Λίγη ποδοσφαιρική λογική, κύριε Φαν ’τ Σιπ…
Τα πράγματα στην Εθνική είναι απλά. Ενα γκολ - ποίημα του Φορτούνη και μία ασίστ στον Μπακασέτα έκαναν το ματς με τη Μολδαβία μια τυπική διαδικασία
Εγραφα τις προάλλες, την επομένη του φιλικού της Εθνικής Ελλάδας με την Κύπρο για την ακρίβεια, ότι όταν στο ημίχρονο του αγώνα βγήκαν από το γήπεδο ο Φορτούνης, ο Τσιμίκας, ο Μπακασέτας κι ο Τζόλης ό,τι καλό είχαμε δει για 45 λεπτά σταμάτησε και η Κύπρος μείωσε. Η Εθνική μας δεν είναι μια ομάδα που έχει φτάσει στο επίπεδο της Εθνικής Γερμανίας ή της Εθνικής Ισπανίας, στις οποίες δεν έχει και τόση σημασία ποιοι αγωνίζονται, αλλά το πώς αγωνίζονται. Ούτε οι καλοί έλληνες παίκτες είναι πολλοί, ούτε έχει βρεθεί ένας μαγικός τρόπος που να επιτρέπει σε κάθε ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται στην Εθνική να διακρίνεται. Ακόμα και με τους αδύναμους αυτούς αντιπάλους που η ομάδα μας αγωνίστηκε στον όμιλο του UEFA Nations League χρειάστηκε παίκτες ικανούς να κάνουν τη διαφορά. Οπως είναι ο Κώστας Φορτούνης π.χ.
Κόσοβο
Στο προηγούμενο ματς η Εθνική μας είχε φέρει ισοπαλία με το αδύναμο Κόσοβο. Τέσσερις παίκτες από τη βασική ενδεκάδα της Εθνικής που αγωνίστηκε με το Κόσοβο δεν ήταν στη βασική ενδεκάδα της Εθνικής που αγωνίστηκε στη Μολδαβία: δεν ξεκίνησαν στο ματς της Κυριακής ο Σβάρνας, ο Κουρμπέλης, ο Γιαννούλης κι ο Μάνταλος. Αγωνίστηκαν στη θέση τους ο Μαυρίας (δίνοντας στον Χατζηδιάκο τη δυνατότητα να παίξει στόπερ και όχι δεξί μπακ), ο Μπουχαλάκης, ο Τσιμίκας και ο Φορτούνης. Αν η Εθνική μας δεν ήταν καλύτερη στη Μολδαβία, σε σχέση με το ματς που έκανε με το Κόσοβο, δεν θα υπήρχε καμία λογική στο ποδόσφαιρο. Ελα όμως που υπάρχει…
Καλύτεροι
Τι λέει η ποδοσφαιρική λογική; Οτι μια εθνική ομάδα πρέπει να βασίζεται στους καλύτερους παίκτες που υπάρχουν σε μια χώρα. Στην Ελλάδα ο καλύτερος είναι ο Φορτούνης. Οσο κι αν ο κ. Τζον φαν ‘τ Σιπ θέλει να μην το βλέπει, αυτό που θα ‘πρεπε να κάνει είναι να στήσει μια ομάδα γύρω του. Κυρίως γιατί αυτή που επιχείρησε να φτιάξει χωρίς αυτόν, μόλις ξεκίνησαν τα σοβαρά ματς (έστω αυτά με τις αδύναμες ομάδες στο UEFA Nations League) κλάταρε ψυχολογικά.
ΟΑΚΑ
Η Εθνική μας με τη Μολδαβία έκανε το καλύτερο παιχνίδι της: έπαιξε καλύτερα όχι μόνο σε σύγκριση με το ματς με το Κόσοβο, αλλά σε σύγκριση με όλα τα ματς που έχει κάνει εντός κι εκτός έδρας στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Θυμίζω ότι και την ίδια τη Μολδαβία, που την Κυριακή το βράδυ η Εθνική μας την κέρδιζε στο ημίχρονο με 0-2, στο ΟΑΚΑ για να την κερδίσει χρειάστηκε ένα «πέναλτι-φάντασμα» (με το οποίο ο Μπακασέτας άνοιξε το σκορ) και κυρίως χρειάστηκε να πιάσει ένα πέναλτι ο Βλαχοδήμος, που την Κυριακή ήταν θεατής του ματς. Αν ο Φαν ‘τ Σιπ απλά πρόσεχε τι είχε κάνει ο Φορτούνης στο ματς του ΟΑΚΑ με τους Μολδαβούς δεν θα τον άφηνε στον πάγκο στο παιχνίδι με το Κόσοβο: ο άσος του Ολυμπιακού στο σκάρτο δεκαπεντάλεπτο που είχε χρησιμοποιηθεί, είχε δυο δοκάρια και μια μεγάλη ευκαιρία, δείχνοντας δημιουργικότητα και κέφια που δεν είχε άλλος ποδοσφαιριστής.
