Μπασκετοκόριτσα

Λένε ότι το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, αλλά στην εθνική γυναικών ο κόουτς Βασίλης Μασλαρινός με τόσα μήλα μαζεμένα θα μπορούσε να φτιάξει μέχρι… μηλόπιτα.

Βλέπετε η συγκυρία των προκριματικών για το Ευρωμπάσκετ του 2021, έφερε παρέα – για πρώτη φορά στην Εθνική – μια τριάδα κοριτσιών με διάσημους μπαμπάδες του αθλήματος.

Η 23χρονη σέντερ Μαριέλλα Φασούλα είναι κόρη του Παναγιώτη Φασούλα, η 17χρονη φόργουορντ Ελενα Μποσγανά του Γιώργου Μποσγανά και η 17χρονη Δανάη Παπαδοπούλου (που μάλιστα κόντρα στη Σλοβενία έκανε την παρθενική της εμφάνιση με την εθνική γυναικών) του Λάζαρου Παπαδόπουλου.

Και οι τρεις μίλησαν στα «ΝΕΑ» για τη σχέση με τον διάσημους μπαμπάδες τους λίγο πριν από τα δύο παιχνίδια με Βουλγαρία (νίκη 73-66) και Σλοβενία (ήττα 77-70).

Εκεί που η Μαριέλλα Φασούλα τραυματίστηκε τρομάζοντας συμπαίκτριες και αντιπάλους (διάσειση), ευτυχώς όμως όλα πήγαν καλά.

Ενα απόγευμα που η μικρή (τότε) Μαριέλλα βγήκε στην αυλή του σπιτιού της, ήταν αρκετή για να «κολλήσει» με την πορτοκαλί μπάλα.

«Ο μπαμπάς δεν με πίεσε ποτέ να ασχοληθώ με το μπάσκετ και αυτό του το αναγνωρίζω. Μια μέρα, σε μικρή ηλικία, τον είδα στην μπασκέτα που έχουμε έξω από το γκαράζ να παίζει με τον αδελφό μου τον Γιάννη.

Πήγα να τους ρωτήσω λίγο για το πώς παίζεται το παιχνίδι και κόλλησα. Θυμάμαι τον είχα ρωτήσει τότε και μου είχε εξηγήσει πώς παίρνεις το ριμπάουντ και το τι σημαίνει.

Είχα δοκιμάσει τένις, κολύμβηση και άλλα αθλήματα, ε λοιπόν στο μπάσκετ κόλλησα» λέει στα «ΝΕΑ» η διεθνής σέντερ που μάλιστα κόντρα στη Βουλγαρία έκανε ατομικό ρεκόρ πόντων (21) έχοντας παράλληλα και 13 ριμπάουντ.

Το εθνόσημο και η Μάλτση

«Οταν φοράω το εθνόσημο νιώθω άλλος άνθρωπος. Ο πατέρας μου από την πρώτη στιγμή μου είχε πει ότι η εθνική ομάδα είναι η μεγαλύτερη ομάδα που θα παίξω ποτέ και πως θα το διαπιστώσω όταν το ζήσω – όπως και έγινε.

Πραγματικά είναι μεγάλη η τιμή το να εκπροσωπείς τη χώρα σου.

Ανατριχιάζω όταν θυμάμαι τις μοναδικές στιγμές που ζήσαμε με αυτή την ομάδα στο Ευρωμπάσκετ του 2017 όταν και πήραμε την 4η θέση στην Ευρώπη.

Απίστευτη εμπειρία και αναμνήσεις. Μοναδικές.

Ξέρεις το έξτρα κίνητρό μας τότε ήταν ότι βλέπαμε ότι δεν μας πίστευε κανείς. Αυτό μας είχε πορώσει» θυμάται η Μαριέλλα που είχε την εμπειρία να ζήσει το μπάσκετ δίπλα στην εμβληματική Εβίνα Μάλτση:

«Δεν περιγράφεται η εμπειρία του να παίζεις δίπλα στην Εβίνα Μάλτση. Δεν είναι μόνο που πρόκειται για παιχτούρα. Είναι απίθανος άνθρωπος. Το πώς θα σε ενθαρρύνει αλλά ακόμα και το πώς θα σε επιπλήξει όταν πρέπει, με στόχο να καταλάβεις το λάθος σου και να γίνεις καλύτερη.

Ψυχάρα και τρομερή προσωπικότητα.

Κρατάω πάντα σαν φυλακτό μαζί μου τις συμβουλές της και τη συνύπαρξη σε αυτές τις μοναδικές στιγμές.

Σου μεταδίδει το πάθος, την ενέργεια και τη λατρεία που βγάζει για την Εθνική αλλά και το μπάσκετ. Είναι… κολλητικό» λέει η διεθνής σέντερ που είχε και την ενθάρυνση από τη μαμά Μάσα για να παίξει μπάσκετ.

