Η κόντρα {LF}των δύο {LF}αιώνων
Παίρνοντας κάποιος τον αυτοκινητόδρομο M62 που ενώνει Λίβερπουλ με Μάντσεστερ θα καλύψει τα 52 χιλιόμετρα το πολύ σε μία ώρα. Η πραγματική απόσταση ωστόσο είναι χιλιάδες χιλιόμετρα. Και θα αντικατοπτριστεί δύο φορές αυτή την εβδομάδα, αρχής γενομένης από το αυριανό κλασικό ντέρμπι στο Ανφιλντ...
Τo ξημέρωμα της 28ης Απριλίου 1894 στα βορειοδυτικά της Αγγλίας ήταν μολυβένιο από τα βαριά σύννεφα και την κακή διάθεση των ανθρώπων που ζούσαν στην περιοχή. Η ολοκλήρωση της κατασκευής του Kαναλιού του Μάντσεστερ που θα το διέσχιζαν τα καράβια γεμάτα αγαθά για να καταλήξουν στην Ιρλανδική Θάλασσα προσπερνώντας το λιμάνι του Λίβερπουλ είχε δημιουργήσει μία άνευ προηγουμένου ένταση. Οι λιμενεργάτες του Λίβερπουλ έβλεπαν τις δουλειές τους να βρίσκονται σε κίνδυνο τη στιγμή που στο γειτονικό Μάντσεστερ το οποίο ανθούσε οικονομικά, πανηγύριζαν οι μεγαλέμποροι για την επιτυχία τους να παρακάμψουν το λιμάνι.
Μέσα σ’ αυτό το βαρύ κλίμα διεξήχθη εκείνη την ημέρα το ποδοσφαιρικό μπαράζ μεταξύ των εκπροσώπων των δύο πόλεων με έπαθλο τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας.
Η μία ομάδα ήταν η Λίβερπουλ, πρωταθλήτρια εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη κατηγορία. Και η άλλη η Νιούτον Χιθ – μετέπειτα Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – τελευταία στη βαθμολογία της πρώτης κατηγορίας. Το παιχνίδι φιλοξενήθηκε στο Ιγουντ Παρκ του Μπλάκμπερν και νικήτρια αναδείχτηκε η Λίβερπουλ με σκορ 2-0. Ηταν το πρώτο μεταξύ τους παιχνίδι. Η Νιούτον Χιθ υποβιβάστηκε και οι όρκοι για εκδίκηση γέμισαν τους τοίχους των αυλών.
Το πρώτο λιθαράκι σε μία από τις μεγαλύτερες αντιπαλότητες στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο μόλις είχε τοποθετηθεί και αποτελούσε προέκταση μιας βαθύτερης διένεξης που ξεκινούσε από τα μέσα του 18ου αιώνα και τα χρόνια της Βιομηχανικής Επανάστασης. Μια περίοδος που εκτός των μεταβολών σε τεχνικά και οικονομικά θέματα περικλείει σημαντικές κοινωνικές και πολιτιστικές ανακατατάξεις.
Παίρνοντας τον δρόμο M62, η απόσταση μεταξύ των δύο πόλεων – περίπου 52 χιλιόμετρα – καλύπτεται το πολύ σε μία ώρα με το αυτοκίνητο, εκτός κι αν πέσεις σε μποτιλιάρισμα.
Αντιπαλότητα
Η πραγματική απόσταση ωστόσο είναι χιλιάδες χιλιόμετρα. «Δεν έχει προηγούμενο στη βρετανική ιστορία η αντιπαλότητα μεταξύ της Λίβερπουλ και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε επίπεδο επιτυχίας των δύο ομάδων. Γι’ αυτό χρειάζεται η μία την άλλη», εξηγούσε πριν από μια δεκαετία ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον.
Το ποδόσφαιρο είναι τόσο σημαντικό στη ζωή των ανθρώπων σ’ αυτή τη γωνιά της βορειοδυτικής Αγγλίας ώστε επηρεάζει και άλλους τομείς όπως για παράδειγμα τη μουσική. Οι Beatles εναντίον των Oasis, των The Stone Roses, Smiths και New Order.
Η τελευταία φορά που ένας παίκτης της Λίβερπουλ ή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πήρε απευθείας μεταγραφή στον μεγάλο αντίπαλο ήταν το μακρινό 1964. Ο πρωταγωνιστής εκείνης της ιστορίας ήταν ο επιθετικός Φιλ Τσίσναλ που έφυγε από τη Γιουνάιτεντ για τους Κόκκινους. Εκτοτε μόνο παίκτες των ακαδημιών αλλάζουν ομάδες αλλά όχι με μεγάλη συχνότητα, αφού οι περισσότεροι νεαροί είναι πρώτα οπαδοί των τοπικών ομάδων και μετά αθλητές.
Στο άλλοτε τμήμα της επαρχίας του Λανκασάιρ που θεωρείται η μήτρα του σύγχρονου καπιταλισμού, Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχουν συγκεντρώσει 108 ποδοσφαιρικά τρόπαια – 50 «Κόκκινα» και 58 «Διαβολικά».
