Περί πολέμων και μαχών

Λέξεις και φράσεις που αφορούν ιστορικά γεγονότα και ιστορικές περιόδους όλο και περισσότερο έχω την αίσθηση ότι ταλαιπωρούνται και κακοπαθαίνουν, σε κάθε είδους κείμενα. Και όμως, θα τολμούσα να πω ότι τα πράγματα είναι σχετικά απλά ως προς τον τρόπο με τον οποίο ενδείκνυται να γράφονται.

Πολύ απλά και συνοπτικά, λοιπόν: περίοδοι της Ιστορίας, πόλεμοι, μάχες, κ.λπ. γράφονται με κεφαλαία αρχικά. Εχουμε έτσι και λέμε: η Αναγέννηση, η Μεταρρύθμιση (προφανώς η θρησκευτική του 16ου αιώνα, όχι η μεταρρύθμιση γενικώς), ο Μεσαίωνας, οι Σκοτεινοί Χρόνοι (αλλιώς είναι κάποιοι χρόνοι κατά τους οποίους ο ήλιος δεν έβγαινε ή είχε συνεχώς συννεφιά), κ.ο.κ. Επίσης: οι Περσικοί Πόλεμοι, ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, ο Τριακονταετής Πόλεμος, οι Θρησκευτικοί Πόλεμοι (διαδοχικοί στη Γαλλία του 16ου αιώνα, και ως εκ τούτου μια ολόκληρη περίοδος), ο Κριμαϊκός Πόλεμος, οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι, ο Γαλλογερμανικός Πόλεμος του 1870-71, ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος του 1940-41 [παλαιότερα είχα υποστηρίξει ότι ακόμα πιο σωστό είναι ο Γαλλο-Γερμανικός Πόλεμος ή ο Ελληνο-Ιταλικός αλλά παραδέχομαι ότι αυτό ήταν ίσως σχολαστικό], οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Πρώτος (Α’) Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Δεύτερος (Β’) Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Πόλεμος της Κορέας, κ.ο.κ. Αλλά και ο Ψυχρός Πόλεμος (αυτός που ο Τσίπρας τον λέει Frozen), χοντρικά 1946-89, ως περίοδος, έστω και αν δεν γίνονταν μάχες μεταξύ Αμερικανών και Σοβιετικών. Επίσης ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, και βέβαια ο παρ’ ημίν Εμφύλιος Πόλεμος του 1943-49, ο και ως σκέτος Εμφύλιος αναφερόμενος.

Και βέβαια, η Αλωση της Κωνσταντινούπολης και η Μικρασιατική Καταστροφή ως μείζονα στρατιωτικοπολιτικά γεγονότα (και όχι άλωση ή καταστροφή, όπως διαβάζω τα τελευταία χρόνια, σαν να θέλουμε να υποβαθμίσουμε το γεγονός), όπως και η Κατοχή, ως συγκεκριμένη περίοδος (1941-44) της Νεοελληνικής Ιστορίας.

Αλλά και η Μάχη του Μαραθώνα, η Μάχη του Γρανικού, η Μάχη του Μαντζικέρτ, η Ναυμαχία της Ναυπάκτου, η Μάχη του Αούστερλιτς, η Μάχη του Μάρνη, η Μάχη του Στάλινγκραντ, κ.ο.κ.