Οι «ρίζες» των Doors, {LF}πριν από 50 χρόνια

Στις 15 Νοεμβρίου 1966 υπέγραψαν το πρώτο τους συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία «Elektra» και συμφώνησαν να κυκλοφορήσουν το τραγούδι «Break On Through» (σ.σ. έχει πάνω από 150.000.000 streamings στο Spotify). Από κει και πέρα όλα είναι ιστορία η οποία ολοκληρώθηκε τυπικά στις 3 Ιουλίου 1971 όταν ο Τζιμ Μόρισον, βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Παρίσι, σε ηλικία 27 ετών. Ουσιαστικά οι Doors, συνεχίζουν να είναι παρόντες με το έργο τους, το οποίο συχνά – πυκνά επανακυκλοφορεί. Οπως συμβαίνει και στη συγκεκριμένη περίπτωση με το «Morrison Hotel», το οποίο εφέτος έκλεισε 50 χρόνια κυκλοφορίας και επανακυκλοφορεί σε deluxe edition.

Πρόκειται για το 5ο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού συγκροτήματος, το οποίο ηχογραφήθηκε τον Νοέμβριο του 1969 και κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου της επόμενης χρονιάς. Μετά τον πειραματισμό του «Soft Parade», οι Doors επέστρεψαν στις μουσικές τους ρίζες. Μπλουζ με χαρντ ροκ αλλά και ακατέργαστο φανκ, αποτελούν ένα εκρηκτικό μείγμα που έλαβε ιδιαιτέρως θετικά σχόλια από κοινό και κριτικούς. Ο Τζιμ Μόρισον ήταν και πάλι ο βασικός στιχουργός και συνθέτης του συγκροτήματος γράφοντας ή συνυπογράφοντας όλα τα κομμάτια του άλμπουμ. Και αυτό φαίνεται ολοκάθαρα σε όλα τα κομμάτια. Δυνατά, άγρια όμορφα, που προαναγγέλλουν την επόμενη δουλειά τους, το «L.Α. Woman».

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. Το άλμπουμ αρχίζει με το «Roadhouse Blues» το οποίο δημιουργήθηκε μετά από πρόβες που έκανε το συγκρότημα ενώ ο Μόρισον ήταν μεθυσμένος. Εμπνεύστηκε μάλιστα τον αρχικό στίχο «Keep your eyes on the road, your hands up on the wheel» όταν πήγαινε σε ένα επαρχιακό ξενοδοχείο με την κοπέλα του, Πάμελα Κούρσον. Το «Waiting for the Sun» μιλά για το αμερικανικό όνειρο που ποτέ δεν έρχεται, το «You Make Me Real» αναφέρεται στην ερωτική επιθυμία του Τζιμ για τη σύντροφό του, πιθανόν για την Πάμελα Κούρσον. Το «Peace Frog» προήλθε από δύο ποιήματα του Μόρισον. Οι στίχοι αναφέρονται σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο οποίο είχε εμπλακεί η οικογένειά του όταν ήταν παιδί, κατά το οποίο μία οικογένεια Ινδιάνων πέρασε τον δρόμο. Σκηνή η οποία σημάδεψε τον Μόρισον ο οποίος πίστευε ότι τα πνεύματά τους κατέλαβαν ένα μέρος της ψυχής του. Ακολουθεί το «Blue Sunday» το οποίο συνδέεται με το «Peace Frog». Το συγκεκριμένο κομμάτι γράφτηκε το 1965 στην πρώιμη εποχή των Doors και το ηχογράφησαν και πάλι θέλοντας να επιστρέψουν στον αρχικό τους ήχο. Στο «Ship of Fools» παρουσιάζεται μία ζοφερή εικόνα του κόσμου ο οποίος οδεύει προς την καταστροφή, στο «Land Ho!» (του οποίου ο τίτλος είναι μία έκφραση την οποία χρησιμοποιούν οι ναυτικοί όταν βλέπουν στεριά μετά από ένα μεγάλο διάστημα πλεύσης στον ωκεανό) οι στίχοι αναφέρονται στην αναζήτηση της αλήθειας. Το «Spy» καταγράφει την παρακολούθηση μιας γυναίκας από τον Μόρισον με σκοπό να καταλάβει τις επιθυμίες της για να μπορέσει να την πλησιάσει. Παρ’ όλα αυτά, η επιδίωξή του είναι επιφανειακή και αποσκοπεί στο σεξ. Στο παρεξηγημένο (μουσικά) «Queen of the Highway», τους στίχους έγραψε ο Μόρισον για τη σχέση του με την Κούρσον και η μουσική προήλθε από τη συνεργασία του με τον Κρίγκερ. Το «Indian Summer» ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν οι αμερικανοί ρόκερς και είναι εμπνευσμένο από το αυτοκινητιστικό δυστύχημα που αναφέρεται παραπάνω. Το συγκεκριμένο κομμάτι δεν παίχτηκε ποτέ ζωντανά από το συγκρότημα αφού θα ερχόταν σε αντιπαράθεση με το «The End». Το άλμπουμ κλείνει με το «Maggie McGill», το οποίο μιλάει για μία ιερόδουλη στην αμερικανική δύση. Το συγκρότημα είχε ξεκινήσει τη σύνθεση του τραγουδιού αυτού το 1967 μετά από μία συναυλία στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στις ΗΠΑ.

Το «Morrison Hotel» σκαρφάλωσε στην τέταρτη θέση του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και την τρίτη θέση στον Καναδά ενώ έγινε πλατινένιο και στις δύο χώρες. Επίσης, έγινε ο δίσκος τους που έφθασε στην υψηλότερη θέση στα βρετανικά τσαρτ, φθάνοντας στο νούμερο 12. Κι όλα αυτά χωρίς να έχει υπάρξει κάποιο ιδιαιτέρως επιτυχημένο άλμπουμ.