Ομηρος ξανά η δημόσια υγεία

«Η κυβέρνηση έχει εγκληματικές ευθύνες, αφού αποδείχτηκε ότι η προστασία της δημόσιας υγείας ήταν πρόσχημα για το χτύπημα των συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων. Στόχος ήταν ο εορτασμός του Πολυτεχνείου και το μήνυμά του. Το Πολυτεχνείο ζει!».

Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από την ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου Αθήνας μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Οποιος νόμιζε ότι η οχλοκρατία εκείνης της ημέρας την οποία πρωτίστως προκάλεσε το ΚΚΕ ήταν ένα γινάτι, όποιος θεώρησε ότι έγινε κατανοητό πως στη συγκυρία προέχει η προάσπιση της δημόσιας υγείας, ας πάψει να έχει αυταπάτες. Η επίθεση στη δημόσια υγεία συνεχίζεται, αυτή τη φορά στο όνομα του λαϊκού εισοδήματος και των κλασικού τύπου διεκδικήσεων της Αριστεράς μέσω των σωματείων που ελέγχει. Το Εργατικό Κέντρο Αθηνών (ΕΚΑ) ήδη εξαγγέλλει απεργία για την επόμενη Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου.

Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, βεβαίως, η απεργία του ΕΚΑ ήταν αναμενόμενη. Η κυβέρνηση έχει φέρει στη Βουλή νομοσχέδιο με επίμαχες διατάξεις που θίγουν τον πυρήνα όσων σήμερα ισχύουν για την εργασία. Το ΕΚΑ και ένας κατεστημένος συνδικαλισμός αντιδρά σε δομικές αλλαγές όπως η 10ωρη εργασία χωρίς πρόσθετη αμοιβή με αντάλλαγμα ρεπό ή μείωση ωραρίου εντός 6μήνου και η αλλαγή των κανόνων της διαιτησίας. Μαζί, δεν δέχεται την επέκταση της κυριακάτικης εργασίας και, το ουσιαστικότερο, την υποχρεωτική εγγραφή σε ψηφιακά μητρώα των οργανώσεων που θα έχουν δικαίωμα συλλογικής διαπραγμάτευσης ή συνδικαλιστικής δράσης. Αλλά, κυρίως, αρνούνται στο εξής η απεργία να κηρύσσεται με τις ψήφους του 50% των μελών των σωματείων που θα αποφασίζουν μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Οι συνδικαλιστές επιμένουν τέτοιες αποφάσεις να τις λαμβάνει η γενική συνέλευση, έστω κι αν σ’ αυτή συμμετέχουν ελάχιστοι.

Η απεργία, έστω και μέσω πανδημίας, δεν έχει άλλον τρόπο να διεκδικήσει την απόσυρση του νομοσχεδίου από την απεργία. Εύλογη διαμαρτυρία. Θα προγραμματιστούν και συγκεντρώσεις; Αν ναι, θα επαναληφθεί το σκηνικό του Πολυτεχνείου; Αν συμβεί, θα σημαίνει ότι το ΕΚΑ υιοθετεί την περιφρόνηση των υγειονομικών μέτρων κατά της πανδημίας. Το κράτος δεν γίνεται να το ανεχθεί.

***

Επειδή όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη, ήδη έσπευσαν να δηλώσουν συμμετοχή τα σωματεία των εργαζομένων στα μέσα συγκοινωνίας σταθερής τροχιάς, στο μετρό, στον ηλεκτρικό και στο τραμ.

Οι εργαζόμενοι στο μετρό είναι από τους πλέον προνομιούχους του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Πολλοί είναι ρουσφέτια και βύσματα πολιτικών που συνέβαλαν στη χρεωκοπία. Τα στοιχεία του 2016, που έχουν δημοσιευτεί, τους φέρουν να εισπράττουν αμοιβές κατά μέσον όρο 2.500 ευρώ τον μήνα. Παρ’ όλα αυτά, είναι ο κλάδος που έχει κηρύξει τις πιο αντικοινωνικές απεργίες – χαρακτηριστικότερη εκείνη του περσινού Δεκεμβρίου, όταν αντέδρασαν με την πρόθεση της εργοδοσίας τους να μεταφέρει 21 υπαλλήλους από διάφορες θέσεις στα εκδοτήρια.

Εξίσου αντικοινωνική είναι η συμμετοχή τους στην απεργία της Πέμπτης – και ακόμα χειρότερα, σε ενδεχόμενη συγκέντρωση. Σε μια περίοδο κατά την οποία ιδίως το μετρό, ο ηλεκτρικός και το τραμ προσφέρουν τις πιο γρήγορες και κατά τεκμήριο τις πιο ασφαλείς μετακινήσεις, ο συνδικαλισμός του μετρό διεκδικεί από την κυβέρνηση με «ομήρους» τους επιβάτες. Στην κορύφωση της πανδημίας, ένας προνομιούχος κλάδος εργαζομένων, περί πάρτης, είναι έτοιμος να ταλαιπωρήσει αλλά και να εκθέσει στους κινδύνους της μετάδοσης του κορωνοϊού άλλους εργαζομένους.