Σαν τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη…

Αντί ο αρχιδιαιτητής Μαρκ Κλάτενμπεργκ να σκηνοθετεί και να παρουσιάζει αυτές τις μικρού μήκους ταινίες, με τις οποίες αναλύει τις αμφισβητούμενες φάσεις κάθε αγωνιστικής, κλέβοντας τη δουλειά των καθηγητάδων διαιτησίας που εμφανίζονται στις τηλεοπτικές εκπομπές, καλά θα ήταν να κάνει τη δουλειά του, δηλαδή να εξηγεί στους διαιτητές του τι ισχύει και τι δεν ισχύει με τους κανονισμούς που συνεχώς αλλάζουν. Η σύγχυση που επικρατεί είναι χωρίς προηγούμενο ακριβώς γιατί ο άγγλος αρχιδιαιτητής ασχολείται με το πώς θα μάθουμε τη γνώμη του κι όχι με την εκπαίδευση των ρέφερι. Δείτε π.χ. τι συμβαίνει με τις περιπτώσεις που οι παίκτες παίζουν με το χέρι εντός της περιοχής: κάθε διαιτητής πλέον κάνει ό,τι του καπνίσει!

Χέρι

Μετά τον Τσαγκαράκη και τον Παπαπέτρου, που δεν έδωσαν πέναλτι την περασμένη Κυριακή στο Περιστέρι στη φάση που ο Σεμέδο βρίσκει την μπάλα με το χέρι, χθες δεν έδωσαν πέναλτι για χέρι εντός περιοχής και ο Ευαγγέλου και ο Φωτιάς, που ήταν στο VAR, στο ματς του ΠΑΟ με τον Βόλο. Στο δεύτερο μόλις λεπτό του αγώνα ο Καμπετσής βρίσκει την μπάλα με το χέρι – ίσως άθελά του: το σουτ του Μπαρτόλο γίνεται από κοντινή σχετικά απόσταση. Αν ο Σεμέδο βρίσκει την μπάλα με το χέρι, έπειτα από κεφαλιά συμπαίκτη του, στον οποίο έχει την πλάτη γυρισμένη, είναι λογικό ο διαιτητής να θεωρεί το άγγιγμα ακούσιο. Ο Καμπετσής από την άλλη μοιάζει να γυρνά λίγο την πλάτη, αλλά το χέρι το προεκτείνει.

Ταλέντα

Τρελαθήκαν οι διαιτητές; Οχι φυσικά. Απλά αν ο αρχιδιαιτητής δεν κάνει τα απαραίτητα σεμινάρια κι αν στις συναντήσεις μαζί τους τσακώνεται για τα σφυρίγματά τους αντί να εξηγεί πιθανές τροποποιήσεις του κανονισμού, οι διαιτητές μας μπερδεύονται. Δεν έχουμε να κάνουμε και με τίποτα ταλέντα…

Προτιμήσεις

Ο Βόλος φωνάζει για τον μη καταλογισμό πέναλτι, αλλά η αλήθεια είναι πως ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα του μήνα. Πέτυχε στο Πανθεσσαλικό την πέμπτη στη σειρά νίκη του με τον ίδιο τρόπο. Υπέφερε λίγο από την πίεση του αντιπάλου, άνοιξε το σκορ στην πρώτη του οργανωμένη επίθεση (χθες το έκανε με τον Καμπετσή) και τελείωσε το ματς στην πρώτη του αντεπίθεση στο δεύτερο ημίχρονο: χθες ο σκόρερ του ήταν ο Ιωαννίδης. Δεν έδειξε μάλιστα καθόλου να πανικοβάλλεται όταν έμεινε με δέκα παίκτες, μετά την αποβολή του Χουάνκαρ στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου. Και να προσθέσω πως πάλι ο Μπόλονι προτίμησε στο αρχικό σχήμα τους νεότερους (Καμπετσή, Ιωαννίδη, Χατζηθεοδωρίδη) από τους πιο έμπειρους, δηλαδή τον Καρλίτος, τον Μακέντα, τον Μολό κ.λπ.

Μπήκε

Κατά τα άλλα το ματς θα μου μείνει αξέχαστο για τις αλλαγές του προπονητή του γηπεδούχου. Ο Μπάλλας μπήκε στη θέση του Κιάκου, που είχε περάσει στη θέση του τραυματία Μπαριέντος, ο οποίος είχε επίσης μπει στο ματς ως αλλαγή στη θέση του τραυματία Ντεντάκη! Σαν τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη ακούγεται, αλλά όλα έγιναν έτσι ακριβώς…

