Βρίσκει τα πατήματά του

Πλησιάζοντας προς τα πλέι οφ και τα ημιτελικά του Κυπέλλου (ήδη βρίσκεται εκεί ο ΠΑΟΚ μετά το 5-2 επί της Λαμίας) όπου η ομάδα της Θεσσαλονίκης θα διεκδικήσει το τρόπαιο, αλλά και την κατάκτηση της 2ης θέσης, ο Πάμπλο Γκαρσία μαθαίνει σιγά σιγά το υλικό που έχει στα χέρια του.

Η εμφάνιση στο Περιστέρι κόντρα στα Γιάννενα, όσο και αν η ομάδα της Ηπείρου δεν είναι στην καλύτερή της κατάσταση τον τελευταίο καιρό, ήταν πειστική και από τις καλύτερες φετινές όσον αφορά ιδιαίτερα την ανασταλτική λειτουργία του.

Αυτό που πονοκεφάλιαζε εδώ και καιρό τον Πάμπλο Γκαρσία, αφού ο ΠΑΟΚ συστηματικά δεχόταν τουλάχιστον δύο γκολ στα τελευταία παιχνίδια με τη Λαμία στο Κύπελλο (5-2) και με τον Απόλλωνα στο πρωτάθλημα (2-2).

Ο ουρουγουανός τεχνικός στο Περιστέρι είχε ακόμα πιο κοντά όλες του τις γραμμές μειώνοντας τις μεταξύ τους αποστάσεις καθώς είχε ξεκαθαρίσει στους παίκτες του ότι ναι μεν προέχει η νίκη αλλά κοιτάμε και τα μετόπισθεν.

Εκεί που πλέον φαίνεται να καταλήγει σε ένα κεντρικό αμυντικό δίδυμο με τον Κρέσπο να έχει παρτενέρ του τον (ακλόνητο Ισλανδό) Ινγκασον και όχι το διαχρονικό ταίρι του, τον Βαρέλα με τον οποίο είχαν κατακτήσει το αήττητο πρωτάθλημα.

Ο Ινγκασον, από τη στιγμή μάλιστα που συνεχίζει και να σκοράρει, δεν βγαίνει πλέον από την ενδεκάδα. Επίσης αρχίζει και παγιώνει την επιλογή του στα ακραία μπακ με τον Ροντρίγκο στα δεξιά και τον Βιεϊρίνια στα αριστερά. Ενώ στο Περιστέρι δοκίμασε και κάτι άλλο που προφανώς δεν θα είναι η τελευταία φορά που το κάνει καθώς απέδωσε. Εδωσε εντολή στον Ουάρντα να κινείται προς την αριστερή πλευρά κοντά στον Τζόλη για να δημιουργείται υπεραριθμία, εκμεταλλευόμενος έτσι τα κενά που άφηναν τα Γιάννενα σ΄αυτούς τους χώρους.

Επίσης επιβράβευσε τον Τσιγγάρα που τον επανέφερε στη βασική ενδεκάδα ως παρτενέρ του Σβαμπ στη μεσαία γραμμή και ο οποίος είχε πολύ καλή απόδοση.

Ενώ και ο νεοαποκτηθείς Κρμέντσικ έχει κερδίσει τη θέση βασικού (από τον Σφιντέρσκι) καθώς δεν είναι μόνο η ευκολία στο σκοράρισμα και τα καλά τελειώματα, αλλά και η ικανότητά του να ανοίγει διαδρόμους και λειτούργησε εξαιρετικά μπροστά από την τριάδα Ουάρντα – Τζόλης – Α. Ζίβκοβιτς.

Ακριβώς αυτό, λοιπόν, η γνώση του έμψυχου υλικού που έχει στα χέρια του είναι και το πιο δυνατό του χαρτί για τη συνέχεια.