Ακριβή μου αγάπη

Η πρώτη διαφήμιση προφυλακτικών δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Τάτλερ», στην πρώτη δεκαετία του 18ου αιώνα και αποκαλούνταν «μηχανές που προστατεύουν από τραύματα της αγάπης».

Τρεις αιώνες αργότερα σε μια ισπανική εφημερίδα δημοσιεύτηκε το συμβόλαιο του σπουδαιότερου σύγχρονου ποδοσφαιριστή, του Λιονέλ Μέσι, το οποίο θα μπορούσαμε επίσης να αποκαλέσουμε «μηχανή που προστατεύει από τραύματα αγάπης».

Μια αγάπη ανιδιοτελής, αγνή αλλά συνάμα ακριβή, αξίας μισού δισ. ευρώ. Αν γκουγκλάρετε τις λέξεις «Μέσι, αγάπη, Μπαρτσελόνα», το Διαδίκτυο θα σας προσφέρει εκατοντάδες αποσπάσματα συνεντεύξεων του Λιονέλ Μέσι που μιλά για τη μεγάλη του αγάπη. Ο Αργεντινός όμως είναι επαγγελματίας. Δεν μπλέκει τα αισθηματικά με τα οικονομικά. Η αδυναμία του για το κλαμπ δεν τον εμποδίζει να διαπραγματεύεται φαραωνικά συμβόλαια που σπρώχνουν την Μπάρτσα στο χείλος της χρεωκοπίας.

Να διεκδικεί μπόνους για παιχνίδια που παίζει ακόμα και 45 λεπτά. Να βάζει ρήτρες που προβλέπουν πως μπορεί να φύγει από το Καμπ Νου αν η Καταλωνία αποκτήσει την ανεξαρτησία της. Mes que un club. Ελάτε τώρα. Είναι πολύ ωραίο το σύνθημα για να είναι αληθινό. Οχι μόνο για τον Μέσι αλλά για οποιονδήποτε μέσα στο κλαμπ.

Το συμβόλαιο που υπέγραψε η Μπαρτσελόνα πριν από τέσσερα χρόνια με τον Αργεντινό θυμίζει τους αποικιακούς όρους του 4ου Μνημονίου που υπέγραψε η Ελλάδα με την τρόικα το 2016.

Κανείς βέβαια δεν μπορεί να καταλάβει γιατί ο Μέσι εξοργίστηκε με τη δημοσίευση του συμβολαίου του και απειλεί με μηνύσεις. Φοβάται την αλήθεια; Φοβάται πως το επόμενο δημοσίευμα θα φέρει στο φως της δημοσιότητας τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ήθελε να φύγει το καλοκαίρι από την Καταλωνία και αφορούσαν την καθυστέρηση της πληρωμής μιας δόσης του συμβολαίου του;

Το πρόβλημα της Μπάρτσα όμως δεν είναι ο Μέσι αλλά η αφελής ηγεσία της που ζητιάνευε λάμψη από το πιο λαμπερό πετράδι της υποθηκεύοντας το μέλλον του συλλόγου.