Στο ίδιο κλαμπ με την Μπάγερν!

Είθισται να κοιτάζεις μπροστά. Να σχεδιάζεις και να οργανώνεις το μέλλον. Καμιά φορά όμως έχει ενδιαφέρον να κοιτάζεις και πίσω: Οχι μόνο για να συνειδητοποιείς τι έκανες, αλλά για να φτιάχνεις ακόμη περισσότερο το κέφι σου για όσα έρχονται. Με δεδομένο λοιπόν ότι σε μερικές ημέρες κλείνει ένας ολόκληρος κύκλος με το φινάλε του 2020 σε ολόκληρο τον κόσμο προκύπτουν μια σειρά από ενδιαφέρουσες «ανασκοπήσεις» μιας ολόκληρης ποδοσφαιρικής δεκαετίας (2011-20). Και σε αυτές, ο Ολυμπιακός του Βαγγέλη Μαρινάκη έχει θέση περίοπτη. Διότι δεν είναι πολλές οι ομάδες που κατάφεραν για μια δεκαετία να κυριαρχήσουν εμφατικά στο εθνικό τους ποδόσφαιρο. Μετρημένες στα δάχτυλα ήταν και παραμένουν. Από την Ευρώπη ως την Κίνα. Μια σειρά από «αυτοκρατορίες» που κοιτάζοντας πίσω βλέπουν τρόπαια. Τίτλους που επιβεβαιώνουν την επιτυχία τους.

Κυκλοφορεί λοιπόν αυτές τις ημέρες μια λίστα σε ολόκληρο τον κόσμο, με τις πιο επιτυχημένες ομάδες της δεκαετίας και με παρονομαστή τις κατακτήσεις πρωταθλημάτων από το 2011 και πέρα. Για την ακρίβεια μια λίστα που αφορά στα 20 καλύτερα πρωταθλήματα στον κόσμο (η Ελλάδα βρίσκεται στο Νο 17). Σε αυτή τη λίστα λοιπόν ο Ολυμπιακός μοιράζεται τη δεύτερη θέση με τη Μπάγερν Μονάχου, τη Σαχτάρ Ντόνετσκ, τη Ζάλτσμπουργκ και την Γκουανζού (Κίνα). Οι πέντε τους κατέκτησαν οκτώ στα δέκα! Επίδοση που ξεπέρασε μόλις μία: Η Γιουβέντους που για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν τρέχει ένα σερί «εννέα στα εννέα». Θα μπορούσε να είναι και η Σέλτικ που με τη σειρά της έχει την ίδια ακριβώς επίδοση με τη «Μεγάλη Κυρία», αλλά το πρωτάθλημα Σκωτίας δεν περιλαμβάνεται σε αυτό το παγκόσμιο top 20. Τη συγκεκριμένη λίστα τη δημοσίευσε η ισπανική Marca με μια ειδική αναφορά στην Γκουανζού της Κίνας. Οχι για τους οκτώ τίτλους, αλλά για το γεγονός ότι ξεκίνησε από το μηδέν. Οκτώ τίτλοι, όλοι από το 2010-11 και πέρα. Για να γίνουμε κατανοητοί: Ο Ολυμπιακός είχε πριν 37. Η αφορμή όμως είναι ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσα. Διότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί κάποιος να θυμηθεί από που ξεκίνησαν οι Ερυθρόλευκοι αυτό το ταξίδι, το καλοκαίρι του 2010 όταν ο Βαγγέλης Μαρινάκης έπιανε το τιμόνι τους. Οι Πειραιώτες έρχονταν από ένα τέλος εποχής, έχοντας τερματίσει στην 5η θέση του πρωταθλήματος. Είχαν επί της ουσίας άδειο το ρόστερ τους. Αντιμετώπιζαν μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Και βέβαια την ίδια στιγμή έβλεπαν τον «πολυμετοχικό» Παναθηναϊκό όχι μόνο να απολαμβάνει την κατάκτηση ενός νταμπλ, αλλά και να σχηματίζει σπουδαίες προοπτικές μπροστά του.

«Μικρό για το μέγεθος του Ολυμπιακού»

Το πώς ο Ολυμπιακός «γύρισε» αυτό το χαρτί και έκανε τη δεκαετία δική του θα έχει πάντα ξεχωριστή θέση στις αναφορές των ιστορικών του μέλλοντος. Επτά πρωταθλήματα στη σειρά στην ισοφάριση του σχετικού ρεκόρ. Ηδη το 8ο που έπιασε λιμάνι το καλοκαίρι. Και μεταξύ μας: Οι βάσεις και για το επόμενο αν ρίξει κανείς μια ματιά στον φετινό βαθμολογικό πίνακα. Εκεί όπου η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς ήδη απολαμβάνει ένα πρώτο προβάδισμα έπειτα από 12 αγωνιστικές Σούπερ Λιγκ. Σε αυτά τα δέκα χρόνια μέσα από την αλλαγή στη διοίκηση ο Ολυμπιακός σχημάτισε νέο όραμα. Παρουσίασε κάποιες από τις καλύτερες αγωνιστικές εκδοχές του.  Εμπλούτισε ακόμη παραπάνω τις αναμνήσεις του από τα ευρωπαϊκά του ταξίδια. Και το σημαντικότερο: Εφτασε σήμερα στο σημείο να λογίζεται και να υπολογίζεται ως μια εταιρεία υπόδειγμα για ολόκληρη την Ευρώπη. Οχι μόνο για τις ποδοσφαιρικές της επιδόσεις, αλλά και για την οργάνωση και τη λειτουργία της. Για τον Ρέντη που αποτελεί πρότυπο αθλητικό κέντρο. Για την οικονομική της δύναμη και ευημερία. Για τις συνθήκες εργασίας που προσφέρει. Πώς το είπε προ ημερών ο Ρούμπεν Σεμέδο στην O Jogo: «Είναι μικρό το ελληνικό πρωτάθλημα για το μέγεθος του Ολυμπιακού».

«Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε»

Για την ιστορία στη λίστα με τους πλέον πετυχημένους συναντά κανείς, μετά τους Πειραιώτες, κλαμπ όπως η Παρί Σεν Ζερμέν (7 πρωταθλήματα στη δεκαετία), την Μπαρτσελόνα (6/10), τη Βασιλεία (7/10), την Πόρτο και την Μπενφίκα (5/10 έκαστος), τη Μάντσεστερ Σίτι (4/10).

Αυτές οι ομάδες σημάδεψαν τα εθνικά πρωταθλήματα στην περίοδο 2011-2020.

Και προφανώς κανείς δεν αμφιβάλλει ότι οι περισσότερες θα συνεχίσουν ακριβώς στον δρόμο που χάραξαν. Ειδικά σε ό,τι αφορά στα δικά μας; Είπαμε, ο Ολυμπιακός μοιάζει ισχυρότερος από ποτέ αν μετρήσει κανείς τα πραγματικά δεδομένα σε ολόκληρο το φάσμα τους.

Και κυρίως; Με εκείνη τη μόνιμη διάθεση για το παραπάνω που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του. Εκείνο που ταιριάζει ιδανικά με το «συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε» moto του.