Κέρδισε τον Ράφα Ναδάλ και τον εαυτό του…

Τα παγκόσμια δίκτυα ενημέρωσης είχαν χθες το απόγευμα σε πρώτο πλάνο το γελαστό πρόσωπο του Στέφανου Τσιτσιπά που πανηγύριζε κατάκοπος τον εντυπωσιακό προσωπικό του θρίαμβο στη Μελβούρνη. Ο έλληνας τενίστας προκρίθηκε στον ημιτελικό του Open της Αυστραλίας πετώντας εκτός του τουρνουά τον μεγάλο Ράφα Ναδάλ. Ο Τσιτσιπάς πήρε μια μεγάλη ρεβάνς από τον Ισπανό που το 2019 στο ίδιο τουρνουά του είχε στερήσει τη δυνατότητα να παίξει στον τελικό με τον Τζόκοβιτς. Στα δυο πρώτα σετ του παιχνιδιού νόμιζες ότι ο χρόνος έχει παγώσει και ότι παρακολουθείς το ματς του 2019 σε επανάληψη: ο Ναδάλ ήταν κυρίαρχος, όπως δυο χρόνια πριν. Αλλά στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν από εκείνο το ραντεβού τους άλλαξαν πολλά. Ο Τσιτσιπάς είναι πιο ώριμος, έστω κι αν ανήκει στην κατηγορία των ανδρών που νομίζεις ότι έχουν υπογράψει συμβόλαιο με μια αιώνια παιδικότητα. Αλλά κι ο Ναδάλ είναι πλέον πιο μεγάλος. Είχα επισημάνει χθες πως αν το ματς ξεπεράσει τις τρεις και κάτι ώρες ο Ελληνας θα έχει σύμμαχο τη νιότη του. Ετσι και συνέβη. Ο Τσιτσιπάς δεν κέρδισε τον Ναδάλ: τον λύγισε. Μετά από κάτι περισσότερο απο τέσσερις ώρες ενός παιχνιδιού που εξελίχτηκε σε μια μοναδική μεγάλη μάχη.

Σύμμαχος

Μολονότι ήμουν βέβαιος ότι ο Τσιτσιπάς έχει βρει στο πρόσωπο του δυνάστη χρόνου έναν μεγάλο σύμμαχο, ομολογώ ότι βλέποντας το παιχνίδι μού ήταν δύσκολο να φανταστώ τη θεαματική επιστροφή του έλληνα άσου μετά το σε βάρος του 2-0. Ο Ναδάλ σερβίροντας καταπληκτικά και καταθέτοντας ένταση που θύμιζε 25χρονο για περισσότερο από μιάμιση ώρα παρέδιδε μαθήματα τένις, όχι στον Τσιτσιπά, αλλά σε όποιον αγαπά το σπορ. Αναρωτιόσουν πού διάβολο αυτό το αγρίμι από τη Μαγιόρκα βρίσκει όλη αυτή την ενέργεια. Κερδίζει τα δυο πρώτο σετ χωρίς ποτέ να έχει αφήσει στον Τσιτσιπά το περιθώριο να σκεφτεί ότι μπορεί να του σπάσει το σερβίς, ενώ εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία που έχει για να σπάσει το καλό σερβίς του Ελληνα. Είναι μεθοδικός, ασταμάτητος, εκρηκτικός και γεμάτος αυτοπεποίθηση: είναι με άλλα λόγια ο Ράφα Ναδάλ. Τρομάζει όλη την οικουμένη, αλλά όχι τον αντίπαλό του. Ο Τσιτσιπάς ξέρει με ποιον παίζει και δεν μπαίνει στη διαδικασία να τον αξιολογήσει. Ασχολείται πιο πολύ με έναν άλλο αντίπαλο: τον εαυτό του! Και ευτυχώς.

Σερβίς

Για να γυρίσει το ματς ο Τσιτσιπάς πρέπει να μη σκέφτεται τίποτα άλλο παρά το δικό του παιχνίδι: πρώτα από όλα πώς θα κρατήσει το σερβίς του. Αυτό κάνει. Κερδίζει το τρίτο σετ στο τάι μπρέικ χωρίς να έχει βρει καμία πιθανότητα να σπάσει το σερβίς του Ναδάλ στο διάβα του. Το κερδισμένο σετ μόνο με κερδισμένα γκέιμ στο σερβίς του τον οπλίζει με βεβαιότητες. Δεν χρειάζεται να ανησυχεί για το τι θα κάνει: πρέπει απλά να σπάσει το σερβίς του Ναδάλ χωρίς μάλιστα να είναι βέβαιο πως θα ηττηθεί αν δεν το κάνει. Κι έτσι ρισκάροντας κάτι παραπάνω όταν ο Ισπανός κερδίζει αρχίζει να τον πιέζει. Και να τον τρέχει. Στο τέλος τον κερδίζει σαν πυγμάχος. Τον έχει εξουθενώσει κι έχει αντέξει στα δικά του χτυπήματα. Κι όσο κι αν ο Ναδάλ αρνείται να παραδοθεί γλιτώνοντας δυο σετ πόιντ στο δωδέκατο γκέιμ του πέμπτου σετ όλοι πια έχουν καταλάβει ότι ο Ελληνας θα βγει από το γήπεδο νικητής. Είναι πιο ανθεκτικός, πιο σκληρός, πιο μαχητής.

