Στροφές

«Κύριε πρόεδρε, μην περάσετε από τον Ρικέρ στον Σαρκοζί»: αυτή την έκκληση απηύθυνε από τις σελίδες του περιοδικού L’Obs ο ιστορικός Ζαν Μπομπερό, αναφερόμενος στον διάσημο φιλόσοφο του οποίου ο Εμανουέλ Μακρόν υπήρξε μια εποχή μαθητής και επιμελητής. Αφορμή για το άρθρο αυτό ήταν μια πρόταση νόμου κατά του «αυτονομισμού» που θα συζητηθεί την ερχόμενη εβδομάδα στη γαλλική Εθνοσυνέλευση. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της ιδεολογικής μεταστροφής του γάλλου προέδρου, όμως, είναι ένας άλλος νόμος, που μεταξύ άλλων θέτει περιορισμούς στον τρόπο κάλυψης της αστυνομικής βίας από τα μέσα ενημέρωσης.

Ο Μακρόν είναι και άτυχος. Πάνω που ήθελε να δείξει ότι στη χώρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει πάνω απ’ όλα να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα των αστυνομικών, έσκασαν οι ιστορίες της βίαιης εκκένωσης ενός καταυλισμού μεταναστών και του άγριου ξυλοδαρμού δύο πολιτών (ενός μαύρου μουσικού και ενός σύρου φωτογράφου) για να δείξουν πόσο λάθος ήταν να επικεντρωθεί το ζήτημα στα μίντια. O πρόεδρος δήλωσε σοκαρισμένος – αλλά αυτό δεν φτάνει. «Ο ταραξίας εκσυγχρονιστής μοιάζει όλο και περισσότερο με παραδοσιακό γάλλο συντηρητικό, έστω και με λίγο πράσινο χρώμα» έγραψαν με το γνωστό δηλητηριώδες ύφος τους οι Financial Times, που δεν μπορεί δα να κατηγορηθούν και για αριστερίζουσες τάσεις…

Θέλει κι η στροφή το στυλ της, πώς να το κάνουμε. Οση κριτική κι αν ασκεί κανείς στον Αδωνι Γεωργιάδη, ας πούμε, πρέπει να παραδεχθεί ότι ο υπουργός Ανάπτυξης ήταν πάντα τοποθετημένος πέραν της παραδοσιακής Δεξιάς. Μπορεί να ενοχλούν πολλά απ’ αυτά που λέει, και κυρίως ο τρόπος που τα λέει, αλλά τουλάχιστον είναι ιδεολογικά συνεπής. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πάλι, δυσκολεύεται στον ρόλο του «σκληρού». Και μοιραία κάνει γκάφες. Για να υπερασπιστεί τα σώματα ασφαλείας, βγαίνει και λέει ότι ο ιός δεν μεταδίδεται στην ατμόσφαιρα, αλλά μόνο σε κλειστούς χώρους. Κι ύστερα τα βάζει κι αυτός με τα μέσα ενημέρωσης επειδή παρερμήνευσαν τις δηλώσεις του.

Τα μέσα φέρουν πράγματι ευθύνη, αλλά διαφορετικού είδους. Πάνε και παίρνουν συνεντεύξεις, ας πούμε, από ανθρώπους που έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα. Πριν από δέκα χρόνια, ο ζωγράφος Κώστας Τσόκλης είχε δηλώσει πως δεν καταλαβαίνει γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός άνθρωπος από τη γυναίκα που προκαλεί με το ντύσιμό της. Τώρα δηλώνει πως δεν καταλαβαίνει γιατί θεωρούμε άξιο να ζήσει ένα παιδί, που μπορεί να είναι βόδι όρθιο, και όχι ένας γέρος, που έχει αποδειχθεί η αξία του. Ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει. Γιατί δεν τον αφήνουμε στη μακαριότητα της αγνοίας του;

Αλλοτε μπορεί να αποκοπείς από την πραγματικότητα λόγω ηλικίας. Αλλοτε πάλι φταίει το ότι δεν διαβάζεις, φιλοσοφία, λογοτεχνία, οτιδήποτε. ‘Η ότι οι υψηλές σου ενασχολήσεις σε έκαναν να πάψεις να διαβάζεις. Μάλλον αυτό πληρώνει ο Μακρόν. Για τον έλληνα πρωθυπουργό, αντίθετα, ακούγεται ότι εξακολουθεί να διαβάζει, όπως διαβάζουν κι οι στενοί του συνεργάτες. Παρήγορο αυτό.