«Θα μου έριχνε τάπα»

Οσο για τον μπαμπά;

«Μου άρεσε πάντα ο τρόπος που έκανε αυτό το χουκ και σαφώς έχω δει αγώνες του. Ο ίδιος μου λέει ότι έχω καλύτερο αριστερό χουκ από τον ίδιο!

Δεν με αφήνει όμως να παίξουμε κάποια στιγμή αντίπαλοι να δω αν θα του έβαζα καλάθι. Καλύτερα όμως γιατί θα έτρωγα σίγουρα τάπα!

Ξεχωρίζω σε αυτόν ότι θα πει τη γνώμη του πάντα, ακόμα και αν αυτό είναι εις βάρος του ή τον σχολιάσουν.

Με εντυπωσιάζει ότι κάθε τι που θα μου πει το λέει πάντα με τρομερή σιγουριά. Πάντα ένιωθα και νιώθω ότι ο μπαμπάς μου τα ξέρει όλα και ας μην ισχύει.

Επίσης αυτό που ξεχώριζα είναι η αυτοπεποίθηση που έχει σε ό,τι κάνει και στο μπάσκετ και για αυτό θεωρώ ότι μπορεί να βοηθήσει και χαίρομαι που βγήκε τώρα μπροστά» λέει η Μαριέλλα που διάλεξε αρχικά το νούμερο του μπαμπά (13) αλλά μετά άλλαξε.

«Το “13” που φορούσε το διάλεξα και εγώ από τα πρώτα μου βήματα γιατί το θεωρώ γούρικο. Δεν μου προκαλεί αρνητική ενέργεια. Απλά όταν πήγα στο κολλέγιο το φορούσε μια τεταρτοετής οπότε έπρεπε να διαλέξω ένα άλλο και πήρα το 34. Δεν ήταν όμως λόγω του Γιάννη Αντετοκούνμπο, απλά είχα επιλέξει αυτό».

Από τις ιστορίες που της έχει πει (και έχει ακούσει) ξεχωρίζει το έπος του 1987:

«Τρομερές οι στιγμές του 1987, από αυτά που έχω δει είναι οι πιο ξεχωριστές. Και ο ίδιος μου τις έχει περιγράψει ως τις κορυφαίες αναμνήσεις του από το μπάσκετ».

Φορώντας 48.5 νούμερο παπούτσι και με ύψος 1.97 όπου σταθεί και όπου βρεθεί (εκτός από τις ΗΠΑ και το κολέγιό της βέβαια) ακούει σχόλια.

«Αλήθεια στην Ελλάδα είχα κουραστεί να ακούω σε κάθε έξοδό μου: «Μα κοίτα τι ψηλή είναι αυτή» και τα σχετικά. Μιλάνε πιο σιγά αλλά δεν καταλαβαίνουν πως τις περισσότερες φορές ακούς τα σχόλια. Εγώ απάνταγα!

Ωρες ώρες νιώθεις να σε κοιτάνε λες και έχεις τρία χέρια ή πέντε μάτια ή δεν ξέρω τι!

Αυτό δεν το έζησα στις ΗΠΑ εκεί και στη σχολή και στον δρόμο και παντού δεν καταλαβαίνεις τη διαφορά και δεν κάνουν τον άλλο να αισθανθεί άβολα ανάλογα με το ύψος, το πάχος του ή ό,τι άλλο».

Δανάη Παπαδόπουλου

«Θέλω να γράψω τη δική μου ιστορία»

Γεννήθηκε έναν χρόνο (2003) μετά το έπος του μπαμπά της Λάζαρου στο φάιναλ φορ της Μπολόνια (2002) με τον Παναθηναϊκό και την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού, αλλά η Δανάη Παπαδόπουλου (που φυσικά παίζει σέντερ, τι άλλο) δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια.

«Τον έχω θαυμάσει σε βίντεο και όχι μόνο το 2002, αλλά γενικότερα.

Με εντυπωσίαζε η κίνησή του στο post που έκανε, αλλά και γενικότερα οι κινήσεις του στο γήπεδο.

Δεν προσπαθώ να τον μιμηθώ αλλά να έχω το δικό μου στυλ. Δεν έχουμε παίξει μονό για να δω αν θα του έβαζα καλάθι, αλλά το βλέπω δύσκολο.

Τον θαυμάζω όταν παίζει ακόμα και σήμερα σε κάποιον all star αγώνα για τον ενθουσιασμό που έχει κάθε φορά.

Τον σέβομαι για όσα έχει πετύχει ως αθλητής, αλλά εγώ θέλω να γράψω τη δική μου ιστορία.

