θα ζήσει εμπειρίες όπως είχαν οι έμπειροι συμπαίκτες του στο Λονδίνο ή στο Ρίο λόγω του κορωνοϊού. Ομως μιλώντας στα «ΝΕΑ» ξεκαθαρίζει ότι αυτό είναι το τελευταίο που τον απασχολεί καθώς: «Είναι ένα όνειρο που είχα από 12 χρόνων όταν ξεκίνησα το πόλο και σκεφτόμουν έστω ας πάω κάποια στιγμή ακόμα και ως φυσικοθεραπευτής που σπουδάζω. Και τώρα στα 23 μου ετοιμάζομαι να το ζήσω. Αυτό αποδεικνύει ότι και τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Αν και έχουν περάσει κάποιες μέρες από την πρόκριση ακόμα δεν έχω καταλάβει τι θα ζήσω» λέει ο άνθρωπος που ύψωσε ανάστημα στο πιο δύσκολο παιχνίδι στο προολυμπιακό, στον νοκάουτ προημιτελικό με τη Γαλλία αποκρούοντας τρία πέναλτι (τα δύο στην ψυχοφθόρο διαδικασία μετά το ισόπαλο 13-13 στον αγώνα): «Δεν γινόταν αλλιώς. Δεν θέλαμε να μείνουμε στην ιστορία ως η μοναδική Εθνική που θα έμενε έξω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά από 40 χρόνια. Είναι φοβερό, αλλά θα μέναμε πιο πολύ στην ιστορία αν δεν προκρινόμασταν και όχι με καλό τρόπο και αυτό ήταν μεγάλο βάρος!

Το πρώτο πράγμα που με ρώτησε ο πατέρας μου όταν γύρισα από το αεροδρόμιο ήταν τι σκεφτόμουν πριν από τα πέναλτι. Μα το ότι έχουμε πάρει την πρόκριση! Ναι το πίστευα και ήμουν σίγουρος ότι τα παιδιά θα ευστοχήσουν σε όλα. Αρα, είπα στον εαυτό μου, πρέπει να πιάσεις ένα.

Το άγχος είχε εξαφανιστεί και η πίεση, ενώ στον αγώνα ιδιαίτερα εκεί που ήμασταν πίσω με 10-7, εγώ δεν μπορούσα να το διαχειριστώ είχα πιεστεί. Εκεί μίλησε η εμπειρία και η κλάση των πιο παλαιών παικτών αλλά έδειξε η ομάδα το μέταλλο που έχει» λέει ο νεαρός τερματοφύλακας που μας αποκαλύπτει και την πρώτη κουβέντα που άκουσε στα αποδυτήρια μετά τα πέναλτι.

«Ηρθε κοντά μου ο αρχηγός, ο Γιάννης Φουντούλης και μου είπε: «Παλικάρι μου μπράβο, έχεις μεγάλα…»»!

Παραδέχεται ότι: «Ηταν δύσκολη η διαδικασία του προολυμπιακού με συνεχόμενα παιχνίδια και ποτέ δεν είχα κουραστεί έτσι σε άλλη διοργάνωση. Δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Δεν πιάσαμε την απόδοση που μπορούσαμε αλλά έβγαινε και η κούραση».

Δεν τον προβληματίζουν τα αυστηρά μέτρα στο Τόκιο που δεν επιτρέπουν ούτε να φωνάζουν οι αθλητές μεταξύ τους.

«Καλά ας πάρουμε ένα μετάλλιο και ας πληρώσουμε και πρόστιμο», λέει γελώντας και όσο για τον στόχο: «Εχουμε αποδείξει ότι υπάρχει το υλικό και είναι στο χέρι μας να κάνουμε κάτι καλό. Δεν θα σταθώ στην κλήρωση αλλά στο τι μπορούμε να κάνουμε εμείς. Είναι μια Ολυμπιάδα ειδικών συνθηκών, θα δώσουμε το 100% να πάρουμε αυτό που μας αναλογεί και είμαστε αισιόδοξοι. Αν μπούμε στη ζώνη των μεταλλίων όλα γίνονται. Η ικανότητα και το υλικό υπάρχουν αρκεί να τα δώσουμε όλα».