Διαγωνισμός

Στον διαγωνισμό «Ανοησίες Χωρίς Σύνορα», η ελληνική ομάδα επανήλθε στο παιχνίδι με αξιώσεις.

Αφορμή έδωσε ο πρόεδρος (της καρδιάς μας) Ομπάμα.

Στα απομνημονεύματά του (που εκδόθηκαν προ ημερών) σημειώνει πως το 2010 οι Γερμανοί κι οι Γάλλοι αποσιωπούσαν ότι οι δικές τους τράπεζες ήταν βαριά εκτεθειμένες στον ελληνικό δανεισμό.

Ο άνθρωπος έχει προφανώς δίκιο. Αλλά δεν λέει κάτι καινούργιο. Το ξέρουμε από το 2010.

Απλώς βρήκαν ευκαιρία οι ακρο(λαϊκο)δεξιοί και οι ακρο(λαϊκο)αριστεροί να ανεβάσουν ξανά τη μεγάλη τους θεατρική επιτυχία «Οι ξένοι χρεοκόπησαν τη χώρα για να σώσουν τις τράπεζές τους».

Αν θυμάμαι στο πρώτο ανέβασμα του έργου είχε πρωταγωνιστήσει ο αείμνηστος μεγάλος τραγωδός Πάνος Καμμένος με τον θίασό του. Μπέρδευε μάλιστα στην υπόθεση και κάτι CDS, παρόλο που δεν ήξερε τι είναι.

Στη συνέχεια πήραν τη σκυτάλη διάφοροι «ψεκασμένοι» κι «αγανακτισμένοι» που κυνηγούσαν τον δυστυχή Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ για τα στοιχεία του ελλείμματος.

Αλλά επειδή εμένα ο διαγωνισμός ανοησίας δεν με ενδιαφέρει, προτείνω να επανέλθουμε στα βασικά.

Πρώτον, κανένας ξένος και καμία τράπεζα δεν χρεοκόπησε τη χώρα. Η χώρα χρεοκόπησε επειδή το δημόσιο έλλειμμα του 2009 εκτοξεύτηκε στο 15,4% του ΑΕΠ ή 36,2 δισ. με συνακόλουθη αύξηση του δανεισμού και των δανειακών αναγκών.

Η κατάσταση χειροτέρευε κι από άλλα δύο ελλείμματα. Πληρωμών και ανταγωνισμού.

Δεύτερον, το δημόσιο έλλειμμα εκτοξεύτηκε όχι από κάποια συγκυριακή αιτία, αλλά από τη συνεχή αύξηση των λειτουργικών δαπανών του κράτους.

Ούτε από Ολυμπιακούς Αγώνες που είχαν γίνει έξι χρόνια νωρίτερα, ούτε από εξοπλιστικά, ούτε από swaps, CDS κι άλλα αμπρακατάμπρα.

Αν θέλετε να το πούμε απλά: το κράτος χρεοκόπησε την Ελλάδα. Και τη χρεοκόπησε κυρίως με προσλήψεις, μισθούς, επιδόματα, συντάξεις, ιατρικές κι ασφαλιστικές δαπάνες.

Είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει.

Τρίτον, την ευθύνη της χρεοκοπίας είχε μια καταστροφική κυβέρνηση που όχι μόνο δημιούργησε το πρόβλημα, αλλά ούτε έκανε κάτι να το αντιμετωπίσει πριν διογκωθεί.

Τι έκανε; Εκλογές. Κι αποδοκιμάστηκε.

Τέταρτον, η διάδοχος κυβέρνηση δεν είχε πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει, αλλά διαβεβαίωνε ότι «λεφτά υπάρχουν». Ελεγε διάφορες  χαζοχαρούμενες ασυναρτησίες για τις διεθνείς αγορές κι επέμεινε στην αφασία της.

Φυσικά μετά την πάροδο εξάμηνης απραξίας, οι αγορές έκλεισαν. Πάπαλα.

Πέμπτο, και οι δυο κυβερνήσεις ήταν απαράμιλλα κι ανόθευτα ελληνικές. Εξ όσων γνωρίζω ουδεμία σχέση είχαν με γαλλικές ή γερμανικές τράπεζες.

Τις αποτελούσαν πολιτικοί της απολύτως εγχώριας παραγωγής μας. Κατευθείαν από το μποστάνι μας, που λένε.

Τα υπόλοιπα τα ακούω βερεσέ.