Ποινικό αδίκημα που δεν χρειάζεται έρευνα…

Πρέπει να έχει μεγάλη δύναμη ο εικοσάχρονος τερματοφύλακας του Αρη Μίλτος Σιαμπάνης για να καταγγείλει όσα κατήγγειλε σχετικά με το ματς Αρης – ΠΑΟΚ (1-0). Πριν περάσουν τρεις μέρες βγήκαν στη δημοσιότητα, όχι μόνο οι καταθέσεις του στον αθλητικό εισαγγελέα, αλλά και όλα τα προσωπικά του δεδομένα. Χθες μπορούσε να βρει κανείς στο Διαδίκτυο, χάρη στις ανακοινώσεις του ΠΑΟΚ, τα συμβόλαιά του με τον Αρη και τον Ολυμπιακό, τη διεύθυνση κατοικίας του στη Θεσσαλονίκη, ακόμα και το AΦΜ του!

Διαρροή

Το πού βρέθηκαν τα συμβόλαια του ποδοσφαιριστή είναι εύκολο να το βρει κανείς αν θέλει να το ψάξει. Οποιος θέλει μπορεί να ανακαλύψει από πού έγινε η διαρροή και ποιος την έκανε. Αλλά η δημοσιοποίηση των προσωπικών δεδομένων του ποδοσφαιριστή είναι ποινικό αδίκημα που δεν χρειάζεται καν έρευνα! Αυτοί που το έκαναν μάλιστα πρέπει να κατάλαβαν τι έκαναν και μετά από λίγο σε μια δεύτερη ανάρτηση είχαν σβήσει κάποια πράγματα – αλλά βέβαια το κακό (ή για την ακρίβεια το αδίκημα…) έχει γίνει. Θα ασχοληθεί κανείς αρμόδιος; Πολύ αμφιβάλλω.

Βάρδια

Με τον καιρό, όταν συμβαίνουν τέτοιου είδους καυγάδες στο ελληνικό μας ποδόσφαιρο έχω μάθει να διασκεδάζω με τις αντιδράσεις, όχι τόσο των εμπλεκομένων ομάδων, αλλά με την ίδια την αμηχανία των αρμόδιων – είτε είναι εισαγγελείς, είτε κυβερνητικοί παράγοντες. Η συνηθέστερη φράση που ακούγεται είναι «γιατί να μου τύχει τώρα εμένα αυτό;». Κανείς δεν νοιάζεται ποτέ για κάποιου είδους ουσιαστική έρευνα κι αυτό που θα ‘θελαν είναι να ξεχαστούν όλα και γρήγορα. Για αυτό ομολογώ ότι διασκεδάζω με αυτές τις ανακοινώσεις των ομάδων που είναι γεμάτες χολή. Οσο πιο πολλές βγάλουν, τόσο περισσότερο χάνουν τον ύπνο τους όσοι αναρωτιούνται τι κακό έκαναν και τους έτυχαν στη βάρδια αυτές οι ιστορίες.

Συσκότιση

Θα τις διαλευκάνουν; Επιτρέψτε μου να αμφιβάλω. Στη συγκεκριμένη ιστορία που φούντωσε το βράδυ της Κυριακής και συνεχίζεται καθημερινά με νέα επεισόδια ο Σιαμπάνης ονόμασε κάποιους συγκεκριμένους κυρίους που τον πλησίασαν και του πρότειναν χρήματα για μειωμένη απόδοση. Τι θα ήταν λογικό να συμβεί; Να αναζητηθούν από τις διωκτικές αρχές οι συγκεκριμένοι για να μας πουν τη θέση τους. Τον πλησίασαν τον τερματοφύλακα; Και γιατί; Απλό νομίζω είναι. Αντί να γίνει αυτό ασχολούμαστε (όσοι ασχολούνται…) με ένα σωρό άλλα. Με το αν ο Σιαμπάνης πήρε μικρότερο συμβόλαιο από τον Αρη, με το γιατί κατήγγειλε την ιστορία ο αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού Κώστας Καραπαπάς, με το ποιος είναι ο δικηγόρος του ποδοσφαιριστή κ.λπ. Θα τον βρει κανείς αυτόν τον κύριο Νώντα που όλη η Θεσσαλονίκη γνωρίζει; Και θα του ζητήσει εξηγήσεις; Απλό νομίζω είναι. Οσο δεν συμβαίνει αυτό, υπάρχει εν εξελίξει μια προσπάθεια γενικής συσκότισης και τίποτα άλλο.

