Μπορούσε και άξιζε κάτι παραπάνω

Το πρώτο βασικό ερώτημα το απαντούν τα αποτελέσματα: ήδη στο «4×4» η ταχεία του Πεπ. Με το εισιτήριο της πρόκρισης στην τσέπη έπειτα από το χθεσινό 1-0 στο Φάληρο (Φοντέν 36′). Εδώ όμως που δεν συνάντησε ολόκληρο τον Ολυμπιακό. Αλλά τον… μισό! Και τον βρήκε σε μια νύχτα που τελικά όλα κρίθηκαν από μια παραδόξως «γκάφα» της ομάδας των διαιτητών. Με VAR διεξάγεται το Τσάμπιονς Λιγκ. Την αγκωνιά του Γκουντογκάν στον Ντρέγκερ πρέπει να μην την είδαν μόνο ο Ντάβιντε Μάσα και η… παρέα του!

Θέλησε να αλλάξει κάποια πράγματα ο Πέδρο Μαρτίνς στη διαδρομή του ματς και επιστράτευσε τον winger Μάριο Βρουσάι σε ρόλο δεξιού μπακ χαφ. Τελείωσε την αναμέτρηση με τον Παπ Αμπού Σισέ σε ρόλο σέντερ φορ, όταν η Σίτι έφερνε στο γήπεδο τον Κουν Αγκουέρο και τον Φερναντίνιο. Δοκίμασε ό,τι είχε και δεν είχε. Ο,τι μπορούσε τέλος πάντων σε μια νύχτα που οι απόντες κόντραραν στα ίσα τους παρόντες. Ηταν αναμενόμενο να προκύψει μια παρτίδα που δεν θα περνούσε από χέρια ερυθρόλευκα. Απλά κοιτάζοντας πίσω τώρα που τελείωσαν όλα; Είναι και κρίμα, που το αποτέλεσμα διαμορφώθηκε σε μια φάση που ο ιταλός ρέφερι, ο Ντάβιντε Μάσα, δεν είδε. Και το VAR δεν τον προστάτεψε. Δεν είδε πως η φάση που ολοκληρώθηκε με κινηματογραφική ταχύτητα από τον Φοντέν για το 1-0 ξεκίνησε από επιθετικό φάουλ. Από μια αγκωνιά του Γκουντόγκαν στον Ντρέγκερ. Πολύ εύκολη φάση για τη χάσει μια ομάδα διαιτητών αυτού του επιπέδου.

Το σουτ του Φορτούνη

Θα άλλαζε κάτι; Ισως όχι. Δεν μπορεί όμως να το ξέρει κανείς. Για μια παρτίδα 1-0 συζητάμε. Η Σίτι κυριάρχησε απόλυτα ως τα μισά του δρόμου (12-0 τελικές, 59% – 41% κατοχή μπάλας), έβαλε δύσκολα στον Ζοσέ Σα. Είχε τον απόλυτο έλεγχο στο χορτάρι. Ηταν έτοιμη για να κάνει τη δουλειά της. Και το απέδειξε. Ο Ολυμπιακός βελτιώθηκε αρκετά στο δεύτερο μισό, και τελικά με έναν τρόπο έμεινε μέσα στο ματς ως το φινάλε του. Σε σημείο που η πρώτη τελική – και μοναδική του ευκαιρία – της βραδιάς, εκείνη του Κώστα Φορτούνη (88′) να καταλήξει σε εκείνο το μακρόσυρτο «αχ». Δεν μπορείς να μη σταθείς στην προσπάθεια. Ειδικά σε μια νύχτα με τόσους απόντες. Σε εκείνους που δεν ήταν εκεί (Βαλμπουενά, Ελ Αραμπί, Χασάν, Χολέμπας, Μπρούμα, Ραντζέλοβιτς, Βινάγκρε κ.λπ.) την πιο ακατάλληλη στιγμή.

Ζωντανοί

Οπως και να έχει; Οι Ερυθρόλευκοι έχουν μπροστά τους δύο αναμετρήσεις. Την Τρίτη στη Μασσαλία με τη Μαρσέιγ και έπειτα τελευταία αγωνιστική με την Πόρτο εντός. Είναι ακόμη στο «κόλπο». Με λίγες πιθανότητες για τη 2η θέση. Με αρκετές για την 3η. Εξαρχής αυτά τα δύο ματς έδιναν την εντύπωση πως αποτελούν το κλειδί της κατάταξης. Αν έχουν επιστρέψει και κάποιοι από τους απόντες; Προφανώς ο Πέδρο Μαρτίνς θα μπορεί να διαχειριστεί τη κατάσταση καλύτερα. Ο Πορτογάλος που χθες έδειχνε να λειτουργεί περισσότερο… μηχανικά. Απλά με ό,τι έχει στη διάθεσή του. Είχε τρεις καλούς στόπερ. Τους χώρεσε στο ίδιο αρχικό σχήμα. Σε ένα «βαρύ» 5-4-1. Ο Μπα, ο Σεμέδο, ο Σισέ μπροστά από τον Σα. Ο Ντρέγκερ και ο Μασούρας δεξιά. Ο (τραυματίας, αλλά παλικάρι) Ραφίνια και ο Καμαρά αριστερά. Με τον Εμβιλά και τον Πέπε στη μεσαία γραμμή. Και τον Κώστα Φορτούνη ψηλότερα από όλους. Μια διάταξη πλασμένη για αποστολή υπομονής πίσω από την μπάλα. Σχηματισμός που ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια είχε χρησιμοποιήσει πέρυσι μόνο στα ματς Κυπέλλου με την Καλαμάτα (!) καθαρά για να χωρέσουν όλοι οι διαθέσιμοι ποδοσφαιριστές για τη χρήση του rotation. Τον έβγαλε από το συρτάρι για τη Σίτι.

