Ευθύνες

Οτι υπάρχει πρόβλημα τάξης στα πανεπιστήμια δεν χωρεί αμφιβολία. Μόλις προχθές μάζεψαν οκτώ που είχαν διαπομπεύσει τον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου.

[Ο εισαγγελέας τους άφησε… ελεύθερους, αλλά τουλάχιστον απήγγειλε κατηγορίες!]

Οτι ένα πρόβλημα τάξης πρέπει να αντιμετωπιστεί, ούτε γι’ αυτό υπάρχει αμφιβολία.

Η κυβέρνηση προτείνει ένα ειδικό αστυνομικό σώμα, όπως σε πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού – έγραφε σχετικά η Σώτη Τριανταφύλλου στα «ΝΕΑ» της 9/1…

Σε καμία πολιτισμένη χώρα τα πανεπιστήμια δεν είναι λημέρια, ούτε κρησφύγετα, ούτε αρένες συμμοριών.

Από την άλλη πλευρά οι πανεπιστημιακοί δεν θέλουν να μπλέξουν με την Αστυνομία.

Αλλοι από βλακώδη ιδεοληψία. Κι άλλοι επειδή φοβούνται μήπως οι φοιτητές τούς πλακώσουν στις φάπες και στα γιαούρτια. Κατανοητό.

Η Σύγκλητος του Παντείου αποφάσισε (για παράδειγμα) ότι «η παρουσία δυνάμεων αστυνόμευσης δημιουργεί εντάσεις στην ακαδημαϊκή κοινότητα» (!). Τσαντίζει τους μπάχαλους, δηλαδή. Και γι’ αυτό η ακαδημαϊκή κοινότητα «είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί την ελευθερία του λόγου και της επιστήμης» – την οποία φυσικά ουδείς απειλεί πλην των μπάχαλων….

Ετσι «οι διακινδυνεύσεις εντός των πανεπιστημιακών χώρων αποτελούν μέριμνα τόσο των πανεπιστημιακών Αρχών όσο και της πολιτείας». Εγώ νόμιζα ότι οι πανεπιστημιακές Αρχές είναι μέρος της συντεταγμένης πολιτείας. Μάλλον έκανα λάθος.

Αλλά γιατί τις ξεχωρίζουμε; Επειδή «η ελεύθερη αναζήτηση της γνώσης εμπεριέχει και την αντιπαράθεση – πολλές φορές αντισυμβατική – μέσα σε καλώς εννοούμενα πλαίσια».

Ποια είναι «τα καλώς εννοούμενα» πλαίσια της «αντισυμβατικής αντιπαράθεσης» ομολογώ πως δεν γνωρίζω, αλλά σίγουρα γνωρίζει η Σύγκλητος του Παντείου.

Προσυπογράφω λοιπόν. Ετσι είναι, αν έτσι νομίζουν.

Και αφού έτσι νομίζουν είμαι βέβαιος ότι τα μέλη της Συγκλήτου θα αναλάβουν προσωπικά και πλήρως κάθε αστική και ποινική ευθύνη για κάθε πράξη «αντισυμβατικότητας» και «διακινδύνευσης» που ενδεχομένως θα διαπραχθεί στον χώρο που διοικούν.

Λογικό. Αν δεν θέλουν να φυλάνε άλλοι, θα πρέπει να φυλάνε οι ίδιοι.

Διότι στη χώρα μας η τήρηση του νόμου και της τάξης δεν είναι προαιρετική. Αποτελεί συνταγματική υποχρέωση.

Κι άλλωστε ρητά διευκρινίζεται ότι «η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα» (άρθρο 16,1).

Είμαι βέβαιος ότι η Σύγκλητος του Παντείου (ούτε καμία άλλη Σύγκλητος…) δεν διεκδικεί τέτοια εξαίρεση. Οτι οι ίδιοι διδάσκουν στους φοιτητές τους πως δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ευθύνη. Κι ότι η Βουλή θα νομοθετήσει σύντομα τις ευθύνες, τις υποχρεώσεις και τις αρμοδιότητες της ακαδημαϊκής κοινότητας στα πλαίσια της τήρησης του Συντάγματος.

Λογικό. Δημοκράτες είναι οι άνθρωποι. Ούτε λουφαδόροι. Ούτε τζάμπα μάγκες.