Από την πρώτη στιγμή με στήριξε σε ό,τι ήθελα να κάνω και κυρίως ποτέ δεν με πίεσε να ασχοληθώ με το μπάσκετ, ήταν δική μου απόφαση. Πάντα με συμβουλεύει και μιλάμε χωρίς ποτέ να μου επιβάλλει τη γνώμη του» λέει για τον διάσημο μπαμπά της και ξεχωρίζει τα παιχνίδια με την Εθνική: «Είναι πάντα πολύ όμορφη εμπειρία και άλλωστε την πρώτη φορά που ένιωσα τόσο όμορφα με το μπάσκετ ήταν στα 13 μου όταν κλήθηκα για πρώτη φορά σε εθνική ομάδα στις Παγκορασίδες. Υπέρτατη στιγμή να φοράς τη γαλανόλευκη. Θέλουμε να πετύχουμε μια διάκριση με την Εθνική. Στην οποία περνάμε υπέροχα και υπάρχει και αρκετό γέλιο με την Ελενα Μποσγανά να είναι μακράν το μεγαλύτερο πειραχτήρι (γέλια)» λέει η αθλήτρια του Παναθλητικού Συκεών, που έχει υποτροφία για το Κάνσας.

Ελενα Μποσγανά

«Μεγάλωσα με μια μπάλα»

Η Ελενα Μποσγανά σηκώνει το γάντι της πρόκλησης από την καλή της φίλη και συμπαίκτρια Δανάη και παραδέχεται ότι:

«Θα δεχτώ την πρόκληση από τη Δανάη Παπαδοπούλου και θα παραδεχτώ ότι εγώ είμαι ίσως το μεγαλύτερο πειραχτήρι στην Εθνική αλλά να ξέρετε είμαι σοβαρή όταν και εκεί που πρέπει.

Κρυφό ταλέντο σε αυτό πάντως είναι η Αρτεμις Σπανού, η τρομερή αρχηγός που μας εμπνέει και μας βοηθάει πάρα πολύ όπως και όλες οι παλαιότερες παίκτριες. Είναι λίγο σαν τις μαμάδες μας μέσα στην ομάδα» λέει η κόρη του Γιώργου Μποσγανά που δεν χρειαζόταν την παρότρυνση του μπαμπά, αφού:

«Από τότε που με θυμάμαι, είμαι με μια μπάλα του μπάσκετ μέσα και έξω από το σπίτι. Αυτό που εκτιμώ είναι ότι ποτέ ο πατέρας μου δεν με πίεσε να ασχοληθώ με το μπάσκετ, ήταν καθαρά δική μου απόφαση και τότε με στήριξε.

Δοκίμασα διάφορα αθλήματα, αλλά μου άρεσε η ομαδικότητα και έτσι το μπάσκετ ήταν μονόδρομος. Χαίρομαι γιατί μετά είχα μάθει ότι και ο μπαμπάς ήταν ιδιαίτερα ομαδικός παίκτης.

Τον έψαχνα είναι αλήθεια από μικρή στο Youtube, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά στιγμιότυπα και έτσι δεν είχα την ευκαιρία να δω πολλά από την καριέρα του. Εχω μάθει όμως και είμαι υπερήφανη για αυτόν και για όλα έχει καταφέρει» λέει υπερήφανη η Ελενα για τον μπαμπά της, ο οποίος:

«Στα τεχνικά σημεία δεν με βοηθάει, απλά μου δίνει γενικότερα συμβουλές. Αν και δεν είχε το πιο άρτιο τεχνικό σουτ ήταν τριποντάκιας καλός και μου αρέσει και εμένα το σκοράρισμα.

Η πρώτη κουβέντα μόλις του είπα ότι θα ασχοληθώ με το μπάσκετ ήταν: «Κοίτα να ευχαριστηθείς πάνω απ’ όλα το παιχνίδι».

Δεν είχα πρόβλημα από την πρώτη στιγμή να με δει σε παιχνίδι μου, δεν είχα ντροπές, αφού άλλωστε έπαιζα μέσα στο σπίτι!».

Η Ελενα νιώθει «περήφανη για την Εθνική και είναι μεγάλη τιμή να φοράς τη γαλανόλευκη».

Αγωνιζόμενη στον Κρόνο Αγίου Δημητρίου έχει ήδη κερδίσει υποτροφία στο Στάνφορντ εκεί που είχε ξεκινήσει η Κατερίνα Στεφανίδη. «Μακάρι να μπορέσω να τη συμβουλευτώ. Μεγάλη εμπειρία να πάω εκεί, το περιμένω ως όνειρο ζωής. Θέλω να το ζήσω και ανυπομονώ, είναι λογικό».