Οι κύκλοι των επιτυχίας των δύο ομάδων σπάνια τέμνονταν. Την περίοδο 1972-1990 η Λίβερπουλ κατέκτησε 11 τίτλους και τέσσερα Κύπελλα Πρωταθλητριών. Υπό τις οδηγίες του Αλεξ Φέργκιουσον η Γιουνάιτεντ έχτισε τη δική της αυτοκρατορία κατακτώντας 13 τίτλους και δύο Τσάμπιονς Λιγκ την εικοσαετία 1993-2013. Εχοντας δεδομένη την αντιπαλότητα που πολλές φορές φτάνει στο χείλος του μίσους το οποίο εκδηλώνεται με συνθήματα ένθεν κακείθεν για τους νεκρούς των τραγωδιών του Μονάχου και του Χίλσμπορο, η χρονική σύμπτωση της ανώτατης ισχύος των δύο ομάδων εκτοξεύει τον φανατισμό και το ενδιαφέρον στη στρατόσφαιρα. Ειδικά φέτος μοιάζει σαν να παίζει παιχνίδια η Μοίρα του ποδοσφαίρου. Σε διάστημα μιας εβδομάδας, πρώτα αύριο στο Ανφιλντ για την Πρέμιερ Λιγκ και στη συνέχεια την επόμενη Κυριακή στο Ολντ Τράφορντ για το Κύπελλο, Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ διεκδικούν ουσιαστικά δύο τίτλους.
Η απόλυτη αναμέτρηση της Αγγλίας περνά, απρόσμενα είναι αλήθεια, σε άλλη διάσταση. Κανείς δεν περίμενε στην αρχή της σεζόν πως η Γιουνάιτεντ του Σόλσκιερ θα ήταν αυτή που θα πίεζε τόσο την απόλυτη κυρίαρχο της προηγούμενης σεζόν.
Η κάτοχος του τίτλου Λίβερπουλ, η ομάδα που έσπασε όλα τα ρεκόρ πέρυσι και επανήλθε στην κορυφή μετά από 30 χρόνια, απέναντι στον σύλλογο που εγκαθίδρυσε τη δική της ιδιότυπη δικτατορία στα χρόνια της Πρέμιερ Λιγκ και τώρα επιστρέφει με ορμή διεκδικώντας παλιά οφίτσια.
Ο αγώνας θα μεταδοθεί από 212 τηλεοπτικά δίκτυα και αναμένεται να σπάσει όλα τα ρεκόρ τηλεθέασης για παιχνίδι εθνικού πρωταθλήματος.
Οι αγωνιστικές συνθήκες του ντέρμπι είναι ιδανικές για να προσελκύσουν και τον πιο ουδέτερο φίλαθλο.
Σε κακό φεγγάρι
Είναι η πρώτη φορά επί ημερών Κλοπ στο Ανφιλντ που η Λίβερπουλ έχει εισέλθει σε περιδίνηση εσωστρέφειας. Δύο βαθμοί κερδισμένοι από τους εννέα διεκδικήσιμους στα τελευταία ματς. Δύο συνεχόμενα ματς χωρίς να σημειώσει γκολ, στοιχείο που εμφανίζεται για πρώτη φορά μετά τον Μάιο του 2018. Μόλις ένα σουτ στην εστία της Σάουθαμπτον, στο 75ο λεπτό, για πρώτη φορά από το 2015.
Η πηγή του κακού που προκαλεί την κάμψη εντοπίζεται στους πολλούς τραυματισμούς βασικών παικτών στο κέντρο της άμυνας. Κι αυτό είναι μια παραδοξότητα. Από τον Οκτώβριο, όταν ο Βίρχιλ φαν Ντάικ υπέστη ρήξη χιαστών, η Λίβερπουλ έχει δεχτεί μόλις οκτώ γκολ σε 12 παιχνίδια.
Ωστόσο η απουσία του Ολλανδού όπως και των επίσης κεντρικών αμυντικών Γκόμες και Μάτιπ προκάλεσαν πρόβλημα στην επίθεση. Το παιχνίδι των παικτών του Κλοπ έπαψε να χτίζεται από τις μπαλιές της άμυνας. Αφοπλίστηκε επίσης ένα σημαντικό όπλο, οι στημένες φάσεις στις οποίες κυριαρχούσαν οι Κόκκινοι με τα ψηλά κορμιά των αμυντικών τους.
Την απόγνωση του Κλοπ απέναντι στο σοβαρό αγωνιστικό πρόβλημα την αποκαλύπτουν τα 10 διαφορετικά κεντρικά αμυντικά δίδυμα που χρησιμοποίησε στα 17 τελευταία ματς πρωταθλήματος.
Η οπισθοχώρηση των Φαμπίνιο και Χέντερσον για να καλύψουν τα κενά στερεί από τη μεσαία γραμμή τη δημιουργικότητά της προκαλώντας ένα σύνδρομο αλυσιδωτών αντιδράσεων που φτάνει μέχρι το τελευταίο τρίτο του αγωνιστικού χώρου.