Θυμωμένος

Ο Ναδάλ έχει δυο φορές όλες κι όλες στην καριέρα του ηττηθεί όταν έχει προηγηθεί με 2-0. Στο τέλος αποχωρεί από το γήπεδο θυμωμένος με τον εαυτό του. Ο Τσιτσιπάς συνεχίζει. Αντίπαλός του θα είναι ο Ντανίλ Μεντβέντεφ, ίσως ο πιο φορμαρισμένος παίκτης στον κόσμο – το δικό μου φαβορί για την κατάκτηση του αυστραλιανού Open. Αλλά ο Τσιτσιπάς ξέρει πια κάτι που θα του είναι χρήσιμο όχι φέτος στη Μελβούρνη, αλλά στην καριέρα του μελλοντικά: ότι ο πιο δύσκολος αντίπαλος είναι ο εαυτός του. Αν βρει άκρη με αυτόν δεν έχει να φοβηθεί τίποτα πια…

PSV

Στο μεταξύ ο Ολυμπιακός παίζει απόψε με την PSV για το Γιουρόπα Λιγκ. Από την αρχή της εφετινής του ευρωπαϊκής περιπέτειας ο Ολυμπιακός έχει το ίδιο πρόβλημα: δεν έχει τη δυνατότητα να αγωνιστεί σε ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι πλήρης, λες και τον κυνηγά κάποια κατάρα! Πριν από το πρώτο ματς με τη Μαρσέιγ έχασε τον Καμαρά από κορωνοϊό. Ο Μαντί έλειψε και στο Οπόρτο, όπου πριν από το ματς ο Μαρτίνς είχε χάσει και τον Μπα. Ο Μπα έλειψε στο ματς με τη Σίτι, όπως και ο Φορτούνης και ο Χασάν. Στη ρεβάνς με την ομάδα του Γκουαρντιόλα έλειψαν ο Χολέμπας, ο Ελ Αραμπί, ο Χασάν και ο Βαλμπουενά! Με τη Μαρσέιγ στη Μασσαλία από όλους αυτούς γύρισαν μόνο ο Ελ Αραμπί και ο Χολέμπας, αλλά ήταν εκτός πάλι ο Μπα. Και με την Πόρτο πάλι δεν ήταν ετοιμοπόλεμος ο Βαλμπουενά και είχε ενοχλήσεις και δεν ξεκίνησε ο Φορτούνης! Ο Μαρτίνς δεν είχε πλην του ματς που κέρδισε με τη Μαρσέιγ ποτέ του παρόντες τους τέσσερις βασικούς του αμυντικούς και δεν μπόρεσε ποτέ να χρησιμοποιήσει τον Μπρούμα. Ούτε σε ένα παιχνίδι!

Εμβιλά

Με μια πειραματική ενδεκάδα θα παίξει ο Ολυμπιακός και απόψε. Εφυγε ο Ραφίνια, που ήταν τιμωρημένος και δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στο ματς, και ήρθε ο Λαλά, που θα κάνει ντεμπούτο σε ευρωπαϊκό παιχνίδι. Δεν θα αγωνιστεί ο τιμωρημένος Σεμέδο και θα παίξει ο Παπασταθόπουλος. Και είναι εκτός πλάνων πλην συγκλονιστικού απροόπτου και ο σταθερότερος όλων, δηλαδή ο Εμβιλά. Ολα αυτά σημαίνουν ότι η ενδεκάδα που θα δούμε απόψε θα αποτελείται από παίκτες που όλοι μαζί δεν έχουν αγωνιστεί ποτέ. Αλλά τη χρονιά του κορωνοϊού αυτά δυστυχώς συμβαίνουν.

Αδέσποτη

Η PSV είναι μια κλασική τρελή κι αδέσποτη ολλανδική ομάδα. Είχε κι αυτή προβλήματα με τον κορωνοϊο, αλλά τον περασμένο Οκτώβρη – πριν από τα ματς με τον ΠΑΟΚ. Εχει κάποιες ιδιαιτερότητες που δεν συναντάς συχνά: για παράδειγμα έχει σκοράρει σε όλα τα εφετινά της ματς! Η ραχοκοκαλιά της είναι κάποιοι ταλαντούχοι πιτσιρικάδες που θα μας απασχολήσουν προσεχώς, όταν θα τους αγοράσουν ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ: ο Μάλεν, ο Ιμπραΐμ Σανκαρέ, ο Ζαχάβι, ο Φέρτεσεν θα πάρουν την ευκαιρία τους. Εχουν ενθουσιασμό, αλλά είναι και κομμάτι άπειροι. Ωστόσο υπάρχει ένα πρόβλημα: όλοι τρέχουν! Οι Ολλανδοί πέρυσι το καλοκαίρι έκαναν κανονική προετοιμασία, δεν ολοκλήρωσαν το πρωτάθλημά τους και ζουν μια κανονική σεζόν. Ο,τι δεν ζει ο Ολυμπιακός δηλαδή, που όσα προβλήματα λύνει, τόσα ακριβώς βρίσκει μπροστά του…