Λάθη

Αντίθετα από τον Παναθηναϊκό η ΑΕΚ χάνοντας από τον ΠΑΣ στο παγωμένο ΟΑΚΑ επέστρεψε στην κατάσταση που βρισκόταν πριν φύγει ο προπονητής Μάσιμο Καρέρα, που για πολλούς ήταν ο βασικός υπεύθυνος όλων των φετινών δυσκολιών της. Ο Ιταλός έκανε σίγουρα κι αυτός τα λάθη του, αλλά δεν ήταν ο αποκλειστικός υπεύθυνος για το γεγονός ότι η ΑΕΚ δεν μπορούσε να κρατήσει το μηδέν σχεδόν ποτέ: για τις αμυντικές της κυρίως αδυναμίες έφταιγε το γεγονός ότι οι αμυντικοί της είναι μέτριοι ποδοσφαιριστές. Αυτό το είδαμε στην Τούμπα, όταν η ΑΕΚ δέχτηκε δύο γκολ ενώ ήταν καλύτερη από τον ΠΑΟΚ, αλλά το είδαμε και χθες. Ο ΠΑΣ, χωρίς να κάνει μια εντυπωσιακή εμφάνιση, πέτυχε δύο γκολ και έχασε τουλάχιστον άλλα δύο. Κι ας είχε και απουσίες!

Επαιζε

Ο ΠΑΣ είχε να κερδίσει την ΑΕΚ από το 1990: αμφιβάλλω όμως αν τότε η άμυνα της ΑΕΚ ήταν τόσο ευάλωτη όπως η χθεσινή. Χθες στην ΑΕΚ αγωνιζόταν ο Ινσούα, που σε όλο το πρώτο ημίχρονο που έπαιξε έκανε φιλότιμες προσπάθειες να αποβληθεί (!) παίζοντας εντελώς άμυαλα: το πέναλτι με το οποίο ο ΠΑΣ προηγήθηκε το παραχώρησε με ένα εντελώς ανόητο μαρκάρισμα στο ύψος της περιοχής. Επαιζε ακόμα ο Τσιγκρίνσκι, που έχει χάσει καιρό τώρα την ταχύτητά του, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα οι παίκτες των φιλοξενουμένων στις ελάχιστες φορές που επιτέθηκαν να φτάνουν απέναντι από τον τερματοφύλακα απλά σπριντάροντας με την μπάλα. Επαιζε ο Μπακάκης, που είναι ο μόνος κανονικός δεξιός μπακ που υπάρχει, αλλά που αγωνίζεται διαρκώς εδώ κι έναν μήνα και λογικά κουράστηκε: ο Χιμένεθ έθεσε εκτός ομάδας (για δικούς του λόγους) τους Βασιλαντωνόπουλο και Παουλίνιο και περιμένει μέρες τώρα τον δεξιό μπακ που ζήτησε.

Εμφανίστηκαν

Ενας προπονητής, όσο καλός κι αν είναι, δεν μπορεί να διορθώσει τα προβλήματα μιας ομάδας μόνο με τακτικές επιλογές. Ο Χιμένεθ για να προστατεύσει αυτή την προβληματική άμυνα επιστρατεύει τρεις αμυντικούς χαφ: τον Γαλανόπουλο, τον Σιμόες και τον Σιμάνσκι. Στα δύσκολα ματς αυτή η επιλογή ίσως έχει νόημα – στο χθεσινό ματς ήταν ένα ποδοσφαιρικό παράδοξο. Για να αγωνιστούν αυτοί την πλήρωσε ο Μάνταλος που έμεινε εκτός ενδεκάδας. Οταν μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο ήταν δραστήριος και είχε κι ένα σουτ στο δοκάρι, αλλά η ΑΕΚ έχανε. Κι όταν ο Χιμένεθ επιστράτευσε κι άλλους κυνηγούς (τον Καρίμ, τον Αλμπάνη, τον Μαχαίρα κ.λπ.) ο ΠΑΣ βρήκε χώρους και τα κενά στην άμυνα της ΑΕΚ εμφανίστηκαν σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια.

Συνέχεια

Είναι φανερό τι θα συμβεί στη συνέχεια. Ο Χιμένεθ θα συνεχίσει να ψάχνει τρόπο γιατρειάς των προβλημάτων της άμυνας αλλά αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί όλο και λιγότερους δημιουργικούς παίκτες. Δεν θα είναι παράξενο αν σε λίγο είναι πρόβλημα ο Τάνκοβιτς, ο Μάνταλος, ο Ολιβέιρα κ.λπ. Ο Λιβάγια όχι. Ανακοινώνοντας το αντίο του τέθηκε εκτός ομάδας.

Ασπιρίνες

Είναι ένα πρωτάθλημα που όποιος βάζει πρώτος γκολ κερδίζει. Τα ματς με πιο πολλά από δύο γκολ είναι σπάνια. Ο Χιμένεθ είχε πει πως προτιμά να κερδίζει με 1-0 παρά με 5-4. Δεν είπε με ποιο σκορ προτιμά να χάνει. Σίγουρα τέτοιο αγαπημένο σκορ δεν υπάρχει. Κάθε ήττα φέρνει μόνο γκρίνια. Αλλά και οι νίκες με 1-0 είναι σαν ασπιρίνες. Απαλύνουν τον πόνο. Δεν λύνουν το πρόβλημα…