Τα όργανα {LF}της ορχήστρας {CR}

Φθηνός, ολιγοθερμιδικός και εύπεπτος. Ο οπαδικός φανατισμός που πουλά ο Πάμπλο Γκαρσία αποτελεί γευστικό εδώδιμο στο ποδόσφαιρο της πατρίδας του, την Ουρουγουάη. Εκεί που μαθαίνουν πρώτα να κλωτσούν τους αντιπάλους και μετά την μπάλα. Βέβαια έχουν βγάλει και παικταράδες ενώ γυαλίζουν μια στις τόσες και τα δύο Παγκόσμια Κύπελλα.

Ο Πάμπλο Γκαρσία αντιλήφθηκε πολύ γρήγορα τους κανόνες του παιχνιδιού. Χάνει ο ΠΑΟΚ, φταίνε οι διαιτητές, ο Ολυμπιακός, ο Ζιντάν και ο Κολίνα μαζί. Δεν έχουν όμως ποτέ ευθύνες οι παίκτες, ο προπονητής και τα λιβάνια.

Σκέφτηκε ο Παμπλίτο πως θα ήταν κορόιδο αν δεν εκμεταλλευόταν αυτόν τον ωραίο κανόνα. Αλλωστε, σιγά το δύσκολο.

Εκανε το γνωστό αναμάσημα «μας πολεμάνε από παντού», εκστόμισε και το περίφημο «το παιχνίδι που χάσαμε δεν το μετράω» και καθάρισε. Αυτό έλειπε να μετρούσε την ήττα από τον Αρη. Είπαμε, για όλα φταίνε οι άλλοι.

Δεν μας είπε βέβαια αν τον ΠΑΟΚ τον κυνηγούν και στην Ευρώπη. Αν εκεί περπατά με ψηλά το κεφάλι ή σαν κατσαρίδα. Να δικαιολογήσει τον έναν βαθμό στα δύο ματς με την Ομόνοια και την επική ανατροπή της PSV.

Μου διέφυγε πως η μνήμη σταμάτησε στο 4-1.

Οταν ο ΠΑΟΚ θα αρχίσει να βάζει νερά, να χάνει βαθμούς και να απομακρύνεται από την κορυφή θα έχει έρθει η ώρα που ο Γκαρσία θα αντιληφθεί πως όσο οπαδιλίκι κι αν έχει πουλήσει, όσο κατατρεγμένος κι αν το έχει παίξει, τα αφεντικά του θα τον αποκεφαλίσουν και θα φροντίσουν να μη στάξει σταγόνα αίμα.

Οι κακές διαιτησίες αποτελούν καλή δικαιολογία την πρώτη φορά. Αντε και τη δεύτερη. Μετά έχει σειρά η ορχήστρα. Και ανάθεμά την, έχει πολλά όργανα που όταν αρχίζουν να παίζουν ο Γκαρσία και ο κάθε Γκαρσία χορεύουν στον ρυθμό τους έχοντας πάντα κατεύθυνση την έξοδο.