Να αλλάξουν όλα

Ο Νίκος Φίλης, υπεύθυνος του ΣΥΡΙΖΑ για τις πολιτικές σε θέματα Παιδείας, πήρε πάνω του την κοινοβουλευτική συζήτηση για το νομοσχέδιο επαγγελματικής εκπαίδευσης που κατέβασε το υπουργείο Παιδείας. Και έκανε συνδικαλισμό. Η πολιτική της κυβέρνησης είναι ταξική, έχει στόχο μόνο την αγορά εργασίας αλλά όχι τις ανάγκες των νέων και, κυρίως, την υποχρέωση του κράτους να παράσχει γενική παιδεία. Φυσικά, πολέμησε τα ψηφιακά μαθήματα, διότι επίσης τα θεωρεί ταξικά, αφού πολλοί μαθητές δεν έχουν πρόσβαση σε κομπιούτερ ή σε κινητό. Υπεραμύνθηκε ενός πανεπιστημίου για όλους, με τη σημερινή μορφή. Και κατακεραύνωσε την υπουργό Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, διότι κατά τη γνώμη του χωρίζει τους μαθητές σε ανθρώπους και σκουπίδια – φέρνοντας ως παράδειγμα το ασανσέρ για τη μεταφορά των σκουπιδιών που υπήρχε στις παλαιές πολυκατοικίες.
Ο Νίκος Φίλης έχει πείρα στις καταγγελίες, αυτό κάνει όλη του τη ζωή, από τα φοιτητικά του χρόνια: φέρνει την πολιτική στα μέτρα της εφήμερης αντιπολίτευσης που κάθε φορά ασκεί. Ψάχνει ταξικά πρόσημα και παραδείγματα για να κάνει ελκυστικά τα επιχειρήματά του. Πολύ συχνά παραβλέποντας τα πραγματικά δεδομένα ή, ακόμα καλύτερα, υιοθετώντας μερικά τα οποία χωράνε στην εικόνα που φιλοτεχνεί.
Στην προχθεσινή του αγόρευση, άλλωστε, έπρεπε να υπεραμυνθεί των κυβερνητικών πολιτικών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και, κυρίως, του Κώστα Γαβρόγλου, ο οποίος επιθετικά, καταργώντας τα ΤΕΙ, έπληξε καίρια την τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση. Αλλά μπορεί μια κοινωνία να πορευθεί χωρίς τεχνικά επαγγέλματα, χωρίς ειδικευμένους επαγγελματίες με δεξιότητες σε θέματα της καθημερινότητας; Το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας ήταν μια αρχή. Πρέπει φυσικά να γίνουν ακόμα πολλά: η κυβέρνηση, στην ουσία, οφείλει να χτίσει συνολικά μια μεταρρυθμιστική εκπαίδευση, καταργώντας επιθετικά κάθε πτυχή της αντιμεταρρύθμισης του ΣΥΡΙΖΑ, σε όλα τα πεδία. Πρέπει να αλλάξουν όλα.
Απαιτείται καλή μέση εκπαίδευση, που να παράσχει γενικές γνώσεις, να φτιάχνει εγγράμματους πολίτες. Ο Φίλης θεωρεί, άραγε, ότι είναι αρκετό αυτό που υπάρχει; Η χώρα πατώνει στους δείκτες αξιολόγησης του ΟΑΣΑ στις οποίες η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στις χώρες όπου κυριαρχεί ο λειτουργικός αναλφαβητισμός.
Επίσης, η χώρα είναι γεμάτη πανεπιστημιακά τμήματα. Μερικά, συγκεντρώνουν φοιτητές που απέμειναν, έχοντας αποτύχει να περάσουν σε δεκάδες άλλα, που έχουν εισαχθεί με λευκή κόλλα. Είναι δυνατόν, όμως, το κράτος να επιμείνει σε ένα σύστημα που απλώς παρέχει πτυχία χωρίς αντίκρισμα, τα οποία δεν έχουν κύρος παρά μόνο για τη μοριοδότηση υποψηφίων προς διορισμό στο Δημόσιο; Τα Πανεπιστήμια του Φίλη παίζουν τον ρόλο που έπαιζαν τα στρατόπεδα παλαιότερες εποχές: καφετέριες, διασκεδαστήρια, ενοικιαστήρια. Α, και σοσιαλισμός.
Οσο για τα μαθήματα εξ αποστάσεως, προφανώς στενοχωριέται η αντιπολίτευση που λειτουργούν και οι μαθητές έχουν αποκτήσει τις ψηφιακές δεξιότητες – τη δημοκρατία του καιρού μας, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ απεχθάνεται. Λόγω ιδεοληψίας; Χειρότερα. Λόγω άγνοιας.













