Η ΑΕΚ έχει ανάγκη από ένα πλάνο με ορίζοντα

Οι Γιορτές βρίσκουν την ΑΕΚ σε μια κατάσταση… τρέλας. Μέσα σε λίγες μέρες η Ενωση άλλαξε εντελώς πλάνο και προχωρά από τον Ιανουάριο σε μια νέα σελίδα. Τέλος ο Καρέρα, στη θέση του ο Χιμένεθ. Τέλος ο Ιβιτς, στη θέση του ο Κονέ. Ο Δημήτρης Μελισσανίδης… απασφάλισε και πήρε σκούπα, με την ΑΕΚ να ακυρώνει εντελώς το πρότζεκτ που έτρεχε εδώ και έναν χρόνο και να ξεκινά ένα καινούργιο.

Το πού θα βγει αυτή η ιστορία και τι αποτελέσματα θα φέρει θα το δείξει μόνο ο χρόνος. Αυτό που είναι βέβαιο πάντως είναι πως η ΑΕΚ συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο των τελευταίων ετών. Κάθε χρόνο σχεδόν, άλλος προπονητής και άλλος τεχνικός διευθυντής.

Εκείνο που μετράει είναι να βρεθεί ένας συγκεκριμένος δρόμος. Να σταματήσει το ράβε-ξήλωνε που εφαρμόζει η ΑΕΚ εδώ και χρόνια και να εμπιστευτεί ένα συγκεκριμένο πλάνο. Να το στηρίξει, να του δώσει χρόνο και να περιμένει τα αποτελέσματα.

Σε ό,τι έχει να κάνει με το θέμα του Καρέρα, τα πράγματα είχαν δρομολογήσει από μόνα τους τις εξελίξεις. Ο ιταλός τεχνικός είχε χάσει το έρεισμα στα αποδυτήρια και γενικώς την κατάσταση. Είχε δείξει με λίγα λόγια πως δεν μπορούσε να γυρίσει το χαρτί. Αντίθετα, η απόφαση για την αντικατάσταση του Ιλια Ιβιτς ξάφνιασε πολλούς. Παρότι είχε φανεί πως και η δική του θέση ήταν επισφαλής.

Η απόφαση για αλλαγή σελίδας στο συγκεκριμένο πόστο και την πρόσληψη του Παναγιώτη Κονέ, βάζει την ΑΕΚ ξανά σε διαδικασία restart. Οπως είχε γίνει δηλαδή και με την περίπτωση του Λυμπερόπουλου, ο Δημήτρης Μελισσανίδης φιλοδοξεί να «δημιουργήσει» ένα στέλεχος, από τα σπλάχνα της ομάδας. Μακάρι τα πράγματα σε αυτή την περίπτωση να εξελιχθούν διαφορετικά. Διότι όπως είπα και παραπάνω, το ζητούμενο για την ΑΕΚ είναι να βρει επιτέλους σταθερότητα.