H μετάλλαξη του Τσιτσιπά

Οντως, ήταν ιστορική η χθεσινή επιτυχία του Στέφανου Τσιτσιπά στο Αυστραλιανό Οπεν. Δεν το λένε οι συνήθως άκρως εκδηλωτικοί έλληνες φίλαθλοι, αλλά ο παγκόσμιος Τύπος. Αλλωστε, το να ηττάται ο Ναδάλ, ένας αθλητής υψηλού επιπέδου, συνιστά από μόνο του είδηση. Προσοχή: δεν ήταν πως έχασε ένας θρύλος του τένις. Αλλά οι περισσότεροι εστίασαν στον πρωταγωνιστή, τον νικητή, αυτόν που έφερε τα πάνω κάτω. Το πόσο σπάνιο είναι αυτό, δεν χρειάζεται να επισημανθεί. Είναι αυτονόητο. Οταν περνούν μπροστά οι Big 3 του παγκόσμιου τένις, οι Φέντερερ, Τζόκοβιτς, Ναδάλ, το πιθανότερο είναι να φτάσουν στο 3-0 και όχι να φύγουν με άδεια χέρια από το κορτ.

Πώς νίκησε ο Τσιτσιπάς; Πριν από δύο χρόνια και μετά έναν θρίαμβό του απέναντι στον Ελβετό, συνάντησε ξανά τον Ναδάλ. Εχασε σχεδόν με κάτω τα χέρια. Αλλά έμαθε. Γιατί οι ήττες σε ατσαλώνουν και σε γεμίζουν με γνώση. Κυρίως αν θέλεις να μάθεις από αυτές. Ο Στέφανος μάλλον ήθελε. Εκείνες τις ημέρες ήταν ένας τενίστας γεμάτος αδρεναλίνη. Δεν χαλιναγωγούσε τις εκρήξεις και τα συναισθήματά του. Εν πολλοίς, έχασε τη συγκέντρωσή του ή όπως λέγεται στις μέρες μας, το μυαλό του. Κύλησε νερό στο αυλάκι και διόρθωσε, όχι κάποια ατέλεια, αλλά τον τρόπο αντίδρασής του. Αρχικά τα πιστεύω του. Δεν το έβαλε κάτω μολονότι το 0-2 ήταν βαρύ και ελαφρώς ασήκωτο. Απέφυγε να το δείξει. Πείσμωσε. Και στο τελευταίο σετ, μετά το 2-2, πόνταρε αφενός στις περισσότερες δυνάμεις που είχε σε σχέση με τον μεγαλύτερο ηλικιακά Ναδάλ και αφετέρου στην ψυχραιμία του. Εβαλε στο ένα τσεπάκι του παντελονιού το μπαλάκι για το σερβίς και στο άλλο τον γνωστό ενθουσιασμό του. Το μπουκάλι της συγκίνησης άνοιξε μόλις ολοκλήρωσε τη μεγάλη επιτυχία του. Με απλά λόγια, νίκησε έναν φθασμένο τενίστα με αμέτρητους τίτλους και διακρίσεις γιατί συμπεριφέρθηκε όπως αυτός. Τον πλησίασε όχι αγωνιστικά, αλλά νοητικά. Με ηρεμία. Νηφαλιότητα. Χωρίς να τα χάσει. Και με σθένος πως μπορεί να τα καταφέρει.

Η επόμενη… πίστα είναι ο ημιτελικός. Οταν κάποιος νικά τον Ράφα Ναδάλ, μπορεί να πετάξει εκτός αγώνα τον οποιονδήποτε. Κι αυτή ακριβώς είναι η παγίδα για τον έλληνα τενίστα. Να πιστέψει πως έφτασε στο τέρμα της διαδρομής ενώ ακόμη έχει δύο στροφές. Αλλά πλέον, ποιος μπορεί να χαλάσει το μυαλό του Τσιτσιπά; Μόνον ο εαυτός του. Προσοχή, Στέφανε!