Ηγέτες ξανά

Την ώρα που ο Παναθηναϊκός «πετάει» σήμερα για τη Γαλλία (για τον αυριανό εξ αναβολής αγώνα με τη Βιλερμπάν), η ψυχολογία του «πετάει» ακόμα πιο ψηλά μετά την εμφατική εμφάνιση κόντρα στην Μπάγερν.

Δεν ήταν μόνο η νίκη (83-76) κόντρα σε μία από τις πιο οργανωμένες ομάδες της Ευρωλίγκας όπως είναι αυτή του Μονάχου του Αντρέα Τρινκιέρι.

Ηταν το γεγονός ότι έβγαλε αντίδραση η ομάδα και το κυριότερο έπιασε τόπο η κουβέντα τριών ανθρώπων!

Ναι, διότι μετά την απογοητευτική (με μέσο όρο 94 πόντους παθητικό) διαβολοβδομάδα στην Ισπανία υπήρξε… φροντιστήριο.

Πριν από τον κόουτς Βόβορα και την ανάλυση, προηγήθηκαν οι δύο θρύλοι του Παναθηναϊκού και του ελληνικού μπάσκετ, οι φανέλες των οποίων δεσπόζουν στην κορυφή του ΟΑΚΑ δίπλα στα λάβαρα των τροπαίων.

«Μεγάλη υπόθεση να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους σαν τον Φραγκίσκο Αλβέρτη και τον Δημήτρη Διαμαντίδη που μιλούν στους παίκτες και εξηγούν καλύτερα από τον καθένα το τι αντιπροσωπεύει ο Παναθηναϊκός. Το πιο σημαντικό για μένα είναι πως η ομάδα είναι σαν οικογένεια. Παίξαμε σαν οικογένεια και είχαμε αυτό το feeling. Ολοι οι παίκτες ήθελαν να βοηθήσουν είτε έπαιξαν 40 λεπτά είτε 1 λεπτό. Και αυτός είναι ο μόνος δρόμος, να μένεις ενωμένος σαν ομάδα. Μιλήσαμε φυσικά, προσπαθήσαμε να αλλάξουμε πράγματα. Ολος ο οργανισμός ήταν κοντά στην ομάδα. Ο Διαμαντίδης και ο Αλβέρττης μίλησαν στα παιδιά και αυτό ήταν το καλύτερο εχέγγυο για τη συνέχεια» αποκάλυψε στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα ο κόουτς Γιώργος Βόβορας και αυτό ήταν το «ηλεκτροσόκ» που χρειαζόταν εσωτερικά η ομάδα για να κάνει το κορυφαίο φετινό της παιχνίδι με πίεση σχεδόν στα 3/4 του γηπέδου όπου αναγκαζόταν μια ομάδα σαν την Μπάγερν να κάνει 5 λάθη μόλις στο πρώτο δεκάλεπτο και 17 στο σύνολο!

Οι παίκτες του Τριφυλλιού κυνηγούσαν κάθε μπάλα, κάθε φάση σαν να ήταν η τελευταία σε έναν μεγάλο τελικό και αυτό το εξαργύρωσαν με επιστροφή στις νίκες έπειτα από τέσσερις συνεχόμενες ήττες και αντιστροφή – προς το καλύτερο – της ψυχολογίας τους. Δεν ήταν άλλωστε τυχαίο ότι ο κόουτς Βόβορας ξεκίνησε τον αγώνα με την (πλέον «μαχητική») πεντάδα Καλαϊτζάκη, Σαντ Ρος, Παπαπέτρου, Μπέντιλ και Παπαγιάννη, με ξεκάθαρους ρόλους και στόχευση με Νέντοβιτς και Σαντ Ρος να κλέβουν τον τίτλο του MVP από τους υπόλοιπους.