Πορεία μετ’ εμποδίων. Ανάγκη ρεαλισμού και ευελιξίας

Η προσεχής Σύνοδος Κορυφής που θα εξετάσει και το κρίσιμο θέμα της λήψεως μέτρων για την υποτροπιάζουσα παραβατική στάση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθιστά σκόπιμη τη διατύπωση ορισμένων σχολίων: Η μέχρι τώρα στάση της Τουρκίας, σε πείσμα των επικρίσεων και των ρητών προειδοποιήσεων που της είχε απευθύνει η ΕΕ από τον παρελθόντα Οκτώβριο περί λήψεως μέτρων, εάν συνέχιζε την πολιτική των προκλήσεών της, παρέμεινε αγέρωχη και αμετάβλητη. Μάλιστα, δε, σε πολλές περιπτώσεις σημείωσε και όξυνση με σταθερή υπόκρουση υπερφίαλες δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας, ότι δεν πρόκειται να μεταβάλει ούτε τους στόχους της ούτε και την ακολουθούμενη για την πραγμάτωσή τους τακτική.

Πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι από την πλευρά της η ΕΕ, όπως επανειλημμένως έχει δυστυχώς πράξει και στο παρελθόν, τήρησε και τηρεί έναντι της αδιάλλακτης γραμμής του κ. Ερντογάν στάση φραστικής αυτοσυγκράτησης και αυστηροφανούς επιείκειας, που εκφράζει διάθεση αδεξίως καλυπτόμενης ανοχής προς την αλαζονική έπαρση του τούρκου ηγεμόνα. Προφανώς δε το συμπέρασμα αυτό συνάγει και εκείνος και για τον λόγο αυτόν δεν προβαίνει σε αλλαγή των ενεργειών του ως επίμονου ταραξία. Ακολουθείται επιπλέον με αμοιβαία σύμπραξη προσχηματική μεθόδευση, που προβλέπει δήθεν κινήσεις πολιτικής ψευδοϋποχώρησης που χρησιμεύουν ως πρόφαση στην ΕΕ για να αναβάλλει συνεχώς την επιβεβλημένη αναχαίτιση της τουρκικής συμπεριφοράς.

Οι λόγοι του φαινομένου αυτού είναι ο ηγετικός ρόλος της Γερμανίας, η οποία καθορίζει την πολιτική της Ενωσης κατά το πνεύμα και τα εθνικά της συμφέροντα και η αποδοχή της κατάστασης αυτής από την πλειονότητα των κρατών-μελών που συμβάλλουν έτσι στην αποφυγή χάραξης μιας στιβαρής εξωτερικής πολιτικής.

Εξαίρεση στην εικόνα αυτή αποτελεί η Γαλλία η οποία επιθυμεί εμβάθυνση των ενωσιακών διαδικασιών και τη διαμόρφωση ενιαίας εξωτερικής πολιτικής που θα περιλαμβάνει και αιχμηρά μέτρα εναντίον χωρών που ενεργούν κατά των κρατών-μελών της Ενωσης, όπως είναι η περίπτωση της αυθαιρετούσης Τουρκίας.

Στο φως των δεδομένων αυτών η πρόγνωση για τα περί Τουρκίας αποτελέσματα της επόμενης Συνόδου είναι ότι και αυτή τη φορά δεν θα αποφασιστούν «μέτρα» κατά της Τουρκίας, με επανάληψη του υποκριτικού παιγνίου της δήθεν τουρκικής μεταμέλειας και της αναγκαίας αναμονής για την πιστοποίηση της τουρκικής ειλικρίνειας. Επιβάλλεται επίσης να λεχθεί ότι η Ενωση σε κάθε ανακοίνωσή της δεν φείδεται ευνοϊκών σχολίων για τη σπουδαιότητα της Τουρκίας και την ανάγκη ενίσχυσης των ευρωτουρκικών δεσμών. Στο πλαίσιο αυτό, η χώρα μας είναι επιτακτικά αναγκαίο να προχωρήσει:

• Σε επίσπευση της στενής στρατηγικής συνεργασίας της με τη Γαλλία, συνεργασίας που μάλλον έχει ήδη καθυστερήσει.
• Σε ανάληψη πρωτοβουλιών για τη σύναψη ουσιαστικών διμερών συμμαχιών όπως αυτή με τα ΗΑΕ.
• Σε αποβολή του χρόνιου «συνδρόμου του καλού παιδιού» που αναμένει την μηδέποτε παρεχόμενη ανταμοιβή για τη «συνετή» και «σώφρονα στάση» του
• Σε αποφυγή εξωραϊσμού της εξέλιξης των προβλημάτων μας στον εξωτερικό τομέα, πράγμα που οδηγεί σε σφάλματα εκτιμήσεως και σε εύλογη απογοήτευση της κοινής γνώμης.
• Στην πάση δυνάμει ενίσχυση της εθνικής άμυνας.
• Στη ριζική καταπολέμηση στους χειρισμούς ενός υποφώσκοντος κλίματος «περίσκεψης» που κατά κανόνα καταλήγει σε τελματώδη ατολμία.

Επίσης απαραίτητο είναι να μην υποτιμώνται οι εν Κύπρω τουρκικές επιδιώξεις στη διαμόρφωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Ο Δημήτρης Καραϊτίδης είναι πρέσβης ε.τ.