«Αλλο να το ακούς και άλλο να το ζεις»

«Σαν να μην πέρασε μια μέρα». Ετσι ένιωσε την πρώτη φορά που με την ιδιότητα του αναισθησιολόγου μπήκε ξανά, έπειτα από 20 χρόνια, στη ΜΕΘ του δημόσιου νοσοκομείου. Και ας ήταν όλα γύρω του διαφορετικά με έκτακτα αυστηρά πρωτόκολλα και αλλιώτικες – πιο δύσκολες – συνθήκες εργασίας. «Και ας είναι τελικά αυτός ο αόρατος εχθρός πολύ πιο ύπουλος από ό,τι νομίζαμε» όπως λέει ο ίδιος, ο βουλευτής της ΝΔ Χρήστος Κέλλας, εκ των ιατρών της εθνικής αντιπροσωπείας που ζήτησαν απαλλαγή από τα καθήκοντά τους στη Βουλή για να ενταχθούν εθελοντικά στο δυναμικό του δημόσιου συστήματος υγείας. Με ανταπόκριση από την πρώτη γραμμή, το νοσοκομείο στην επιδημιολογικά φορτισμένη περιοχή της Λάρισας όπου βρίσκεται και επίσημα πλέον εδώ και μία εβδομάδα (μαζί με τον βουλευτή του ΚΚΕ, πνευμονολόγο Γιώργο Λαμπρούλη ο οποίος μάλιστα είχε κάνει την αρχή για τους βουλευτές γιατρούς), ο Κέλλας στέλνει μέσα από τα «ΝΕΑ» μηνύματα προς την κυβέρνηση και τους πολίτες. Ο ίδιος, άλλωστε, βρέθηκε απέναντι στον κορωνοϊό και με τις δύο αυτές ιδιότητες: Την άνοιξη ως κλινήρης για 15 ημέρες σε θάλαμο αρνητικής πίεσης στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας και εννέα μήνες μετά ως αναισθησιολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο της πόλης. Ως ασθενής αντιμετώπισε τον «εχθρό» με «λιγότερο φόβο», όπως λέει, «ίσως γιατί ήμουν από τους πρώτους που νόσησα, ίσως γιατί δεν είχα συμπτώματα δύσπνοιας ή πόνου, παρά την εκτεταμένη πνευμονία, ίσως γιατί το ιατρικό team ήταν καταπάνω μου, ενώ μου έδιναν δύναμη τα μηνύματα, τα τηλεφωνήματα και οι προσευχές φίλων και γνωστών». Και τώρα, «έχω μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση πιθανόν λόγω αντισωμάτων. Και σίγουρα περισσότερο πείσμα για να βγουν νικητές όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάνθρωποί μου – ανάμεσά τους φίλοι και γνωστοί μου».

Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας επικρατούν, όπως περιγράφει, πολεμικές συνθήκες. Τα 28 κρεβάτια ΜΕΘ είναι μονίμως κατειλημμένα («δεν προλαβαίνουν να αδειάσουν»), έμπειροι γιατροί λυγίζουν και ξεσπούν ενώ στη μάχη είναι έξι εντατικολόγοι, τρεις εξειδικευμένοι ιατροί από άλλα τμήματα, τρεις επικουρικοί και επτά-οκτώ ειδικευόμενοι. «Αλλο να το βλέπεις απέξω ή να ακούς περιγραφές και άλλο να το ζεις» σημειώνει ο Κέλλας και ξεχωρίζει την πιο δύσκολα διαχειρίσιμη κατάσταση: «Η απώλεια αδελφικών φίλων ή και συναδέλφων. Αφόρητη στιγμή. Οπως και η ενημέρωση των συγγενών για τον χαμό του ανθρώπου τους».

Ο ίδιος δέχεται πλέον απευθείας τα αιτήματα των υγειονομικών (να καλυφθούν ελλείψεις, να υπάρξει μονιμοποίηση, σταθερή στήριξη του ΕΣΥ κ.ά.) και ως μήνυμα στους συναδέλφους του στη Βουλή και την κυβέρνηση τονίζει ότι «το προσωπικό έχει ανάγκη από ηθική και υλική υποστήριξη. Είναι ήδη εξουθενωμένο σωματικά και ψυχικά και ο αγώνας συνεχίζεται. Γι’ αυτό τίποτα και κανείς δεν περισσεύει». Οπως προειδοποιεί, εξάλλου, ακολουθεί ένα σκληρό δίμηνο, παρά τους εμβολιασμούς.  «Απαιτείται χρόνος για να αρχίσει να “πιάνει” η ανοσία. Αρα προσοχή στην αυστηρή τήρηση των μέτρων, στην αποφυγή συγχρωτισμού και στη σωστή χρήση μάσκας παντού. Χώρες με προηγμένα συστήματα υγείας πιέζονται ξανά και προχωρούν σε αυστηρότερα μέτρα στις γιορτές, όπως η Γερμανία», εξηγεί.