Προς τι οι κραυγές;

Ο Νίκος Φίλης, μιλώντας στο Mega, είπε ότι δεν βλέπει να υπάρχει πολιτική σκευωρία στην υπόθεση της Folli Folie. Υπάρχει ένα email υπαλλήλου της εταιρείας. Και πρόσθεσε ότι οι σύντροφοι που φέρονται εμπλεκόμενοι είναι κρυστάλλινα πολιτικά πρόσωπα, έντιμοι άνθρωποι. Σημείωσε, δε, ότι πολύ συχνά τα στελέχη των εταιρειών επενδύουν αντίστοιχες αναφορές με ψεύδη προκειμένου να γίνουν αρεστά, να αναβαθμίσουν τον ρόλο τους, υπηρετώντας προσωπική ατζέντα. Καμία αντίρρηση. Η Δικαιοσύνη και, ενδεχομένως, η Βουλή θα ερευνήσουν την υπόθεση και θα μας πληροφορήσουν σχετικά. Και εγώ με τον Φίλη είμαι. Μάλιστα ως απλός πολίτης μπορεί και να διακατέχομαι από μεγαλύτερη αγωνία προκειμένου να αποδειχθεί η κρυστάλλινη θέση του Μάκη του Μπαλαούρα – συνθλίβομαι όταν διαψεύδεται η πεποίθησή μου για την ακεραιότητα του πολιτικού προσωπικού.

Ωστόσο, στη συνέχεια της τοποθέτησής του ο Φίλης άρχισε κάπου να τα χαλάει. Διότι, περίπου, αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να σηκώνεται τόσος θόρυβος από την αναφορά ενός υπαλλήλου. Συγγνώμη, αλλά πριν από λίγα χρόνια βρεθήκαμε μπροστά «στο μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους» επειδή τρεις τύποι με κουκούλα έλεγαν ότι στο Μαξίμου έμπαιναν τροχήλατες βαλίτσες με μετρητά. Οταν λοιπόν βρίσκεσαι μπροστά σε ένα email που υπαινίσσεται χρηματισμό πολιτικών, το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι το αυτονόητο: να ρωτήσεις. Ηρεμα, όπως λένε και στα social media. Λογικά κάποια στιγμή η Δικαιοσύνη θα καλέσει τον συντάκτη του email και εκείνος θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις. Και αν οι εξηγήσεις του ρίξουν σκιές σε πολιτικά πρόσωπα, τότε οφείλει να προσκομίσει και αποδείξεις. Απλά πράγματα. Εκτός και αν δεχθούμε τις διαβεβαιώσεις του Φίλη, τα κομματικά πρωτοσέλιδα και το αυταπόδεικτο του ηθικού πλεονεκτήματος. Αλλά και εδώ υπάρχει πρόβλημα. Διότι ακόμα και αν εμείς πούμε ότι δεν υπάρχει μήτε καπνός, μήτε φωτιά, η Δικαιοσύνη είναι υποχρεωμένη να ερευνήσει.

Συνεπώς προς τι οι κραυγές από τον ΣΥΡΙΖΑ; Για το ξεσάλωμα στα social; Για τα πρωτοσέλιδα; Επειδή τόλμησαν κάποιοι να ρωτήσουν; Να με συγχωρείτε, αλλά κάπου μου θυμίζουν τη στάση της Εκκλησίας στο θέμα της Θείας Ευχαριστίας. Οπως ο ιός δεν μεταδίδεται με τη μετάληψη, έτσι και η διαφθορά δεν επιβιώνει στο ηθικό πλεονέκτημα.