Ηρθε για να μείνει

Συμβαίνει με αξιοπρόσεκτη συνέπεια. Και είναι σπουδαίο αν αναλογιστεί κανείς πως μέσα στον ωκεανό του πρωταθλητισμού ο Ολυμπιακός καταφέρνει σχεδόν σε ετήσια βάση να κάνει το δικό του «δώρο» στο ελληνικό ποδόσφαιρο. H λίστα είναι μακρά και όπως φαίνεται ήδη συνεχίζεται, μιας και για όσους δεν το κατάλαβαν ο Μάριος Βρουσάι ήρθε για να μείνει. Το δώρο… 2020.

Την Τετάρτη στο Ολυμπιακό Στάδιο πέτυχε ένα υπέροχο γκολ κόντρα στην ΑΕΚ. Δεν έφτασε για τους βαθμούς της νίκης, με έναν τρόπο όμως επιβεβαίωσε αυτό που ο ερυθρόλευκος οργανισμός καταλαβαίνει καιρό τώρα. Ο 22χρονος winger είναι πια έτοιμος για να βγει στην πρώτη γραμμή της μάχης. Με ταλέντο, ικανότητα, με χαρακτήρα που αντέχει το βάρος της φανέλας. Ετοιμος να γίνει ένας ακόμη έλληνας πρωταγωνιστής για τους πρωταθλητές. Ενας ακόμη που ξεπηδά από τα τμήματα υποδομής του και έχει τα… κυβικά να πάει αυτή τη διαδρομή ως το τέλος. Από τις 25 Νοεμβρίου (κόντρα στη Σίτι) μετρά έξι συμμετοχές σε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ. Μέχρι τότε; Δεν είχε αγωνιστεί δευτερόλεπτο φέτος. Σημασία όμως δεν έχει τι έγινε με τα… τρένα που πέρασαν. Αλλά με εκείνο που πρόλαβες και επιβιβάστηκες. Υπήρξαν μια σειρά από συγκυρίες για να βρεθεί στον… σταθμό του τρένου (οι τραυματισμοί Βαλμπουενά, Μπρούμα, ο Ραντζέλοβιτς που βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, η έλλειψη δεύτερου δεξιού μπακ!). Το θέμα όμως είναι ότι πρόλαβε και πήδηξε στο βαγόνι σε ένα ταξίδι που μόλις άρχισε.

Τσιμίκας και Βρουσάι

Δεν έχουν περάσει παρά λίγοι μήνες που ο Κώστας Τσιμίκας άφησε τον Ρέντη για το Μέλγουντ και τα Ερυθρόλευκα του Ολυμπιακού για το βαθύ κόκκινο της Λίβερπουλ. Τελετή παράδοσης – παραλαβής. Στον ίδιο διάδρομο, τον αριστερό, είναι που εδώ και μερικές εβδομάδες ο – γεννημένος στην Αλβανία τον Ιούλιο του ’98 – Βρουσάι προσπαθεί να βάλει το δικό του σημάδι. Αλλη θέση – ο ένας μπακ, ο άλλος εξτρέμ – ίδια ιστορία όμως. Ο Τσιμίκας βρήκε την «ώθηση» για το παραπάνω βήμα στην Ολλανδία όπου αγωνίστηκε δανεικός για τη Βίλεμ (33 συμμετοχές) την περίοδο 2017-18. Ο Βρουσάι βρέθηκε με τον ίδιο τρόπο στη Βίλεμ (42 συμμ.) την περίοδο 2019-20. Ο Τσιμίκας πριν φύγει για τα ξένα και επιστρέψει είχε προλάβει να πάρει μια γεύση από Ολυμπιακό (12 συμμ.). Ο Βρουσάι άλλη μία (7 συμμ.). Ο Τσιμίκας έκανε το «μπαμ» όταν μπροστά του στάθηκε ένας πολύπειρος ποδοσφαιριστής όπως ο Ματιέ Βαλμπουενά που τον βοήθησε πάρα πολύ στο να κατανοήσει «τακτικά» το παιχνίδι. Ο Βρουσάι το κάνει έχοντας πίσω του την «παλιά καραβάνα» που λέγεται Χοσέ Χολέμπας, ο οποίος τον καθοδηγεί μέσα στο γήπεδο. Και οι δύο έχουν για «στήριγμα» τον Ανδρέα Μπουχαλάκη που με έναν τρόπο κρατά τα «κλειδιά» της αριστερής λειτουργίας του Ολυμπιακού στον αγωνιστικό χώρο.

Μόνο το ίδιο σπίτι

Και οι δύο είδαν τα πράγματα να κυλούν με τον τρόπο που θέλουν υπό τις εντολές του Πέδρο Μαρτίνς. Και οι δύο χρειάστηκε να αλλάξουν ως και θέση για να βρουν τη θέση τους στο ποδόσφαιρο: ο Τσιμίκας ξεκίνησε στις Σέρρες ως εξτρέμ. Ο Βρουσάι έφτασε από τη Ναύπακτο το ’15 ως κλασικό «10άρι». Και ως… κλαράκι, μιας και τους πρώτους μήνες στον Ρέντη έπρεπε να πάρει 5-6 κιλά προτού πατήσει στον αγωνιστικό χώρο. Ο μύθος λέει πως ο Βρουσάι ήταν να «πάρει» και το σπίτι του Τσιμίκα στο Τίλμπουργκ. Τελικά όμως προτίμησε να συγκατοικήσει με τον Βαγγέλη Παυλίδη που είχε «πιάσει» το σπίτι που άφησε ο Δημήτρης Κολοβός! Αν ο Βρουσάι μπορεί να γίνει… Τσιμίκας; Οχι. Ο Βρουσάι μπορεί να γίνει… Βρουσάι. Μπορεί να δικαιώσει όλους εκείνους τους ανθρώπους που χρόνια τώρα στα ενδότερα του Ολυμπιακού ορκίζονται για το πολυδιάστατο ταλέντο του. Την ικανότητα στη δημιουργία. Την ικανότητα στο γκολ. Την ικανότητα να «υπηρετήσει» το ποδόσφαιρο μιας ομάδας που ξυπνά και κοιμάται με την απαίτηση του πρωταθλητισμού. Και ποιος ξέρει; Ισως κάποια στιγμή η Ιστορία γράψει για εκείνον και άλλα πολλά.

Για την «αδυναμία» του Αριέλ Ιμπαγάσα, που μεγάλωσε με «είδωλο» τον Τζουλιάν Ντρέξλερ και που συνεχίζει να ονειρεύεται πως θα ζήσει στο λιμάνι όσα… υποσχόταν χρόνια ολόκληρα στην ελίτ της παραγωγικής διαδικασίας: τότε που φορούσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού των Νέων και σκόραρε κατά ριπάς (29 με τη δεύτερη ομάδα του Ολυμπιακού) φωνάζοντας πως «έρχεται».