Παραδέχεται

Εχει πάντως ενδιαφέρον ότι σε μια από τις δεκάδες ανακοινώσεις του ο ΠΑΟΚ μοιάζει να δέχεται ότι όντως τον Σιαμπάνη τον πλησίασαν κάποιοι. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι αυτοί ήταν άνθρωποι του Ολυμπιακού – ο ισχυρισμός έχει πλάκα, αλλά δείχνει ότι μάλλον οι άνθρωποι του Δικέφαλου κάτι φοβούνται. Μήπως φοβούνται την ύπαρξη κάποιας φωτογραφίας ή κάποιας ηχογράφησης; Δεν το ξέρω.
Αλλά η ανακοίνωση με την οποία παραδέχονται ότι ο τερματοφύλακας με κάποιους μίλησε, είναι το μόνο αληθινά ενδιαφέρον στοιχείο σε μια κατά τα άλλα μπανάλ ιστορία. Που απλά αποδεικνύει ότι στο ποδόσφαιρο μπορεί να κάνει ο καθένας ό,τι γουστάρει (ακόμα και να δελεάζει παίκτες με λεφτά σε σακούλες…) χωρίς να φοβάται. Λες και δεν το ξέραμε…

Μίδας

Η είδηση ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, υπογράφοντας πρόωρη επέκταση συμβολαίου με τους Μιλγουόκι Μπακς για πέντε χρόνια έναντι 228,2 εκατομμυρίων δολαρίων έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης του ΝΒΑ είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Στην Ελλάδα ίσως είναι και ακατανόητη, καθώς ο Γιάννης μας δεν κέρδισε πέρυσι τίποτα με τους Μπακς. Στην Ευρώπη μετράμε σχεδόν τα πάντα με τίτλους. Νομίζουμε πως όποιος κερδίζει είναι καταπληκτικός και πρέπει να πληρώνεται γιατί κερδίζει. Οι Αμερικανοί δεν σκέφτονται ακριβώς όπως εμείς: πληρώνουν πολλά για όσους με την παρουσία τους ομορφαίνουν τα παιχνίδια και γίνονται λόγος για να παρακολουθεί ο κόσμος τα σπορ. Ο Αντετοκούνμπο, εκτός από καταπληκτικός παίκτης έχει κι αυτή την υπέροχη προσωπική ιστορία, που τόσο μαγεύει τους Αμερικανούς. Πληρώνουν όχι μόνο για τον παίκτη αλλά και για τον μύθο του. Γιατί θεωρούν ότι είναι ένα καταπληκτικό παράδειγμα θέλησης. Τα σκεφτόμουν όλα αυτά, καθώς διάβαζα μια ακόμα ανακοίνωση που έβγαλε χθες η ΚΑΕ Παναθηναϊκός για τη διαιτησία, αυτή τη φορά με αφορμή την ήττα από τη Ρεάλ Μαδρίτης στο ματς της περασμένης Τρίτης. Οντως ο Παναθηναϊκός αδικήθηκε στο ματς με τη Βασίλισσα. Δυο – τρία σφυρίγματα των διαιτητών ήταν λάθος και μάλιστα ήταν και δύσκολο να καταλάβει κανείς τι ακριβώς είδαν ή δεν είδαν οι διαιτητές: η Ρεάλ ασκεί πάντα μια γοητεία στους διαιτητές – ειδικά τα βράδια που είναι στριμωγμένη. Αλλά είναι κρίμα που ο ΠΑΟ στάθηκε στη διαιτησία μετά από μια μεγαλειώδη εμφάνιση των παικτών του από τους οποίους έλειψε μόνο το καλάθι της νίκης.

Επτά

Ο Παναθηναϊκός έπαιξε δυο παρατάσεις κόντρα στη Βασίλισσα που ήρθε στην Αθήνα κουβαλώντας στις αποσκευές της επτά συνεχόμενες νίκες. Η εμφάνιση του ΠΑΟ θα πρέπει να θεωρηθεί σημείο αναφοράς για τη συνέχεια. Είναι η καλύτερη της χρονιάς. Και είναι κρίμα η συζήτηση για τη διαιτησία να «σκοτώνει» τη συζήτηση για την εμφάνιση.

Σεζόν

Ο εφετινός Παναθηναϊκός στο μπάσκετ ζει μια παράξενη χρονιά. Η ομάδα υποχρεώθηκε να ρίξει πάρα πολύ το μπάτζετ της μετά την απόφαση του μεγαλομέτοχου Δημήτρη Γιαννακόπουλου να αποχωρήσει. Βασίζει την προσπάθειά της σε ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά το μπάσκετ, όπως ο Φραγκίσκος Αλβέρτης και ο Δημήτρης Διαμαντίδης. Για την ώρα δεν βλέπω κάποιο διατεθειμένο να βάλει χρήματα σε ένα σπορ που τα χρήματα δεν επιστρέφουν ποτέ. Για να μπορέσει ο ΠΑΟ να φτιάξει μια ομάδα που βασίζεται σε νέα παιδιά, για να βγάλει μια νέα φουρνιά από Ελληνόπουλα και για να γίνει ξανά γρήγορα ανταγωνιστικός στην Ευρωλίγκα (όχι πάντως φέτος), αυτό που κυρίως χρειάζεται είναι παιχνίδια σαν αυτό που έδωσε με τη Ρεάλ την Τρίτη, δηλαδή παιχνίδια που βοηθάνε τους παίκτες να χτίσουν αυτοπεποίθηση και να πιστέψουν στις δυνατότητές τους. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ένα ματς σαν αυτό του ΠΑΟ με τη Ρεάλ (με δυο παρατάσεις, απροσδόκητη εξέλιξη, καταπληκτικούς πρωταγωνιστές κ.λπ.) στην Αμερική θα γινόταν κάποτε ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ στο οποίο θα μαθαίναμε ένα σωρό από τα μυστικά των ηρώων του. Εδώ δυστυχώς γίνεται απλά λόγος για να βγει μια ανακοίνωση για τη διαιτησία…