Βασικός
Ο Φαν ‘τ Σιπ είχε πει ότι δεν μπορεί να του δώσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής γιατί δεν αγωνίζεται βασικός στον Ολυμπιακό. Λάθος του. Πρώτα από όλα στον Ολυμπιακό ο Φορτούνης έχει μπροστά του παίκτες που παίζουν στη θέση του και κάνουν πολλά καλύτερα από τον ίδιο: ο Βαλμπουενά αλλά και ο Καμαρά, που ο Μαρτίνς χρησιμοποιεί ως «δεκάρι», έχουν άλλα χαρακτηριστικά από τον Φορτούνη αλλά κάνουν τη διαφορά – δυστυχώς όμως δεν παίζουν στην Εθνική Ελλάδας. Το αν ένας παίκτης αγωνίζεται ή όχι στην ομάδα του, στις Εθνικές δεν έχει και μεγάλη σημασία. Στην Εθνική Γαλλίας, που είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια, βασικός και αναντικατάστατος είναι ο Αντουάν Γκριεζμάν που στην Μπαρτσελόνα δεν έχει πάρει στο σπίτι τη φανέλα του βασικού. Στην Εθνική Ισπανίας παίζει διαρκώς ο Φεράν Τόρες για τον οποίο ο Πεπ Γκουαρντιόλα ψάχνει θέση στη Σίτι. Στην Εθνική Ελβετίας παίζει πάντα ο Σερντάν Σακίρι κι ας μην είναι μερικές φορές ούτε στον πάγκο της Λίβερπουλ. Αν ένας ομοσπονδιακός προπονητής έχει έναν ποδοσφαιριστή που ξεχωρίζει πρέπει να βρει τρόπο να τον εντάξει στο σχήμα. Αν αυτός είναι πολύ καλύτερος από τους άλλους πρέπει να χτίσει την ομάδα πάνω του.
Κάποτε
Ας του πει κάποιος του Φαν ‘τ Σιπ ότι η Εθνική μας κατέκτησε κάποτε το Euro με βασικούς πολλούς που δεν αγωνίζονταν τότε στις ομάδες τους: ο Δέλλας, ο Νικοπολίδης, ο Χαριστέας, ο Καψής είχαν μήνες ολόκληρους χωρίς ματς. Κι ο ρέκορντμαν συμμετοχών Γιώργος Καραγκούνης δεν έμενε ποτέ τα χρόνια του Σάντος και του Ρεχάγκελ εκτός Εθνικής, ακόμα κι αν δεν ξεκινούσε βασικός στην Ιντερ ή στην Μπενφίκα.
Λογική
Φυσικά, όπως έχω ξαναγράψει δεν είναι για όλα τα προβλήματα της Εθνικής υπεύθυνος ο Φαν ‘τ Σιπ. Από τον Ολλανδό εγώ περιμένω απλά λίγη λογική. Του αναγνωρίζω φυσικά ότι δουλεύει για μια ομοσπονδία που κάνει ό,τι μπορεί για να τον τρελάνει: ο άνθρωπος μέχρι το Σάββατο δεν γνώριζε πού θα γίνει την Τετάρτη το ματς με τη Σλοβενία, στο οποίο θα κριθεί η πρώτη θέση στον όμιλο. Χρειάστηκε να θερμοπαρακαλέσουμε την UEFA για να πάρει άδεια το γήπεδο της Ριζούπολης – «για μία και μοναδική φορά» όπως μας είπαν – ενώ υποχρεωμένοι είμαστε και απέναντι στους Σλοβένους, που δεν έκαναν ενστάσεις κατανοώντας ότι στον καιρό του Covid-19 μπορεί να ανακύψουν προβλήματα μεγάλα.
Ελπίδες
Γενικά το τι συμβαίνει στις Εθνικές αυτόν τον καιρό δεν μπορεί να το φανταστεί άνθρωπος. Οι περιπέτειες της Εθνικής Ανδρών έβαλαν, για παράδειγμα, σε δεύτερη μοίρα τα όσα απίθανα έγιναν το τελευταίο τρίμηνο στην Εθνική Ελπίδων. Πριν από τη διακοπή του περασμένου Μαρτίου η ομάδα αυτή διεκδικούσε ακόμα και πρόκριση στα τελικά του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Μετά την επανέναρξη της αγωνιστικής δραστηριότητας τον Σεπτέμβρη κατάφερε να κερδίσει μόνο τον Αγιο Μαρίνο (με ένα «γιγάντιο» 1-0). Εχασε από την Κροατία, τη Λιθουανία και την Τσεχία και τώρα λέγεται ότι οι φωστήρες της ΕΠΟ θέλουν να απολύσουν τον ομοσπονδιακό προπονητή Γιάννη Γκούμα φορτώνοντας σε αυτόν τις ήττες. Λες κι όταν η ομάδα κέρδιζε, προπονητής ήταν άλλος…
Αγιος Μαρίνος
Δεν είναι πάντα οι προπονητές το πρόβλημα. Ας ψάξουν στην ΕΠΟ να δουν ποιοι παίρνουν τα μυαλά των μικρών και ποιοι τους τάζουν κλήσεις και μονιμοποίηση στις Εθνικές και θα καταλάβουν πολλά. Οσα λάθη κι αν έκανε ο Γκούμας, για να κερδίσει μια ομάδα με 2-0 έστω την Εθνική Ελπίδων του Αγίου Μαρίνου προπονητή δεν χρειάζεται. Απλά γιατί τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει…














