Το άλλο εμβόλιο

Eνας αρθρογράφος της Washington Post περιέγραφε χθες την έκπληξή του όταν διάβασε τα πρώτα ονόματα που επέλεξε ο Τζο Μπάιντεν για τις θέσεις της Εθνικής Ασφαλείας. «Πού είναι οι απατεώνες; » αναρωτήθηκε. «Τα τρολ του Twitter; Οι φανατικοί; Οι συκοφάντες; Οι συγγενείς του προέδρου;».

Μακριά από μας οι λαϊκίστικες παρομοιώσεις και οι μηχανιστικές συγκρίσεις. Ας το παραδεχθούμε όμως: μεγάλο πράγμα η κανονικότητα. Είναι πολύ ανακουφιστικό να ξυπνάς το πρωί και να ξέρεις ότι δεν θα ακούσεις από κάποιον υπουργό, ή πολύ περισσότερο από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, μια ακραία χοντράδα, μια προσβλητική εξυπνάδα ή μια ασυνάρτητη παρατήρηση. Δεν έχει να κάνει με την επάρκεια: ανίκανοι υπάρχουν σε κάθε κυβέρνηση, αυτό που αλλάζει είναι το ποσοστό τους. Ούτε με την ιδεολογία: το πρόβλημα με τον Καμμένο δεν ήταν ότι ήταν δεξιός ούτε με τον Πολάκη ότι ήταν αριστερός, ήταν ότι ντρεπόσουν που τέτοιοι άνθρωποι μετείχαν στην κυβέρνηση της χώρας σου.

Σε τελευταία ανάλυση, η κανονικότητα δεν έχει να κάνει τόσο με συγκεκριμένα πρόσωπα όσο με την αύρα της εξουσίας. Με την ικανότητα δηλαδή των ανθρώπων που βρίσκονται στο τιμόνι να αναγνωρίζουν αντί να πλειοδοτούν, να διορθώνουν αντί να καλύπτουν, να ηγούνται αντί να ακολουθούν. Εχουν αυτές τις ικανότητες ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι (πολύ) στενοί του συνεργάτες; Ετσι δείχνουν. ΄Η πάντως προσπαθούν.

Είναι αλήθεια πως ώρες – ώρες κάποια κυβερνητικά στελέχη γίνονται προκλητικά. Και στις δύσκολες ώρες που ζούμε, η προκλητικότητα γίνεται ακόμη πιο αισθητή, ακόμη πιο αφόρητη. Η λύση του προβλήματος αυτού δεν είναι μόνο ο ανασχηματισμός, παρόλο που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα φρεσκάρισμα η κυβέρνηση το χρειάζεται. Είναι ένας τακτικός εμβολιασμός ευαισθησίας που, αντίθετα μ’ εκείνον για τον Covid-10, πρέπει να είναι υποχρεωτικός.

Ο μεγάλος πεζογράφος Γιώργος Ιωάννου είχε πει κάποτε ότι η Αριστερά δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια διαρκής ευαισθησία. Εκτοτε, πολλές Αριστερές και πολλοί αριστεροί, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, φρόντισαν να τον διαψεύσουν. Το να περιμένουμε λοιπόν το εμβόλιο της ευαισθησίας από εκεί θα ήταν σαν να επενδύαμε τις ελπίδες μας για την καταπολέμηση της πανδημίας στο Sputnik V, το σκεύασμα που ετοιμάζει σε σκοτεινές συνθήκες ο Πούτιν.

Αλλού πρέπει να κοιτάξουμε. Μια καλή ιδέα είναι το άλλο σύμβολο της επιστροφής μας στην κανονικότητα. Ναι, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας (χρόνια της πολλά!) διδάσκει ευαισθησία. H χθεσινή ανάρτησή της με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών είναι άλλο ένα μεστό, ουσιαστικό και διόλου πομπώδες κείμενο, που δείχνει πώς ένας ηγέτης μπορεί να αξιοποιήσει τη θέση του για να στείλει σημαντικά κοινωνικά μηνύματα. Και η απήχηση που είχε, όπως συμβαίνει με όλες τις αναρτήσεις της, είναι ενθαρρυντική, είναι εμψυχωτική, είναι σχεδόν ανατρεπτική.