Οι γυναίκες αποφασίζουν πλέον για το σώμα τους

Χρειάστηκαν πολλά χρόνια αγώνων, η αλλαγή προέδρου και κυβέρνησης μετά τις εκλογές που έγιναν τον Οκτώβριο του 2019, καθώς και μια δωδεκάωρη δραματική συζήτηση στη Γερουσία, προκειμένου να γίνει πράξη το αυτονόητο και αναφαίρετο (όπως θα έπρεπε να θεωρείται) δικαίωμα των εκατομμυρίων γυναικών της Αργεντινής – και όλου του πλανήτη, φυσικά): Να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν οι ίδιες για το κορμί και το μέλλον τους και να προχωρούν νόμιμα σε άμβλωση, χωρίς να καταφεύγουν στη «μαύρη αγορά», με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ακόμη κι έτσι, η ουσία είναι πως η προτελευταία «πινελιά» μπήκε ήδη. Με ψήφους 38 υπέρ έναντι 29 κατά και μία αποχή, η Γερουσία είπε το «ναι» στο σχέδιο νόμο της κυβέρνησης του Αλμπέρτο Φερνάντεζ, ο οποίος είχε δεσμευτεί πως θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να λάβει την πλειοψηφία. Είχε προηγηθεί, στις αρχές Ιανουαρίου, η έγκριση του νομοσχεδίου από τη Βουλή, με ψήφους 131 έναντι 117, γεγονός που άνοιξε τον δρόμο για τη χθεσινή ιστορική εξέλιξη – η οποία, πάντως, κάθε άλλο παρά αυτονόητη ήταν. Υπενθυμίζεται πως η Βουλή είχε εγκρίνει ανάλογο νομοσχέδιο και πριν από δύο περίπου χρόνια, επί προεδρίας του συντηρητικού Μαουρίτσιο Μάκρι, όμως τότε η Γερουσία το είχε απορρίψει, με 38 κατά και 31 υπέρ.

Πλέον, απομένει μόνο η – τυπική – υπογραφή από πλευράς του Φερνάντεζ ώστε να νομιμοποιηθούν οι αμβλώσεις μέχρι και την 14η εβδομάδα της κύησης. Από εκεί και πέρα, θα συνεχιστεί λίγο ως πολύ το καθεστώς που ίσχυε μέχρι σήμερα για όλη τη διάρκεια της κύησης: Η επέμβαση θα επιτρέπεται σε περιπτώσεις που το έμβρυο είναι αποτέλεσμα βιασμού ή εφόσον κρίνεται ότι υπάρχει απειλή για τη ζωή της εγκύου.

Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι με τη χθεσινή ψηφοφορία, η Αργεντινή γίνεται μεν η πολυπληθέστερη χώρα της Λατινικής και Κεντρικής Αμερικής στην οποία θα είναι νόμιμες οι αμβλώσεις, όμως είναι μόλις η τέταρτη – μαζί με την Ουρουγουάη (από το 2012), τη Γουιάνα (από το 1995) και την Κούβα (από το 1965), αλλά και την Πόλη του Μεξικού και την επαρχία Οαχάκα, όπου (εκτός των άλλων) είναι έντονη η επιρροή του κινήματος των Ζαπατίστας.

Αλληλεγγύη και ελπίδα. «Η Αργεντινή έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας σε ολόκληρη την ήπειρό μας. Οτι μπορούμε να αλλάξουμε πορεία ενάντια στην ποινικοποίηση των αμβλώσεων και τις αμβλώσεις που διεξάγονται μυστικά, που δημιουργούν τεράστιους κινδύνους για την υγεία και τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων», δήλωσε η επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Αργεντινή, Μαριέλα Μπέλσκι. Την ίδια ώρα, χιλιάδες γυναίκες που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το οίκημα της Γερουσίας ξέσπαζαν σε δάκρυα και πανηγυρισμούς – ενώ το αντίθετο συνέβη με το αντίπαλο στρατόπεδο, που απαρτίζεται κυρίως από φανατικούς των πιο σκοταδιστικών κύκλων της Καθολικής Εκκλησίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μεγάλη στροφή και η ραγδαία ενίσχυση του γυναικείου και φεμινιστικού κινήματος στην Αργεντινή συντελέστηκε κυρίως την τελευταία 5ετία. Μετά την ιστορική πορεία των «#NiUnaMenos» (ούτε μία λιγότερη) του 2015, πρακτικά δίπλα στα αιτήματα που είχαν να κάνουν με την αντιμετώπιση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας και των γυναικοκτονιών, βρέθηκε και εκείνο για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων.

Μάλιστα, το κίνημα υιοθέτησε ως σύμβολό του και το πράσινο μαντίλι – σε ένδειξη τιμής προς τις «Μητέρες της Plaza del Mayo», οι οποίες φορούσαν λευκά μαντίλια προτάσσοντας τα στήθη τους απέναντι στη στρατιωτική δικτατορία της περιόδου 1976-83 και απαιτώντας να μάθουν την τύχη των «εξαφανισμένων» παιδιών και συζύγων τους.