Το Μαξίμου και ο νοσοκομειο-κεντρισμός

Στους μεταρρυθμιστικούς στόχους του αντι-υπουργοκεντρικού Μάξιμου για τον χειμώνα περιγράφεται στην Υγεία η στροφή στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα και η περίθαλψη έξω από τα νοσοκομεία. Παράλληλα, με μεγάλη καθυστέρηση, ο υπουργός Υγείας εξήγγειλε επιτέλους την εμπλοκή 161 Κέντρων Υγείας στην υπόθεση της αντιμετώπισης της πανδημίας. Τέλος, με επείγον νομοσχέδιο μετέτρεψε τον ΕΟΠΥΥ σε Ταμείο με διοικητή manager που θα πάρει όλες τις εκτελεστικές αρμοδιότητες του νυν προέδρου. Σε επίπεδο καλών προθέσεων, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, αυτές οι προσπάθειες είναι σε σωστή κατεύθυνση.

Η εμπειρία και η σφοδρότητα της πανδημίας έχουν κάνει όμως την ανάγκη ταχύτατων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων κατεπείγουσα. Ο σχηματισμός δικτύου πρωτοβάθμιας προϋποθέτει πρόγραμμα λειτουργικής, τουλάχιστον, ενοποίησης των Κέντρων Υγείας (του ΠΑΣΟΚ), των ΠΕΔΥ, πρώην πολυϊατρείων ΙΚΑ (της NΔ), των ΤΟΜΜΥ (ΣΥΡΙΖΑ), των δημοτικών ιατρείων (δήμοι) αλλά και συνεργασία με ιδιώτες (group practice). Κάτι τέτοιο συνεπάγεται – μετά από 40 χρόνια – την ενοποίηση της παρέμβασης στην τοπική κοινότητα και στην κάθε οικογένεια και την ολοκλήρωση και συνέχεια του συστήματος Υγείας. Η μετατροπή του ΕΟΠΥΥ σε Ταμείο σημαίνει τη λήψη ενεργητικού ρόλου στην αγορά υπηρεσιών Υγείας σαν μονοψώνιο και να πάψει να λειτουργεί σαν κουμπάρας όπως τώρα, με ουσιαστική αναδιάταξη στις προσφερόμενες παροχές. Το όφελος από την «αφύπνιση του γίγαντα» για τους ασφαλισμένους θα είναι άμεσο και σημαντικό με τεράστιες οικονομίες κλίμακος και αξιοποίηση της μεγάλης διαπραγματευτικής του δύναμης. Η άρση του νοσοκομειο-κεντρισμού,  τέλος, δεν μπορεί να οφείλεται στον φόβο του κορωνοϊού και τη συγκυριακή απομάκρυνση από τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων. Πρέπει να επιχειρεί μια ολόκληρη στροφή στη σύγχρονη δημόσια υγεία, στην οργάνωση και υλοποίηση άμεσα μιας εθνικής προσπάθειας πρόληψης και προαγωγής υγείας, ξεκινώντας από τα σχολεία και τους χώρους εργασίας. Ακόμα αφορά την αντιμετώπιση των κοινωνικών προσδιοριστών (εξαρτήσεις, διατροφή, άσκηση) και στη σωστή διαχείριση της άλλης επιδημίας, αυτής των χρόνιων νοσημάτων.

Ολα αυτά απαιτούν ένα συνολικό σχέδιο και ισχυρή και ευρεία επιχειρησιακή ικανότητα και συναινέσεις – ή ρήξεις  -σε πολλά μέτωπα, ενώ την ώρα αυτή υπάρχει μεγάλη πολυδιάσπαση και συχνά άρνηση συνεργασίας ειδικά από αυτοαναφορικές συντεχνίες. Αλλά έστω. Αν όχι με drones, με τον αραμπά. Τώρα.

Ο Αντώνης Δημόπουλος είναι πρώην γ.γ. του υπουργείου Υγείας