Χάνεται η μπάλα!

Το μπάσκετ είναι ωραίο άθλημα. Και ώρες ώρες, ισχύει το «χάνεται η μπάλα» που είναι και ο τίτλος του σημειώματος. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές το συγκεκριμένο έχει μεταφορική σημασία. Και όσα βλέπουμε το τελευταίο διάστημα, μάλλον πρέπει να προβληματίσουν τους αρμόδιους.

Δεν είναι μόνον η βροχή ενστάσεων που ουδείς γνωρίζει πού θα καταλήξουν και πόσα παιχνίδια θα επαναληφθούν. Επιπρόσθετα γίνεται κουβέντα για τις αλλαγές μεσούσης της σεζόν. Παραδείγματα ουκ ολίγα: ο Μάντζαρης ήταν στον Προμηθέα και συνεχίζει στο Περιστέρι. Την ίδια ακριβώς εποχή από τη δυτική όχθη έφυγε ο Αθηναίου και μετακόμισε στην Πάτρα, λες και είχαμε μια άτυπη ανταλλαγή γκαρντ. Ο Μαυροκεφαλίδης έλυσε το συμβόλαιό του με το Περιστέρι και ξαναπήγε στον Ιωνικό που αγωνιζόταν προ διετίας. Ξαφνικά εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Μπουρούσης και εντάχθηκε στην ομάδα του Πεδουλάκη. Παίκτες πάνε κι έρχονται, δίχως να υπάρχει κάποιο ξεκάθαρο μεταγραφικό παράθυρο. Με άμεση συνέπεια άλλες ομάδες να ενισχύονται και ορισμένες να αποδυναμώνονται κατά τη διάρκεια της σεζόν. Οποιος υποστηρίξει ότι όλο αυτό το σκηνικό συνιστά αλλοίωση του πρωταθλήματος ή καλύτερα διαφοροποίηση των συσχετισμών, δεν θα είναι μακριά από την πραγματικότητα. Φυσικά, κάτι αντίστοιχο παρατηρείται και στην Ευρώπη. Εκεί, βλέπουν τα μάτια μας Αμερικανούς να προκύπτουν από το πουθενά, άλλους να φεύγουν και τις ομάδες να έχουν νέο προφίλ εκεί που δεν το περιμένεις.

Το να ειπωθεί το οτιδήποτε για δέσιμο των παικτών με τις ομάδες, πάει να πει να έχουν σύμβαση που να διαρκεί (και να τηρείται) για ένα, δύο ή και παραπάνω χρόνια, μάλλον ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Είναι κάτι το ουτοπικό. Με τη λογική «φύγε εσύ, έλα εσύ», τίποτα δεν χτίζεται. Τόσο στον συναισθηματικό κόσμο όσο και στον άκρατο επαγγελματισμό των ημερών μας. Θα μπορούσε, ωστόσο, να υφίσταται ένα μέτρο. Να μπει φρένο σε όλο αυτό το αλισβερίσι. Γιατί εδώ ισχύει το όποιος θέλει λύνει το συμβόλαιό του και πάει όπου γουστάρει. Χωρίς να ισχύουν μεταγραφικοί περίοδοι, δίχως το παραμικρό εμπόδιο. Ναι μεν στο μπάσκετ οι κανόνες είναι πιο χαλαροί αν κρίνει κάποιος από τη γενική εικόνα, αλλά εδώ το σκοινί πάει να σπάσει. Η όποια αξιοπιστία επιχειρεί να ισορροπήσει πάνω του, κινδυνεύει να τσακιστεί και να χαθεί στον παραλογισμό. Αραγε, στους κάθε λογής αρμόδιους αρέσει αυτό που συμβαίνει; Το επικροτούν; Είναι ωραίο και αναμφίβολα επικερδές το …παιχνιδάκι για παίκτες και ατζέντηδες, το κακό όμως παράγινε.

Υ.Γ. Το παρόν κείμενο συντάχθηκε αρχές της εβδομάδας. Οπότε, δεν περιλαμβάνει κάποια μεταγραφή που ενδέχεται να έκλεισε μεσοβδόμαδα! Ποιος το αποκλείει και ανήμερα τα Χριστούγεννα να έχουμε συμφωνίες;