«Ο Χίτσκοκ δεν ήταν ο δυνάστης μου»

«Επρεπε να εγκαταλείψω το Χόλιγουντ για να σωθώ». Μια δήλωση που χρειάστηκαν αρκετές δεκαετίες για να την πει μια παλιά σταρ του σινεμά και πρωταγωνίστρια των ταινιών του Χίτσκοκ, η Κιμ Νόβακ. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της στην εφημερίδα «Guardian» μιλά για τις σχέσεις της, με τον Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ, τον Τζέιμς Στιούαρτ, τον Φρανκ Σινάτρα, για την εμπειρία της στην κινηματογραφική βιομηχανία, την ωριμότερη περίοδο της ζωής της, τη διπολικότητα με την οποία διαγνώστηκε, την ευτυχία που αναζητούσε. Και την ισορροπία που αναζήτησε και βρήκε στη ζωγραφική.

«Ο άντρας μου, τον οποίο λάτρευα, ήθελε να είμαι περισσότερο όπως εκείνος ονειρευόταν. Αλλά έχω μια πολύ ανεξάρτητη προσωπικότητα. Ηθελα να ζωγραφίζω, εκείνος με ήθελε νοικοκυρά. Το ίδιο και στο Χόλιγουντ, οι παραγωγοί νομίζουν ότι θέλουν εσένα, αλλά στην πραγματικότητα θέλουν εκείνο που πιστεύουν ότι μπορούν να σε κάνουν» εξηγεί.

Η Νόβακ, 88 ετών σήμερα, ασχολείται με τη ζωγραφική, με τον ακτιβισμό για την ψυχική υγεία και κατά του εκφοβισμού. Ζει μόνη της, χήρα μετά από 44 χρόνια γάμου με τον Ρόμπερτ Μαλόι, στο Ορεγκον ως βοηθός κτηνιάτρου. Σε συνεντεύξεις της στο παρελθόν είχε εξομολογηθεί ότι υπήρξε θύμα βιασμού όταν ήταν μικρή: «Κληρονόμησα την ψυχική ασθένειά μου, τη διπολικότητα, από τον πατέρα μου, αλλά ο βιασμός πρέπει να ενέτεινε την κατάσταση. Συνέβη όταν ήμουν έφηβη, από πολλά αγόρια μαζί, στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου. Δεν το είπα ποτέ στους γονείς μου».

Η ίδια εκτιμά ότι ο Αλφρεντ Χίτσκοκ δεν ήταν ο δυνάστης της ζωής της, όπως τον τοποθέτησε η ιστορία του κινηματογράφου δίπλα στο όνομα της πρωταγωνίστριας της ταινίας του «Δεσμώτης του Ιλίγγου». Στα πρώτα χρόνια της καριέρας της όταν ξεκινούσε να παίζει μόνο σε διαφημίσεις επισκέφτηκε για μια οντισιόν το στούντιο της RKO. Εκεί τράβηξε την προσοχή του προέδρου, Χάρι Κον, ο οποίος και της έκανε συμβόλαιο με την Columbia. Ο Κον ήταν εκείνος που της φερόταν υποτιμητικά και τη φώναζε χαζή, χοντρή Πολωνέζα. «Δεν θα με πείραζε, αλλά δεν είμαι Πολωνέζα. Είμαι από την Τσεχοσλοβακία. Περίμενα να μπω στο γραφείο του και φώναζε “στείλε μέσα τη χαζή Πολωνέζα, στείλε τη χοντρή Πολωνέζα”. Ηθελε να μ’ εκνευρίσει».

«ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΟΥ ΙΛΙΓΓΟΥ». Στα 25 της ήρθε ο διπλός ρόλος της στον «Δεσμώτη του ιλίγγου» που καθόρισε την καριέρα της στο Χόλιγουντ. Η ψυχρή μοιραία γυναίκα που ήταν μια ψευδαίσθηση. Μια γυναίκα που δεν υπήρχε. Κατά την Κιμ Νόβακ αυτό συνέβη και στη ζωή της με άνδρες που θέλησαν το αδύνατο και προσπάθησαν να αναδιαμορφώσουν τις γυναίκες προς αυτό το ιδανικό όνειρο.

Ωστόσο λάτρευε τον συμπρωταγωνιστή της Τζέιμς Στιούαρτ:

«Εζησε στη μέση όλης αυτής της ματαιοδοξίας και ποτέ δεν μολύνθηκε από αυτήν. Οι περισσότεροι πρωταγωνιστές απολάμβαναν την αίγλη αυτής της συνθήκης. Καθόμασταν αφού είχε τελειώσει η σκηνή και βγάζαμε τα παπούτσια μας και βάζαμε τα πόδια μας στο τραπέζι και δεν μιλούσαμε καν. Απλά κάναμε παρέα, επειδή ήμασταν και οι δύο αληθινοί. Μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι κάποιος θα μπορούσε να ζήσει στο Χόλιγουντ για τόσο πολύ καιρό, ακριβώς στη μέση του Μπέβερλι Χιλς, και να παραμείνει αληθινός. Του αξίζει ένα μεγάλο τρόπαιο και μόνο γι’ αυτό. Ενα που να λέει: “Ημουν αληθινός”».

Ενα ανάλογο τρόπαιο η Κιμ Νόβακ λέει ότι το θέλει και για τον εαυτό της. «Είναι συναρπαστικό να ντύνεσαι με πανέμορφα ρούχα και να αισθάνεσαι σέξι και να δείχνεις σέξι. Είναι υπέροχο, αλλά είναι παγίδα. Μένεις ικανοποιημένη μόνο με αυτό και σου είναι αρκετό. Αλλά αργότερα στη ζωή σου δεν φτάνει. Τόσοι πολλοί άνθρωποι, μόλις μεγάλωσαν και δεν τους αναζητούσαν πλέον για την ομορφιά τους, απλά κατέρρευσαν».

Τη δεκαετία του ’60 η Κιμ Νόβακ ήταν απογοητευμένη με τους ρόλους που της προσέφεραν, της σέξι ξανθιάς με ελάχιστα ρούχα: «Ηθελα να με αναγνωρίζουν γι’ αυτό που ήμουν και αυτό που μπορούσα να προσφέρω. Κι ένιωθα ότι η δουλειά μου δεν σήμαινε απολύτως τίποτα γι’ αυτούς. Ηξερα ότι είμαι καλή ζωγράφος κι ήθελα να εκφράσω τα συναισθήματά μου. Τα δικά μου, όχι του σεναριογράφου ή του σκηνοθέτη, ήθελα να εκφράσω εμένα. Να παίξω τον ρόλο κάποιου που πάσχει από ψυχική νόσο. Νομίζω ότι θα το κατάφερνα καλά, τα συναισθήματα αυτά τα ξέρω».