Ο Σα και το VAR

Για τους Αγγλους που δεν είχαν τον Ντε Μπρόινε, αλλά είχαν όλους τους άλλους. Ο Εντερσον μπροστά από την εστία. Στόουνς και Ρούμπεν Ντίας στην καρδιά της άμυνας. Κανσέλο και Μεντί στα άκρα. Ρόντρι, Γκουντογκάν και Φόντε στο τρίγωνο που έμελλε να κάνει και τη διαφορά στον άξονα. Μπερνάρντο Σίλβα, Στέρλινγκ και Ζεσούς στην επίθεση. Και όσο για το 5-4-1 του Ολυμπιακού; Η Σίτι αυτό το σχέδιο το αντιμετωπίζει 50 φορές τον χρόνο. Οι περισσότερες ομάδες που στέκονται απέναντί της το ίδιο σκέφτονται θέλοντας να ασφαλίσουν την εστία τους. Τόσο συνηθισμένο, που έμοιαζε να κάνει βόλτα στο χορτάρι. Με έξι – επτά παίκτες να πρεσάρουν ψηλά και τη βασική γραμμή της άμυνας να σκαρφαλώνει ως τη μεσαία γραμμή. Κάπως έτσι όχι μόνο πήρε τον έλεγχο. Αλλά άρχισε να βάζει δύσκολα και στον Ζοσέ Σα. Με τον Πορτογάλο να επιβεβαιώνει πως είναι σπουδαίος τερματοφύλακας. Είχε τις απαντήσεις στο 3′ (Ρόδρι), στο 9′ (Φοντέν), στο 31′ (Ζεσούς), στο 44′ και το 45′ (Στέρλινγκ). Είδε την εστία του όμως να παραβιάζεται στο 36′: Σε μια φάση που ξαναλέμε πως φάνηκε καθαρά να ξεκινά με τον Γκουντογκάν να κάνει καθαρό επιθετικό φάουλ στον Ντρέγκερ. Ο διαιτητής (Μάσα) δεν το είδε, το VAR επίσης. Ο Στέρλινγκ μπήκε στην περιοχή και με το τακούνι έστρωσε στον Φοντέν που εκτέλεσε για το 1-0.

Βελτιώθηκε

Είναι βέβαιο πως ο Πέδρο Μαρτίνς είπε αρκετά στην ανάπαυλα μιλώντας στους ποδοσφαιριστές του. Οπως βέβαιο είναι ότι εν μέρει έπιασαν τόπο. Διότι ο Ολυμπιακός στο δεύτερο μισό βελτίωσε αισθητά την εικόνα του. Βγήκε ψηλότερα με διάθεση να πιέσει και εκείνος. Κυκλοφόρησε καλύτερα την μπάλα. Συμμετείχε σαφώς πιο ενεργά στο παιχνίδι, το οποίο παρέμενε σε αυτή την ιδιαίτερη ισορροπία του 0-1. Η Σίτι δεν ένιωθε πλέον την ίδια άνεση. Δεν είχε και αυτή τη συχνότητα σε ευκαιρίες που τη χαρακτήρισε στο πρώτο ημίχρονο. Επί της ουσίας μια φορά χρειάστηκε ο Σα να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά: Στο 65′ όταν ο Μπερνάρντο Σίλβα από την ασίστ του Στέρλινγκ προσπάθησε με το τακούνι να… καθαρίσει την μπουγάδα.  H επόμενη μεγάλη στιγμή ήταν του Φορτούνη. Αλλά δεν έφτασε…

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Πέδρο Μαρτίνς): Σα, Σεμέδο, Μπα, Σισέ, Ντρέγκερ (66′ Βρουσάι), Ραφίνια, Πέπε (71′ Μπουχαλάκης), Εμβιλά, Καμαρά, Μασούρας (78′ Σουντανί), Φορτούνης.

ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΣΙΤΙ (Πεπ Γκουαρντιόλα): Εντερσον, Ρούμπεν Ντίας, Στόουνς, Μεντί (78′ Ζιντσένκο), Κανσέλο, Γκουντογκάν (86′ Ντόιλ), Μπερνάρντο Σίλβα, Ρόδρι (76′ Φερναντίνιο), Φόντεν, Στέρλινγκ (76′ Μαχρέζ), Ζεζούς (78′ Αγκουέρο).

Κίτρινες: 39′ Ραφίνια – 39′ Στέρλινγκ, 54′ Ντίας, 86′ Γκιντογάν.

Διαιτητής: Ντάβιντε Μάσα (Ιταλία).

Βοηθοί: Φίλιπο Μέλι και Στέφανο Αλάσιο (Ιταλία).

Τέταρτος: Πάολο Βαλέρι.

VAR: Μασιμιλιάνο Ιράτι, AVAR: Αλμπέρτο Τεγκόνι.